whale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothGreekrebels Banner 07052021-468×60 - 468|60|Greekrebels Banner 07052021-468×60||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothPsychotic Waltz 2023 – 468×60 - 468|60|Psychotic Waltz 2023 – 468×60|||bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|both
20000
60
Grindhouse - Chapter One (RMB)
50%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
haursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothPsychotic Waltz 2023 – 728×90 - 728|90|Psychotic Waltz 2023 – 728×90|||bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||both
20000
110

Πρώτο κεφάλαιο και για τους Ιταλούς Grindhouse. Βέβαια με τέτοιο όνομα, θα περίμενε κανείς να ακούσει κάποιου είδους gore death metal, αλλά οι συμπαθείς γείτονες μας, μας εκπλήσσουν και αποτίουν φόρο τιμής σε σκηνοθέτες σαν τον Tarantino και τον Scorsese, αφού ακόμα και το όνομα τους το πήραν από τη γνωστή ταινία “Grindhouse, death proof”, με ένα ευθύ hard rock δίσκο. Η ιστορία τους κάπως παράξενη αφού οι δυο βιρτουόζοι κιθαρίστες Piero Ventimiglio, Stefano Martolini σχημάτισαν την μπάντα το 2006 σαν μια tribute μπάντα στους Iron Maiden. Στη συνέχεια το 2013 αποφάσισαν να γράψουν δικό τους υλικό και κάλεσαν τον γνωστό Γερμανό τραγουδιστή – από τη συμμετοχή του στο Γερμανικό The Voice αν δεν απατώμαι – Michael Bormann, να τραγουδήσει και να συμμετάσχει στο όλο εγχείρημα. Το “Chaper One” δυστυχώς όμως δεν είναι τίποτε το τρομερό. Όπως προείπα, ένας καθαρά ευθύς hard rock δίσκος με κάποιες μικρές αναφορές σε progressive στοιχεία – πολύ μικρές όμως και κυρίως στα solo. Είναι σαν να παίρνεις τους Guns ‘N’ Roses του “Appetite For Destruction”, να τους μπλέκεις με τους The Answer και κάπου κάπου να βάζεις και μια πινελιά από Rush. Το κακό με το “Chapter One” είναι ότι περιέχει 8 τραγούδια και 1 διασκευή, τα οποία κινούνται σε αρκετά μέτρια επίπεδα αλλά και περιέχουν ιδέες οι οποίες έχουν παιχτεί τόσες πολλές φορές. Τα μόνα ενδιαφέροντα κομμάτια είναι το jazzy / blues “Wild Dusk” με τον πολύ ωραίο ρυθμό αλλά και το μπαλαντοειδές “ The Enemy ”. Ενδιαφέρουσα είναι και η διασκευή στο “ Ain’t Nobody ” των Rufus & Chaka Khan (ναι το γνωστό κομμάτι που όλοι έχουμε ακούσει). Από εκεί και πέρα, δεν υπάρχει τίποτε άλλο αξιοπρόσεχτο. Οι κιθάρες πραγματικά είναι εξωπραγματικές στα σόλο, η φωνή του Bormann σε πολύ υψηλά επίπεδα αλλά συνθετικά η μπάντα, τουλάχιστον στο είδος που παίζουν, θέλει πολύ δουλειά για να κρατήσει το ενδιαφέρον του ακροατή. Ίσως αν ακολουθούσαν την αγάπη που είχαν για τους Iron Maiden, το αποτέλεσμα να ήταν καλύτερο. Το “Chapter One” σίγουρα δεν είναι κακός δίσκος αλλά δεν είναι σίγουρα και κάτι το τρομερό. Συνίσταται μόνο για τις εναπομείναντες καλοκαιρινές ημέρες, σαν background μουσική ταξιδιού ή πάρτι. Ελπίζουμε σε καλύτερο αποτέλεσμα με την επόμενη προσπάθεια, αφού οι Grindhouse δείχνουν ότι έχουν δυνατότητες.

5/10
Δημήτρης Σταύρος
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X