AlbumsΚριτικές

Loathe – The Things They Believe (SharpTone)

Η Αγγλία μας έχει μάθει στις άρτιες, εξαιρετικές και αξιόλογες εξαγωγές στην μουσική βιομηχανία, και τα τελευταία χρόνια ειδικά στον κλάδο του σκληρού ήχου. Ένα λαμπρό παράδειγμα είναι οι Loathe από το Liverpool. Ιδρύθηκαν το 2014 και αποτελούνται από τους Kadeem France στην πρώτη φωνή, Erik Bickerstaffe σε πρώτη κιθάρα και δεύτερη φωνή, Connor Sweeney στην ρυθμική κιθάρα, Sean Radcliffe στα τύμπανα και Feisal El-Khazragi στο μπάσο.

Έχοντας σημειώσει μια αξιοπρεπέστατη και καλή εντύπωση από το πρώτο τους κιόλας LP The Cold Sun του 2017, ύστερα με το πολυαναμενόμενο I Let It In And It Took Everything της περασμένης χρονιάς, επιστρέφουν ακριβώς ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία αυτή με την τρίτη τους δισκογραφική δουλειά που έχει τίτλο “The Things They Believe”. Όντας σχετικά πρόσφατος ακροατής στον ήχο της μπάντας μου άφησαν αρκετά καλή εντύπωση κι ας μην επεκτάθηκα σε όλο της μήκος της μέχρι τώρα δισκογραφίας τους.

Η διαφορά όμως αυτή τη φορά στο The Things They Believe είναι το ότι υπάρχει η απουσία των περισσότερων (αν όχι όλων) των οργάνων, και πόσο μάλλον της φωνής διότι πρόκειται για ορχηστρικό album. Τα υπερφορτωμένα με διάφορα εφέ synthesizer κατακλύζουν το πεδίο της σύνθεσης σε όλον τον δίσκο. Δεν μπορώ να πω πολλά πράγματα ακούγοντας μόνο αυτό η αλήθεια είναι, δεν έχουν μάθει τα αυτιά μου έτσι.

Οι μόνες λεπτομέρειες που μπορώ να επισημάνω είναι η συμμετοχή του σαξοφωνίστα των The 1975 John Waugh στα The Things They Believe, Do You -”, και The Rain Outside…”, του οποίου τα σημεία μέσα στα κομμάτι καταπλακώθηκαν κι επισκιάστηκαν από τα διάφορα εφέ που ανέφερα προηγουμένως. Συμμετοχή επίσης των κιθαριστών Peter Vybiral και Vincent Weight των Parting Gift στα “The Year Everything And Nothing Happened”, “You Never Came Back”, “Keep Fighting The Good Fight” και “The Rain Outside…”.

Είμαι σίγουρος πως οι Loathe ήθελαν να πιάσουν ένα συγκεκριμένο συναίσθημα και πιστεύω πως το κατάφεραν στις καρδιές τους κι ας μην γνωρίζω προφανώς για το τι συναίσθημα πρόκειται. Προσωπικά δεν θεωρώ ιδιαίτερα σοφή κίνηση έναν πλήρως ορχηστρικό δίσκο, πόσο μάλλον έναν με τόσο synthesizer, παραμορφωμένες κιθάρες χωρίς να διακρίνεις εύκολα τις λεπτομέρειες, είναι σα να υπάρχει ένα ambient πέπλο και σου κρύβει πολλά.

Αν κυκλοφορούσε σαν EP θα ήταν καλύτερα πιστεύω. Μπορώ να πω ότι για μουσική παρασκηνίου ή για να σε βοηθήσει να χαλαρώσεις και να κοιμηθείς αυτός ο δίσκος είναι πολύ καλός. Προσωπικά θα προτιμούσα λίγο πιο εμφανή εστιασμένα όσα όργανα έχουν επισκιαστεί, γι’ αυτό και θα βαθμολογήσω ανάλογα.

4/10
Γιάννης Σεβίλογλου
giannisseviloglou@gmail.com

nano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothTatto Clinic Athens 728×90 - 728|90|Tatto Clinic Athens 728×90||https://www.facebook.com/tattooclinicathens|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothDeafHeaven 728×90 - 728|90|DeafHeaven 728×90|||bothPsychotic Waltz 2023 – 728×90 - 728|90|Psychotic Waltz 2023 – 728×90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||both
20000
110

Related posts

Leave a Comment

Leave a review

X