AlbumsΚριτικές

Inglorious – Heroine (Frontiers)

whale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||both
20000
110

Απ’ ότι φαίνεται το 2021 σαν χρονιά ήτανε αρκετά δημιουργική για τους Βρετανούς hard rockers Inglorious, οι οποίοι αφού κυκλοφόρησαν το συμπαθητικό, τέταρτο studio album τους, με τίτλο We Will Ride μόλις τον Φεβρουάριο, αποφάσισαν να κάνουν ένα δίσκο διασκευών. Ο λόγος λοιπόν για το Heroine, το οποίο έχει σαν ιδιαιτερότητα πως όλα τα κομμάτια που έχουν επιλέξει τα έχουν τραγουδήσει γυναίκες σε πρώτη εκτέλεση, κάτι το οποίο θα μπορούσε να θεωρηθεί μια ιδιαίτερη πρόκληση για τον τραγουδιστή της μπάντας, Nathan James, ο οποίος μπορώ να πω ότι πολλά από αυτά τα έχει κάνει πραγματικά δικά του.

Στο δίσκο θα βρει κανείς διασκευές από Whitney Houston (“Queen Of The Night”), Heart (“Barracuda”), Miley Cyrus (“Midnight Sky”), Tina Turner (“Nutbush City Limits”), Evanescence (“Bring Me To Life”), Christina Aguilera (“Fighter”), Avril Lavigne (“I’m With You”), Joan Jett (“I Hate Myself For Loving You”), Halestorm (“I Am The Fire”), Cyndi Lauper (“Time After Time”) και Alanis Morissette (“Uninvited”). Αυτές τώρα που εγώ ξεχώρισα ήταν η διασκευή  πάνω στην Miley Cyrus, στο κλασικότερο κομμάτι των Evanescence, στην Christina Aguilera ενώ εξίσου συμπαθητικά ήταν τα κομμάτια των Avril Lavigne και Alanis Morissette.

Μέχρι εδώ όλα καλά όμως, από την άλλη έρχομαι και αναρωτιέμαι «ποιος ο λόγος της κυκλοφορίας αυτής;». Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι ελέω Covid-19 δεν θα μπορούσαν να κάτσουν, με την τόσο μεγάλη όρεξη που φαίνεται πως διαθέτουν, να συνθέσουν νέο υλικό για επερχόμενη δουλειά. Θα μου πείτε φίλοι αναγνώστες πως «και πού το ξέρεις πώς μπορεί να μην το έχουν κάνει ήδη;». Σωστό και αυτό, δε λέω. Όμως εγώ προσωπικά, όσο και να μου αρέσει ένα σχήμα ή το βρίσκω συμπαθητικό αρκετά ώστε να αποκτήσω την δισκογραφία του (είμαστε από τους ρομαντικούς με φυσική δισκοθήκη, όχι ψηφιακή, τι να κάνουμε;), δεν νομίζω ότι θα δαπανούσα χρήματα για να αγοράσω έναν δίσκο διασκευών.

Θα ήταν πιο λογικό ως κίνηση να μπορούσε να ενταχθεί η εν λόγω κυκλοφορία ως ένα extra bonus CD σε μια έκδοση του We Will Ride ή και ακόμα ενός επερχόμενου δίσκου. Σε καμία περίπτωση δεν αναιρώ την δουλειά που έχουν κάνει οι Βρετανοί, η οποία είναι πολύ καλή, αλλά εγώ σε αυτό το σημείο νομίζω πως απλά θα προσπεράσω δίχως ενδοιασμό. Διότι σαν κυκλοφορία, για εμένα δεν έχει καθόλου ουσία.

5/10
Νίκος Σιγλίδης
[email protected]

Related posts

Leave a Comment

Leave a review

X