Russian Circles 2022_7468x60 - 468|60|Russian Circles 2022_7468x60|||bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothΟΜ 2022_468x60 - 468|60|ΟΜ 2022_468x60|||bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothGreekrebels Banner 07052021-468×60 - 468|60|Greekrebels Banner 07052021-468×60||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||both
20000
60
Lord Of Pagathorn – Daimono Philia (Woodcut)
70%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
ΟΜ 2022_728x90 - 728|90|ΟΜ 2022_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||both
20000
110

Έβαλα να ακούσω αυτό το δίσκο πεπεισμένη ότι θα ακούσω ακόμα μία περπατημένη βαρετή ‘90s black μπάντα από τη Νορβηγία και άκουσα μία ακόμα ‘90s black μπάντα από τη Νορβηγία – αλλά έπεσα έξω στο “βαρετή”.

Οι Lord Of Pagathorn σχηματίστηκαν για πρώτη φορά το 1992 και διαλύθηκαν άδοξα τρία χρόνια μετά. Το 2010 έκαναν άλλη μία προσπάθεια η οποία και έβγαλε ένα demo, ένα EP και ένα πλήρη δίσκο με τίτλο “Nekros Philia” (2014). Τέσσερα χρόνια μετά επιστρέφουν με το “Daimono Philia” και μας ζητούν τη γνώμη μας.

Το “Daimono Philia” ξεκινάει με ένα πολύ ωραίο introπου δένει καλά με το πρώτο κύριο κομμάτι του δίσκου, “Evil To Destroy Evil”. Ενώ μουσικά είναι ευχάριστο στο άκουσμα, εκνευρίζει λίγο το υπερβολικό reverb της φωνής που την αποξενώνει από τα υπόλοιπα κανάλια (το οποίο και μένει παντού αμείωτο). Επόμενο το “Ghosts Among Us” μας χαρίζει ένα πολύ ωραίο riffπου δε χορταίνουμε να ακούμε. Το τέταρτο, “Prayer of Desecration” έχει αυτό το κλασικό μελαγχολικό tempo το οποίο οδηγεί αρκετά πετυχημένα στο γρήγορο μέρος του κομματιού – γενικά τα περάσματα είναι καλά σε αυτή τη δουλειά.

Πέμπτο στη σειρά το “Rise Of The Celestial Scythe”, και αυτό με δυνατή εισαγωγή και με αρκετές ευχάριστες αλλαγές στο tempo μέχρι το τέλος. Στη συνέχεια το “Builders Of The Higher Placesείναι επιθετικό, μελωδικό και άκρως εθιστικό, το οποίο όμως, όπως και ο υπόλοιπος δίσκος, από στίχο πάσχει. Πολύ.

Ακολουθεί το “Spirit Of Perversion” σε παρόμοια φιλοσοφία με το “Builders…”, το “Spiritual Spiral Stairs” που δεν προσδίδει τίποτα στο άλμπουμ και θα μπορούσε άνετα να λείπει και, τέλος, το “Throne of Lucifer”, ένα βαρύ και πολύ κινηματογραφικό κομμάτι το οποίο έχει μοναδικό στόχο να κάνει ένα ατμοσφαιρικό κλείσιμο.

Μία μπάντα που τώρα γνωρίζουμε λοιπόν με μία σχετικά καλή δουλειά από πλευράς παραγωγής (καλή για τα κυβικά της) που θα μπορούσε, έστω και 26 χρόνια μετά, να έχει την εξέλιξη που ονειρευόταν. Δεν τους λείπει τίποτα.

7/10
Κλερ Τσιμπουρλά
conguera@gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X