nano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|both
20000
110

Τους Disturbed όλοι τους ξέρουμε και όλοι τους αγαπάτε οπότε δεν θα μπω στο τρυπάκι να αναλύσω το τι παίζουν. Από εκεί και πέρα η αλήθεια είναι ότι δεν ήξερα αν θα έπρεπε να βαθμολογήσω αυτή τη κυκλοφορία σε σχέση με τα δικά μου γούστα (που βρωμάνε ναφθαλίνη και συντηρίλα από χιλιόμετρα) ή αν θα ήταν καλύτερα να την κρίνω αντικειμενικά (άμα τελικά χωράει τέτοιος όρος στη μουσική και γενικά στην τέχνη) θέτοντας σα σταθερά ότι το αδιαφιλονίκητο ζενίθ τους το έφτασαν οι Disturbed στο ‘Ten Thousand Fists’. Τελικά αποφάσισα να κάνω το πρώτο. Κατ’αρχας ο συγκεκριμένος δίσκος αποτελεί ουσιαστικά μια συλλογή από b-sides από την δισκογραφία της μπάντας και έχει και ένα κομμάτι από το Soundtrack των Transformers (συγκεκριμένα το ‘This Moment’) οπότε τίτλος δίσκου και εξώφυλλο κρίνονται άκρως επιτυχημένα. Σε γενικές γραμμές τα κομμάτια, καθώς προέρχονται από όλο το φάσμα της δισκογραφίας της μπάντας, είναι λογικό να διαφέρουν και πολύ μεταξύ τους. Οπότε λογικό το να έχουμε από χύμα Nu-Metal μέχρι κάργα Alternative Rock – Metal κομμάτια και μέσα σε αυτό το συφερτό των δεκατεσσάρων κομματιών διακρίνουμε μία σωρεία πειραματισμών της μπάντας, από ηλεκτρονικά εφέ και μιξαρίσματα μέχρι περίεργες εισαγωγές με τα πιο κουλά πιθανά samples. Από τα κομμάτια να πω την αλήθεια όλα μου ήταν όχι απλά αδιάφορα αλλά και κουραστικά. Άμα θες να ακούς χοροπηδηχτά Groove riffάκια ασταμάτητα τότε ναι, οι Disturbed είναι για σένα και μια χαρά θα τον ευχαριστηθείς τον δίσκο καθώς αντικατοπτρίζει όλη την ουσία της μπάντας, σχεδόν σαν best compilation (και πραγματικά μερικά από αυτά τα b-sides σίγουρα θα άξιζαν μία θέση στον αντίστοιχο δίσκο). Για μένα το μόνο ενδιαφέρον στοιχείο σε μερικά κομμάτια ήταν το αρκετά καλό ρυθμικό υπόβαθρο μερικών συνθέσεων και μερικές, κακά τα ψέματα, πολλή ωραίες αλλαγές στο μέτρο του κομματιού, ενώ επίσης σθεναρό παρόν έδιναν και κάποια πιο core ξεσπάσματα. Εννοείται δεν μπαίνω καν στον κόπο να κράξω για το ότι δεν υπήρχε ίχνος σόλο κιθάρας και λοιπά Tr00ίστικα. Τέλος, καλό θα ήταν να αναφερθεί ότι υπάρχουν και διασκευές στo ‘Midlife Crisis’ από Faith No More και στο ‘Living After Midnight’ των Judas Priest… Να πω την αλήθεια τις περίμενα και πολύ χειρότερες.

4.5/10

Γιώργος “Kelenmar” Βασιλειάδης

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.