Ghost Tower – Head Of Night [Re-Issue] (Paragon)
65%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
Chania Rock Festival 2019_728x90 - 728|90|Chania Rock Festival 2019_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||both
20000
110

Δεν λέω ποτέ όχι σε μια επανακυκλοφορία που ίσως να φέρει στο ευρύ κοινό την δυνατότητα να γνωρίσει ένα συγκρότημα το οποίο για πολλούς και διάφορους λόγους πέρασε στα ψιλά. Συχνά τέτοιες επανακυκλοφορίες έχουν ξεθάψει διαμαντάκια τα οποία αδικήθηκαν στην εποχή τους. Άραγε το ίδιο να ισχύει με τους Ghost Tower;

Το συγκρότημα λοιπόν από την Nebraska κράτησε από το 2007 ως το 2012 όπου κυκλοφόρησε δύο δίσκους και ένα demo. Τον δεύτερο δίσκο τους (που βγήκε από το συγκρότημα) έρχεται να επανακυκλοφορήσει η Paragon προσθέτοντας σε αυτόν δύο κομμάτια από την πρώτη κυκλοφορία τους καθώς και ένα από το demo τους. Το Head Of Night είχε κυκλοφορήσει πίσω στο 2012 και λίγο αργότερα, το 2013, μια περιορισμένη κοπή σε κασέτα βγήκε από άλλη εταιρεία.

Το Headd Of Night είναι ένα album που ακροβατεί κάπου ανάμεσα στο NWOBHM, τοUS power και το thrash – όχι πάντα επιτυχημένα. Από την μια υπάρχουν κομμάτια όπως το εναρκτήριο Ninth Tooth Of The Gravekeepers Grin και Scroll Of The Lunar Tribe (instrumental) που φέρουν μια σαφώς πιο παραδοσιακή σφραγίδα, από την άλλη υπάρχουν αμιγώς thrash σημεία όπως το House Of Wary Shadows. Το πιο εντυπωσιακό κομμάτι του δίσκου είναι η δουλειά στις κιθάρες που συχνά πυκνά βγάζει μάτια (στα πιο κλασσικά σημεία). Πράγματι ο Matt Preston (που έπαιζε επίσης μπάσο και πλήκτρα) έχει κάνει φοβερή δουλειά.

Όμως. Καταρχάς πραγματικά μου είναι δύσκολο να χωνέψω ότι τέτοια παραγωγή βγήκε το 2012. Πραγματικά έχω ακούσει πιο παλιά demo με καλύτερη ποιότητα. Αυτό στερεί ΠΑΡΑ πολλούς πόντους από το σύνολο για εμένα δυστυχώς. Ένα δεύτερο θέμα είναι η φωνή της Ameven που είναι ολίγο τι… love / hate κατάσταση. Σε κάποια κομμάτια έδενε πολύ ωραία ενώ σε κάποια άλλα ήταν απλά ανυπόφορη.

Το Head Of Night δείχνει ένα συγκρότημα το οποίο είχε αρχίσει να φτιάχνει τον προσωπικό του ήχο. Κρίμα που δεν θα μάθουμε που μπορεί να κατέληγαν.

6,5/10
Μιχάλης Νταλάκος
mdalakosreports@gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.