Hate Eternal – Upon Desolate Sands (Season Of Mist)
80%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
RodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothPowerwolf_728x90 - 728|90|Powerwolf_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|both
20000
110

Μετά το “Infernus” του 2015, οι Αμερικάνοι death metallers Hate Eternal κυκλοφορούν την έβδομη ολοκληρωμένη δουλειά τους “Upon Desolate Sands” μέσω της Season Of Mist. Το υλικό αποτελείται από εννέα κομμάτια-δυναμίτες που κινούνται σε κλασσικά death metal μονοπάτια.

Ο δίσκος αρχίζει με το “The Violent Fury” το οποίο μας βάζει κατευθείαν μέσα στον death metal ορυμαγδό: σχιζοφρενικά riffs, αλλοπρόσαλλα leads, αρμονικές δισολίες και τεχνικό παίξιμο στα drums που δεν σε αφήνει σε ησυχία. Με λίγα λόγια το πρώτο κομμάτι περιέχει ότι περιμένουμε να ακούσουμε από μια μπάντα του είδους, η οποία μας προετοιμάζει για κάτι καλό. Το δεύτερο κομμάτι “What Lies Beyond” ξεκινάει με ένα mid-tempo riff, ενώ μετά επιλέγει φρενήρεις ταχύτητες που καταλήγουν σε μια καλογραμμένη και πιασάρικη γκρούβα. Το “Vengeance Striketh” ακολουθεί την ίδια νοοτροπία, ενώ τα riffs του είναι αρκετά καλά και παρανοϊκά. Προς το τέλος του παρατηρούμε ένα όμορφο solo που μας αποφορτίζει από την ένταση που προηγήθηκε.

Το “Nothingness Of Being” ξεκινάει με μια ωραία γκρούβα και ακολουθεί πιο mid-tempo ρυθμούς. Το “All Hope Destroyed” συνεχίζει να παράγει μεγάλη ένταση, ενώ σε κάποια σημεία του παρατηρούμε σουηδικό παίξιμο. Το “Dark Age Of Ruin”, που ακολουθεί, ξεκινάει με φρενήρεις ρυθμούς. Σε αρκετά σημεία παρατηρούμε ωραία και δυσαρμονικά riffs, τα οποία καταλήγουν σε ένα mid-tempo παίξιμο, ενώ στο τέλος του ακούγεται ένα technical solo. Το ομώνυμο “Upon Desolate Sands” υιοθετεί mid-tempo νοοτροπία, διαθέτοντας ωραίες γκρούβες και riffs, και είναι μια από τις καλύτερες στιγμές του δίσκου. Τέλος, το “For Whom We Have Lost” είναι ένα instrumental κομμάτι και αποτελεί μια από τις πιο μελωδικές στιγμές του δίσκου.

Τα φωνητικά του Eric Rutan είναι άψογα και βγαίνουν μέσα από τα βάθη του κοχλάζοντα βάλτου. Η παραγωγή είναι πολύ καλή, δίνει τον απαραίτητο όγκο στις κιθάρες και καταφέρνει να δώσει μια πολύ καλή ταυτότητα στον δίσκο. Το “Upon Desolate Sands” είναι μια πολύ καλή κυκλοφορία, καθώς για σαράντα λεπτά σε κρατάει σε μια διαρκή ένταση χωρίς να σε κουράζει.

8/10
Γιώργος Ντέλιος
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.