haursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothuts_banner728x90 - 728|90|uts_banner728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothChania Rock Festival 2019_728x90 - 728|90|Chania Rock Festival 2019_728x90|||both
20000
110

Οι Dropkick Murphys την επόμενη εβδομάδα και πιο συγκεκριμένα τη Δευτέρα 3 Ιουνίου, επιστρέφουν στη χώρα μας και στο Gazi Music Hall, για άλλη μία μοναδική εμφάνιση. Με αφορμή αυτό, πάμε να πούμε μερικά λόγια για το συγκρότημα, κάνοντας ένα αφιέρωμα και παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή.

Θεωρούνται από τους εμνευστές-πρωτεργάτες του celtic punk, έναν όρο που έκαναν γνωστό οι επίσης punkers Ιρλανδοί (με έδρα το Λονδίνο) The Pogues στα ‘80s. Οι Dropkick Murphys σχηματίστηκαν το 1996 στο Quincy της Μασαχουσέτης, αρχικά αποτελούμενοι από τον τραγουδιστή Mike McColgan, τον μπασίστα/τραγουδιστή Ken Casey, τον κιθαρίστα Rick Barton και τον drummer Jeff Erna (ο οποίος θα αντικατασταθεί τον επόμενο χρόνο από τον Matt Kelly). Το συγκρότημα πήρε το όνομά του από τη μονάδα αποτοξίνωσης αλκοόλ του Dr. John “Dropkick” Murphy. Είναι γνωστοί για την υποστήριξη τους στην εργατική τάξη και τα συνδικάτα και έχουν ισχυρή σχέση με το AFL-CIO. Ένα από τα πολλά παραδείγματα που μπορούμε να αναφέρουμε, είναι ότι τα μπλουζάκια που πωλούνται από τη μπάντα είναι 100% από υλικό που γίνεται στις Ηνωμένες Πολιτείες για να δείξει την υποστήριξή τους προς τους Αμερικανούς εργάτες. Το συγκρότημα δήλωσε ότι είναι όλοι δημοκράτες και κατά τη διάρκεια των προεδρικών εκλογών των Ηνωμένων Πολιτειών το 2004 ήταν μέρος του Punkvoter, μιας ομάδας πολιτικών ακτιβιστών αφιερωμένη στο να νικήσει τον George W. Bush. Εκείνη τη χρονιά εμφανίστηκαν και στο Rock Against Bush, Vol. 2 compilation συνεισφέροντας με το τραγούδι “We Got the Power”.

Άρχισαν αρχικά να παίζουν στο υπόγειο ενός κουρέα ενός φίλου και σύντομα άρχισαν να περιοδεύουν και να ηχογραφούν. Έκαναν το μεγάλο βήμα όταν οι The Mighty Mighty Bosstones τους επέλεξαν ως την μπάντα που θα τους άνοιγε για την περιοδεία τους το 1997 για να υποστηρίξουν το “Let’s Face It”. Μετά την παρουσίαση μιας σειράς EP, η μπάντα αρχικά υπέγραψε στην ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία Hellcat Records, κυκλοφορώντας πέντε άλμπουμ για αυτήν και κάνοντας ένα όνομα για τους εαυτούς τους τοπικά μέσω των συνεχόμενων περιοδειών και των εβδομαδιαίων show για την ημέρα του Αγίου Πατρικίου, που πραγματοποιήθηκαν μέσα και γύρω από τη Βοστώνη. Το 1998 ήρθε το πρώτο άλμπουμ με τίτλο Do or Die, του οποίου η παραγωγή έγινε από τον Lars Frederiksen των Rancid. Ο lead τραγουδιστής Mike McColgan έφυγε από το συγκρότημα το 1998 κατά τη διάρκεια μιας περιοδείας στις Η.Π.Α. Σύμφωνα με τον McColgan, ήθελε να ακολουθήσει τα βήματα του θείου του και να συμμετάσχει στο πυροσβεστικό τμήμα της Βοστώνης, κάτι που τελικά θα έκανε το 2001.

Το συγκρότημα έδωσε μια διαφορετική εξήγηση για την αποχώρηση του McColgan στις σημειώσεις της 7″ κυκλοφορίας “Curse of a Fallen Soul” του 1998: «Θα θέλαμε να αφιερώσουμε αυτή τη στιγμή για να σας ενημερώσουμε επισήμως ότι ο πρώην τραγουδιστής μας Mike McColgan εγκατέλειψε τη μπάντα. Ζητούμε συγγνώμη σε οποιονδήποτε ήταν οπαδός του Mike ως τραγουδιστή μας, παρόλα αυτά, αντίθετα από τη δημοφιλή φήμη, δεν άφησε το συγκρότημα για να συμμετάσχει στην πυροσβεστική υπηρεσία. Ο Mike έφυγε από τη μπάντα επειδή δεν ενδιαφέρεται πλέον να είναι μέλος αυτού του συγκροτήματος ή της κίνησης της οποίας είμαστε μέρος ». Η μπάντα συνεχίζει για να εξηγήσει ότι η μουσική τους είναι πολύ σοβαρή και ότι δεν αισθανόταν καλά να έχει έναν τραγουδιστή με σκαμπανεβάσματα και που δε μπορούσε να διαχειριστεί τα συναισθήματά του. Ακόμα και ο Mike θεώρησε ότι το συγκρότημα άξιζε έναν τραγουδιστή που να μπορούσε να επενδύσει συναισθηματικά στη μουσική. Ο Mike αργότερα επέστρεψε στη σκηνή του punk το 2003 ως τραγουδιστής των Street Dogs.

Μετά την αποχώρηση του McColgan, η μπάντα αναζητούσε έναν αντικαταστάτη, ωστόσο δεν είχε μεγάλη τύχη. Ο Al Barr, τραγουδιστής των The Bruisers, γνώριζε καλά τους Dropkick Murphys και στην αρχή μάλλον απέρριψε το γεγονός ότι οι Dropkick Murphys γίνονταν γρήγορα ένα από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα της περιοχής, ανοίγοντας για όλα τα μεγαλύτερα συγκροτήματα. Ο Barr ενημερώθηκε για την αποχώρηση του McColgan και γρήγορα θεώρησε ότι η μπάντα τελείωσε, ωστόσο ήρθε σε επαφή με τον Derek TC NYSR, παραγωγό-ιδρυτή της πρωτοποριακής σειράς Oi! -Sampampilation του 1990 στο Λέσχη Μέσης Ανατολής στο Cambridge και ενημερώθηκε για να επικοινωνήσει αμέσως με τον Ken Casey. Ο Barr πήγε στην ακρόαση για το συγκρότημα, παρουσιάζοντας για πρώτη φορά ένα νέο τραγούδι με τίτλο “10 Years of Service” και του προσφέρθηκε αμέσως η δουλειά, την οποία και δέχτηκε. Η πρώτη κυκλοφορία του Barr με το συγκρότημα ήταν το 1998 με το 7″ single για το “Curse of a Fallen Soul”.

Στις 9 Μαρτίου 1999, η μπάντα κυκλοφόρησε το δεύτερο στούντιο άλμπουμ και πρώτο με τον Barr, το “The All Gang’s Here”. Το άλμπουμ  χαρακτηρίζεται περισσότερο από έναν hardcore–street punk ήχο, πιο κοντά σε εκείνον της πρώην μπάντας του Barr, των Bruisers και περισσότερο από μια ιρλανδική επιρροή από το ντεμπούτο άλμπουμ τους. Η μπάντα κέρδισε την πρώτη της mainstream έκθεση όταν το βίντεο για το single τους “10 Years of Service” έλαβε airplay 120 λεπτών για την εκπομπή του MTV. Η μπάντα ξεκίνησε μια ετήσια περιοδεία για να υποστηρίξει το άλμπουμ. Στα τέλη του 1999, το συγκρότημα μαζί με τους The Business, κυκλοφόρησε ένα κομμάτι με τίτλο “Mob Mentality”. Ένα χρόνο αργότερα κυκλοφόρησαν ένα full-length άλμπουμ με τις δύο μπάντες να διασκευάζουν η μία τα τραγούδια της άλλης μαζί με τραγούδια από άλλους καλλιτέχνες. Οι Dropkick Murphys επίσης, επανηχογράφησαν το δικό τους τραγούδι “Boys on the Docks” με τον Al στα φωνητικά.

Καθώς η μπάντα ξεκίνησε τη διαδικασία ηχογράφησης του τρίτου άλμπουμ το 2000, ο Rick Barton αποφάσισε να αποχωρήσει κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων. Το 2014 ο Barton συζήτησε για την αποχώρησή του, λέγοντας: «Εγώ και ο Kenny καταλήξαμε να μισούμε ο ένας τον άλλον. Από τότε έχουμε κάνει αλλαγές, αλλά ξέρεις, περιοδεύοντας σε μια μπάντα για τέσσερα σερί χρόνια… η ίδια παλιά ιστορία». Με τον Barton να φεύγει, η μπάντα πρόσθεσε τέσσερα νέα μέλη που συμπεριλάμβαναν τον πρώην κιθαρίστα των The Ducky Boys, James Lynch, ο οποίος εντάχθηκε λίγο πριν την αποχώρηση του Barton, τον 17χρονο κιθαρίστα Marc Orrell, τον Ryan Foltz που ανέλαβε το μαντολίνο και τα whistles και Robbie “Spicy McHaggis” Mederios για την γκάιντα, του οποίου το ψευδώνυμο ήταν εμπνευσμένο από το μενού των McDonald’s, ενώ το συγκρότημα ήταν σε περιοδεία στη Σκωτία, θα προσχωρούσε στο συγκρότημα ως ο νέος παίκτης γκάιντας, πλήρους απασχόλησης, αντικαθιστώντας τον Joe Delaney, ο οποίος έπαιξε στο ντεμπούτο άλμπουμ της μπάντας αλλά δε μπορούσε να περιοδεύσει με το συγκρότημα. Με μια νέα σύνθεση, η μπάντα πέρασε το υπόλοιπο του 2000 ηχογραφώντας το τρίτο άλμπουμ.

Το Sing Loud, Sing Proud!” κυκλοφόρησε στις 9 Φεβρουαρίου 2001. Το άλμπουμ παρουσίασε τον αναπτυσσόμενο ήχο και το νέο line up (ο Rick Barton συμμετέχει σε τρία κομμάτια του άλμπουμ) και περιελάμβανε συνεργασίες με τον frontman των Pogues Shane MacGowan και τον Colin McFaull των Cock Sparrer. Το άλμπουμ θα περιλαμβάνει τα singles και μουσικά βίντεο για τα “The Spicy McHaggis Jig”, “The Gauntlet” και μια διασκευή του “The Wild Rover”, καθώς και το μαχητικό τραγούδι του Boston College “For Boston”, το οποίο θα συνέχιζε να είναι ένα από τα πιο επιδεικτικά opening κομμάτια της μπάντας. Το συγκρότημα θα ξεκινήσει μία από τις μεγαλύτερες περιoδίες του την εποχή εκείνη. Το 2002, το συγκρότημα έγραψε τρεις συναυλίες στην αίθουσα χορού Avalon κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου του Αγίου Πατρικίου, ένα show που πραγματοποιήθηκε το Σαββατοκύριακο στη γενέτειρά τους στη Βοστώνη και το οποίο θα γίνει ετήσιο και “must see” για τη μπάντα και τους οπαδούς της. Το αποτέλεσμα αυτών των ηχογραφήσεων ήταν το πρώτο ζωντανό άλμπουμ του συγκροτήματος “Live on St. Patrick’s Day from Boston MA”, που κυκλοφόρησε το Σεπτέμβριο του 2002.

Το 2002, ο πρώην τραγουδιστής, ο Mike McColgan δημιούργησε το συγκρότημα Street Dogs. Η πρώτη ενσάρκωση του line up θα περιλαμβάνει επίσης τον Jeff Erna, αρχικό ντράμερ των Dropkick Murphys. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε το ντεμπούτο άλμπουμ τους Savin Hill” το 2003. Το τραγούδι “Stand Up”  χαρακτηρίζεται από τις guest εμφανίσεις των Ken Casey και Al Barr. Ο Casey ζήτησε αρχικά να κάνει την παραγωγή παραγάγει του άλμπουμ, ωστόσο ήταν πολύ απασχολημένος με τους Dropkick Murphys.

 

Μετά την περιοδεία του Sing Loud, Sing Proud!” στις αρχές του 2003, ο McHaggis αποφάσισε να εγκαταλείψει τη μπάντα και αντικαταστάθηκε από τον Καναδό Scruffy Wallace. Ο Foltz θα αποχωρήσει επίσης σύντομα (αν και έκανε μια εμφάνιση στο μουσικό βίντεο για το “Gonna Be A Blackout Tonight”, ένα τραγούδι που εμφανίζεται στο επόμενο άλμπουμ της μπάντας). Ο multi-instrumentalist Tim Brennan προσλήφθηκε για να αντικαταστήσει τον Foltz.

Στις 10 Ιουνίου 2003 κυκλοφόρησε το τέταρτο άλμπουμ της μπάντας “Blackout”. Το άλμπουμ περιελάμβανε το μικρό ραδιοφωνικό hit “Walk Away”, καθώς και το αγαπημένο τραγούδι “Fields of Athenry”.


Εννοείται βέβαια πώς δε γίνεται αν μην αναφέρουμε τον εργατικό ύμνο Workers Song, ένα από τα καλύτερα και πιο γνωστά κομμάτια του συγκροτήματος. Το συγκρότημα επανηχογράφησε επίσης το “The Dirty Glass”. Το τραγούδι κυκλοφόρησε προηγουμένως το προηγούμενο έτος στο “Face to Face vs. Dropkick Murphys” με τον Kay Hanley ως τραγουδιστή. Η επανηχογραφημένη έκδοση παρουσίασε στα φωνητικά την Stephanie Dougherty (Deadly Sins). Η Dougherty έγινε ανεπίσημο μέλος της μπάντας και θα συμμετάσχει και σε περιοδεία που θα εργαστεί στο merchandising μέχρι να αποχωρήσει από το συγκρότημα το 2009 (αν και θα επιστρέψει για τυχαίες εμφανίσεις του τραγουδιού μετά την αποχώρησή της). Το τραγούδι “Time To Go” γράφτηκε για τους Boston Bruins και τον Νοέμβριο του 2003 το συγκρότημα παρουσίασε το τραγούδι ζωντανά στο TD Garden κατά τη διάρκεια διακοπής σε ένα παιχνίδι Bruins. Το τραγούδι συμπεριλήφθηκε και ως soundtrack για τα βιντεοπαιχνίδια Tony Hawk’s Underground και NHL 2005. Το “Blackout” περιελάμβανε επίσης ένα special bonus DVD με το μουσικό βίντεο για το “Gonna Be A Blackout Tonight” μαζί με δύο live clips που γυρίστηκαν κατά τη διάρκεια του 2002 στα shows για την ημέρα του Αγίου Πατρικίου. Επίσης, παρουσίασε το τρέιλερ για το επερχόμενο DVD του συγκροτήματος, το οποίο τελικά θα ονομαζόταν “On the Road With the Dropkick Murphys” και κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2004. Η περιοδεία για να υποστηρίξoυν το άλμπουμ βρήκε το συγκρότημα να εμφανίζεται στην 2003 Warped Tour. Ο Tim Brennan προστέθηκε στη σύνθεση για να παίξει ακορντεόν, κάνοντας τους Dropkick Murphys ένα συγκρότημα επτά μελών, παρόλο που σύντομα ακολούθησε η Warped Tour και ο Ryan Foltz, ο οποίος ήταν βασικά μέλος της περιοδείας αλλά δεν εμφανίζεται στο άλμπουμ “Blackout”, θα έφευγε από τη μπάντα.

Για την baseball season το 2004, η μπάντα κυκλοφόρησε μία επανεκτέλεση ενός παλιού κομματιού της baseball ομάδας Boston Red Sox, πρόκειται για το “Tessie”. Χρησιμοποιήθηκε στη μεγάλη κινηματογραφική ταινία “Fever Pitch” και συμπεριλήφθηκε στο soundtrack του EA Sports video game MVP Baseball 2005. Η μπάντα προσκλήθηκε στην πρεμιέρα του “Fever Pitch” που πραγματοποιήθηκε στο Fenway Park, όπου βιντεοσκόπησε και το βίντεο. Το τραγούδι συνεχίζεται να παίζεται στα Red Sox παιχνίδια μαζί με το “Dirty Water” μετά από παιχνίδια που κερδίζει η ομάδα. Το single “Tessie” του 2004 έγινε το πρώτο mainstream hit του συγκροτήματος και ένα από τα μεγαλύτερα charting singles τους μέχρι σήμερα. Το 2005, οι Dropkick Murphys κυκλοφόρησαν το “Singles Collection Volume 2”, με διασκευές, B-sides και άλλο υλικό που δεν υπήρχε σε προηγούμενα άλμπουμ και η μπάντα ηχογράφησε το “We Got the Power” στο “Rock Against BushVol .2”, ένα outtake από το άλμπουμ “Blackout”.

Η τελευταία κυκλοφορία του συγκροτήματος με την Hellcat ήταν το “The Warrior’s Code” του 2005. Κυκλοφόρησε στις 21 Ιουνίου 2005 και έκανε το ντεμπούτο του με τον αριθμό 49 στα album charts, το οποίο ήταν τότε το υψηλότερο ντεμπούτο για ένα άλμπουμ των Dropkick Murphys. Το άλμπουμ διαθέτει τα singles “Sunshine Highway” και “The Warrior’s Code” καθώς και το bonus κομμάτι “Tessie”. Το “The Warrior’s Code” περιείχε φυσικά μια επανηχογραφημένη έκδοση του “I’m Shipping Up to Boston”, ένα τραγούδι που είχε αρχικά ηχογραφηθεί για το single της μπάντας “Fields of Athenry”. Το τραγούδι περιελάμβανε στίχους από ένα ποίημα του Woody Guthrie. Το τραγούδι παρουσιάστηκε στην βραβευμένη με Όσκαρ ταινία “The Departed”, και έγινε το μοναδικό μέχρι σήμερα Platinum-selling single, και παραμένει ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια της μπάντας. Δύο βίντεο, ένα με και ένα χωρίς footage από το “The Departed”, έγιναν εξαιτίας της συντριπτικής ανταπόκρισης για το τραγούδι, το οποίο έγινε ένα από τα μεγαλύτερα hit της μπάντας μέχρι σήμερα και βοήθησε να εισαγάγει τους Dropkick Murphys σε ένα ακόμα μεγαλύτερο mainstream κοινό χάρη στην ταινία και το soundtrack . Το τραγούδι χρησιμοποιήθηκε επίσης στο επεισόδιο The Simpsons “The Debarted”. Η μπάντα είναι γνωστή για τις έντονες, δυνατές και ενεργητικές ζωντανές εμφανίσεις της.


Το 2007 η μπάντα άρχισε να κυκλοφορεί μουσική μέσω της δικής της εταιρίας, Born & Bred Records. Το ντεμπούτο έγινε την ίδια χρονιά με το “The Meanest of Times” και μπήκε στον αριθμό 20 των Billboard charts έχοντας το επιτυχημένο single “The State of Massachusetts” (χρησιμοποιήθηκε ως opening theme για το MTV show Nitro Circus και έφτασε στο No. 83 στη λίστα των Top 10 τραγουδιών του Rolling Stone για το 2007).

Ο κιθαρίστας Marc Orrell, μετά από οκτώ χρόνια, ανακοίνωσε την αποχώρησή του τον Ιανουάριο του 2008 για να δουλέψει σε διαφορετικά στυλ μουσικής που προτιμούσε και αντικαταστάθηκε από τον Tim Brennan, ενώ ο multi-instrumentalist Jeff DaRosa ανακοινώθηκε σαν νέο μέλος του συγκροτήματος. Το ανανεωμένο line up συνέχισε να περιοδεύει για το 2008 με έναν αριθμό από εμφανίσεις τον Ιούλιο μαζί με τους The Mighty Mighty Bosstones. Στις 10 Ιουλίου 2008, το συγκρότημα εμφανίστηκε στο πάρκο LeLacheur στο Lowell της Μασαχουσέτης, όπου ανακοίνωσε ότι το show ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε ως το επόμενο live άλμπουμ τους. Η εμφάνισή τους στο Pawtucket (Rhode Island) τους βρήκε να παίζουν μπροστά σε πλήθος 10.060 ατόμων, το οποίο σύμφωνα με το συγκρότημα ήταν το μεγαλύτερο που έπαιξαν ποτέ.


Στις 22 Απριλίου 2009, οι Dropkick Murphys ενώθηκαν με τον Bruce Springsteen και τους E Street Band στη σκηνή της Βοστώνης για την περιοδεία “Working on a Dream”, παίζοντας τα “Glory Days” και “American Land”. Κατά τη διάρκεια της εμφάνισης αυτής, ο κιθαρίστας Tim Brennan έκανε πρόταση γάμου στην κοπέλα του τη Diana στη σκηνή, η οποία ακολουθήθηκε από μια εκτέλεση του τραγουδιού του Springsteen “So Young And In Love”. Τον επόμενο μήνα η μπάντα άνοιξε για τους Aerosmith στο Comcast Center στο Mansfield της Μασαχουσέτης στην συναυλία “Hometown Heroes”, αργότερα μαζί με τους Aerosmith εκτέλεσαν το “Dirty Water”.

Το “Going Out in Style” του 2011 ήταν μια ακόμη μεγαλύτερη επιτυχία, κάνοντας το ντεμπούτο του στο Νο. 6 δίνοντας στη μπάντα την υψηλότερη θέση για άλμπουμ στα charts μέχρι σήμερα. Πούλησε 43,259 αντίτυπα μόνο την πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορίας του. Η παραγωγή του άλμπουμ έγινε από τον Ted Hutt, ενώ περιέχει guest εμφανίσεις από τους Bruce Springsteen, Fat Mike, Chris Cheney και Lenny Clarke. Το ομώνυμο κομμάτι του άλμπουμ κυκλοφόρησε ως το πρώτο single και σε μουσικό βίντεο. Λίγες εβδομάδες μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, η μπάντα κυκλοφόρησε το μουσικό βίντεο για το δεύτερο single, “Memorial Day”.  Ακολούθησε μία εκτεταμένη περιοδεία, η οποία περιελάμβανε το Shamrock-N-Roll Festival το Σεπτέμβριο του 2011. Τα συγκροτήματα που ανοίξανε στην περιοδεία ήταν οι Chuck Ragan, Mahones, The Parkton Sisters και διάφορες τοπικές μπάντες και ο μποξέρ Mickey Ward. Η co-headlining μπάντα στην ένατη μέρα της περιοδείας ήταν οι Street Dogs του Mike McColgan. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που οι δύο μπάντες θα περιοδεύσουν μαζί εκτός από τις εμφανίσεις στις διοργανώσεις του φεστιβάλ, όπως η Warped Tour. Ο McColgan προσχώρησε στην πρώην μπάντα του για πρώτη φορά μετά από δεκατρία χρόνια για εκτελέσεις τραγουδιών, όπως το “Barroom Hero” και το “Far Way Coast” από το “Do or Die”.


Το όγδοο στούντιο άλμπουμ, “Signed and Sealed in Blood”, κυκλοφόρησε το 2013 και μπήκε στο Νο. 9 στα Billboard charts έχοντας το single “The Season’s Upon Us”, ένα χριστουγεννιάτικο τραγούδι που ήταν ένα από τα μεγαλύτερα charting singles του συγκροτήματος.

Φυσικά το single Rose Tatooέγινε γρήγορα διαχρονικό και ένα από τα πιο γνωστά κομμάτια του συγκροτήματος. Για αυτό το τραγούδι είχε γυριστεί βίντεο στις 7 Νοεμβρίου του 2012. Τον Ιανουάριο του 13 κυκλοφόρησε το τρίτο single του άλμπουμ “The Boys Are Back”. Μάλιστα οι  Dropkick Murphys πολλές φορές έχουν ανοίξει τις συναυλίες τους με αυτό.


Το τέταρτο και τελευταίο single του δίσκου με τίτλο Out of our Heads” χρησιμοποιήθηκε επίσης ως opening theme τραγούδι για το reality show Boston’s Finest, TNT’s 2013 για την αστυνομία της Βοστώνης, ενώ το “Prisoner’s Song” εμφανίστηκε σε διαφημίσεις για τον Captain Morgan.


Τα πρώην ιδρυτικά μέλη των Dropkick Murphys, οι Mike McColgan και Rick Barton σχημάτισαν την μπάντα FM359 στις αρχές του 2013. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που οι McColgan και Barton είχαν συνεργαστεί σε περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια, από τότε που ο McColgan εγκατέλειψε τους Dropkick Murphys το 1998. Το ντεμπούτο τους album, “Truth, Love and Liberty”, κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2014.

Αφού  η μπάντα είχε ανακοινώσει την κυκλοφορία του νέου άλμπουμ το Νοέμβριο του 2016, το ένατο άλμπουμ του συγκροτήματος, “11 Short Stories of Pain & Glory” κυκλοφόρησε στις 6 Ιανουαρίου του 2017 και έκανε το ντεμπούτο του στον αριθμό 8 στα Billboard charts.

Δεν έχουν ακόμη μπει στο Billboard Top 100 με κάποιο hit. Το άλμπουμ εκπροσωπείται από τα singles “Blood”, “You’ll Never Walk Alone” και “Paying My Way”. Την κυκλοφορία του άλμπουμ, θα ακολουθήσουν ημερομηνίες για την προώθησή του και μια περιοδεία που θα ολοκληρωθεί το Μάρτιο του 2017 με τα ετήσια shows της μπάντας για την ημέρα του Αγίου Πατρικίου στη Βοστώνη. Ακολούθησε μια πιο εκτεταμένη παγκόσμια περιοδεία, η From Boston to Berkeley Tour με τους Rancid, από τα τέλη Ιουλίου έως τα τέλη Αυγούστου του 2017 στη Βόρεια Αμερική όπου και τα δύο συγκροτήματα θα συμμετάσχουν και θα μοιραστούν τη σκηνή στο τέλος του show.

Σε μια συνέντευξη του Ιουνίου του 2017, ο ντράμερ Matt Kelly είπε ότι η μπάντα ελπίζει να βάλει τις τελευταίες πινελιές για τον διάδοχο του “11 Short Stories of Pain & Glory” μετά την καλοκαιρινή τους περιοδεία με τους Rancid και ότι ελπίζει να κυκλοφορήσει το δέκατο άλμπουμ το 2018. Αναμένουμε ακόμα για αυτό, αλλά πιο πολύ για την επερχόμενη εμφάνισή τους τη Δευτέρα, όπου θα έχουμε την ευκαιρία να θυμηθούμε και να χαρούμε ζωντανά, μπόλικους από τους τόσους ύμνους που έχει η μπάντα!

Κείμενο-Αφιέρωμα: Πέτρος Μυστικός

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.