AlbumsΚριτικές

Eucharist – I Am The Void (Helter Skelter/Regain)

whale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothPsychotic Waltz 2023 – 728×90 - 728|90|Psychotic Waltz 2023 – 728×90|||both
20000
110

Η ιστορία των Eucharist είναι μακρά και μπερδεμένη. Αρχικά σχηματίστηκαν το 1989, στη συνέχεια υπόκεινται σε διάφορες και πολλές μάλιστα, εκκινήσεις και στάσεις κατά την επόμενη δεκαετία μέχρι τη διάλυσή τους το 1998. Οι Σουηδοί έκαναν αίσθηση, για πρώτη φορά με το όνομά τους, στο underground το 1992 με το ομώνυμο demo, πριν από το EP “Greeting Immortality” στην cult εταιρεία Obscure Plasma, η οποία μετέπειτα θα ονομαζόταν Avantgarde Music.

Πίσω από το drumkit βρίσκεται ο πασίγνωστος και συμπαθής Daniel Erlandsson, αδερφός του γίγαντα Adrian (At The Gates κλπ.) και νυν drummer των Arch Enemy χωρίς τον οποίο πιστεύω οι Eucharist δεν θα τύχαιναν τόσο μεγάλο μερίδιο επιτυχίας και αναγνώρισης. Το ντεμπούτο άλμπουμ της μπάντας, “A Velvet Creation”, το 1993. είναι ένα ακόμη παγωμένο, κλασικό άλμπουμ, στην εποχή του μελωδικού death metal για εκείνη την εποχή ήταν ότι πρέπει με τη μελαγχολία του να ταιριάζει απόλυτα στον τίτλο του.

Με αυτά και μ’ αυτά το χάος κυρίευε μέσα στη μπάντα και οι Eucharist θα εμφανίζονταν τέσσερα ολόκληρα χρόνια αργότερα με ένα εξίσου μονολιθικό  άλμπουμ διαφορετικό από το πρώτο, με τίτλο “Mirrorworlds”. Όπως υποδηλώνει ο τίτλος του αλλά και το εξώφυλλο, το “Mirrorworlds” ήταν μια μαγευτική εμπειρία, οδηγώντας τη μπάντα σε πιο σύγχρονα μονοπάτια, κατά πολύ ανώτερο απ’ το ντεμπούτο τους, αναδεικνύοντας μια prog-death προσέγγιση με τη χαρακτηριστική μελαγχολία τους.

Με το όνομα τους ουσιαστικά νεκρό μέχρι το 2016, ήρθαν και οι φήμες για reunion άλμπουμ, με τίτλο “I Am The Void”, όπου ο ιδρυτής τραγουδιστής/κιθαρίστας Markus Johnsson το είχε αποφασίσει με τον Daniel. Θέλανε να αλλάξουνε το ύφος σε μια πιο σκοτεινή ατμόσφαιρα, τόσο στιχουργικά όσο και μουσικά, αλλά τελικά ο  Daniel δεν είχε ενδιαφέρον και αποχώρησε από το project, ενώ το άλμπουμ είχε λίγο πολύ ηχογραφηθεί, με γραμμένους όλους τους στίχους και όλη τη μουσική από τον Markus, εκτός από μερικά riff που ήταν του Daniel, ο οποίος είχε βοηθήσει με κάποιες δομές των τραγουδιών.

Πραγματικά μιλώντας, το “I Am The Void”, όσοι έχουν ακούσει τα δύο προηγούμενά τους άλμπουμ, ακούγοντας αυτό θα συναντήσουν κάτι εντελώς νέο και διαφορετικό, με το “I Am The Void” να είναι μια σαφώς πιο σκοτεινή εκδοχή των Eucharist που λίγη σχέση έχει με το μελωδικό death metal. Κάποιες death metal ρίζες του παρελθόντος παραμένουν, με το black metal να αλλάζει την όλη όψη των Eucharist. Ο νέος δίσκος με 12 τραγούδια σε 77 λεπτά μπορεί να είναι σχεδόν μια πλήρης ανανέωση των Eucharist, αλλά αν το δούμε αντικειμενικά, ο δίσκος είναι  συναρπαστικός, ένα black metal διαμάντι εν έτει 2022.

Το άλμπουμ θαμμένο κάτω από σκόνη και άγχος για μερικά χρόνια, από τις αρχές του 2016 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2020, έκανε τον Markus να υλοποιήσει το στόχο του με τις ευλογίες του Daniel. Ο Johnsson πλαισιώνεται στο νέο άλμπουμ από τον drummer των Marduk, Simon “Bloodhammer” Schilling, ο οποίος πλέον θεωρείται και επίσημο μέλος των Eucharist. Το drumming του Simon είναι απίστευτο και ένας από τους λόγους που πρέπει να ακούσετε το άλμπουμ αυτό. Από εκεί και πέρα ο δίσκος κινείται σε μελαγχολικά, επικά μονοπάτια, μελωδικού black metal ξυπνώντας μνήμες και καταφέρνοντας να είναι ένα από τα highlight της χρονιάς. Η άβυσσος μπορεί να πάρει πολλές μορφές, και μια από αυτές είναι το “I Am The Void”.

8,5/10
Γιώργος Αθανασίου
[email protected]

Related posts

Leave a Comment

Leave a review

X