Dråpsnatt – Skelepht [Re-Issue] (Nordvis)
85%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
RodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothPsychotic Waltz_Ath_728x90 - 728|90|Psychotic Waltz_Ath_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||both
20000
110

Οι Σουηδοί Dråpsnatt πρόλαβαν να δώσουν τρεις υπέροχες δημιουργίες στο χώρο του μελωδικού/ατμοσφαιρικού black metal, πριν τελικά ο μύθος τους περάσει στην αιωνιότητα. Ευτυχώς υπάρχουν εταιρίες σαν τη συμπατριώτισσά τους Nordvis, που δεν αφήνουν τη θύμησή τους να ξεθωριάσει. Οκτώ χρόνια μετά το κύκνειο άσμα τους, χαρίζει στο μεταλλικό κοινό μια επανακυκλοφορία του Skelepht και μάλιστα για πρώτη φορά εκτός από CD και σε βινύλιο.

Μοναδική μου ένσταση, και πριν περάσουμε στα της μουσικής, ότι έπρεπε να διατηρηθεί το αρχικό εξώφυλλο. Ποτέ δεν πειράζουμε τα πρωτότυπα, εκτός και αν φυσικά υπάρχει σοβαρός λόγος να το κάνουμε. Η Nordvis εδώ προτίμησε να προχωρήσει σε μια γενικότερη ανανέωση της κυκλοφορίας, αλλάζοντας το artwork. Ευτυχώς τουλάχιστον κράτησε την ασπρόμαυρη αισθητική  της πρώτης έκδοσης.

Ηχητικά τώρα και για όσους δεν είχαν προγενέστερη επαφή με την μπάντα, οι Dråpsnatt καταφέρνουν να παντρέψουν πολλά από τα χαρακτηριστικά στοιχεία των περισσότερων υποειδών του black metal, με αποτέλεσμα να αποτελούν αρεστό άκουσμα σε ετερόκλητα ακροατήρια του φάσματος. Πιάνοντας λοιπόν σαν σταθερά του ήχου τους τη μελαγχολία, κινούνται κυρίως σε mid-tempo φόρμες, χωρίς να λείπουν και τα κλασσικά μαυρομεταλλικά ξεσπάσματα. Τα πλήκτρα γεμίζουν όμορφα τα τραγούδια, χωρίς να ακούγονται «γραφικά», τη στιγμή που οι κιθάρες προσφέρουν αξιομνημόνευτες μελωδίες ζωγραφισμένες πάνω σε έναν καμβά μελαγχολίας. Το άκουσμα χαρακτηρίζεται από μια διάσπαρτη 90s αύρα, περασμένη μέσα από καταθλιπτικά φίλτρα.

Το μονοπάτι κατάθλιψης που ακολουθείται στα σαράντα πέντε λεπτά του δίσκου, απαντάται και μέσα από τα φωνητικά που πότε είναι κλασσικά growls και πότε μεταβάλλονται σε σπαραγμούς απόγνωσης. To Skelepht μπορεί να αποτέλεσε έναν αποχαιρετισμό, όμως η ηχώ του είναι καταδικασμένη να αντηχεί μέσα τους αιώνες.

8,5/10
Θοδωρής Χριστοδουλόπουλος
s[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.