Decrepid – Endless Sea Of Graves (Xtreem Music)
30%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
RodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothPsychotic Waltz_Ath_728x90 - 728|90|Psychotic Waltz_Ath_728x90|||both
20000
110

Όταν διαβάζω στο Δελτίο Τύπου για old-school death metal που μένει πιστό στην αληθινή παράδοση, που σκοτώνει, που δεν συμβιβάζεται, που δεν νιώθει από μοντερνισμούς και άλλα τέτοια ρομαντικά, καταλαβαίνω αμέσως προς τα πού πάει το πράγμα πριν καν ακούσω μία νότα. Και για να πω την αλήθεια, μπορώ να γράψω την κριτική χωρίς να το ακούσω καν και να πέσω μέσα σε όλα. Όχι, δεν είμαι τόσο σπουδαίος συντάκτης, αυτές οι μπάντες είναι πιο προβλεπόμενες και από ψάρακα φαντάρο.

Οι Decrepid μας έρχονται από το Λονδίνο της Αγγλίας και βαστάνε γερά από το 2005. Με πάρα πολλές αλλαγές μελών, ξεκίνησαν σαν thrash metal μπάντα και το 2008 το πήγαν προς το death metal. Αυτό εδώ είναι το τρίτο τους full-length album, έχοντας επίσης ένα live EP και ένα demo να παρουσιάσουν.

Το Endless Sea Of Graves λοιπόν είναι μία κυκλοφορία που μέσα από έξι αδιάφορα και κακογραμμένα κομμάτια συνολικής διάρκειας σαράντα λεπτών, προσπαθεί να πείσει τον κόσμο ότι πρέπει να τους πάρουν στα σοβαρά. Αμ δε. Και πες τα πέντε πρώτα παλεύονται, είναι ανάμεσα στα τέσσερα με πέντε λεπτά, κάτι γίνεται. Το τελευταίο κρατάει δεκατέσσερα. Λυπηθείτε μας λίγο, ειλικρινά.

Death metal της σειράς με μπόλικο ξύσιμο στις κιθάρες για να ακουστούν παλιομοδίτικες, φωνητικά που ακούγονται λες και βγαίνουν από κανένα πηγάδι, κάτι ελάχιστες thrash αναφορές (μάλλον λόγω του παρελθόντος της μπάντας) και μια παραγωγή ξεχαρβαλωμένης κασέτας. Ειλικρινά, έχω κουραστεί να γράφω ξανά και ξανά πόσο αστείο ακούγεται μια μπάντα του σήμερα να επιλέγει να ακούγεται σαν demo ηχογραφήσεις της δεκαετίας του ’80.

Ο ήχος δεν είναι το παν και πρέπει επιτέλους κάποιος από αυτούς τους ταλαίπωρους να εστιάσει σε αυτό που έχει σημασία, τη δημιουργία σοβαρής και σωστής μουσικής. Όχι όμως, μας νοιάζει μόνο να δημιουργούμε θόρυβο για να το παίζουμε ότι είμεθα της παλιάς σχολής. “Endless Sea Of Graves”; “Endless Sea Of Boredom” καλύτερα. Να περάσει ο επόμενος.

3/10
Γιώργος Τερζάκης
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.