Το “Through Veils Of Time” είναι το ντεμπούτο album του πρώην drummer των Mactätus, εκπροσώπων του συμφωνικού black metal από το Skien της Νορβηγίας. Φαίνεται ότι η δημιουργική του φλόγα δεν έσβησε μετά την απότομη σιωπή του συγκροτήματος το 2002· αντιθέτως, επιστρέφει με ένα δραματουργικό μανιφέστο παγανισμού, απελπισίας και σκότους.
Ο χαρισματικός Kjetil Steien, με το ψευδώνυμο Mjolne, συνέθεσε έναν δίσκο arte povera αισθητικής, εμπνευσμένο από την αρχέγονη κληρονομιά των προγόνων του και την ατμόσφαιρα του ανεπανάληπτου δεύτερου κύματος των ’90s. Το εξώφυλλο του Francesco Gemelli υπογραμμίζει το μυστικιστικό όραμα του Steien.
Αδυσώπητες κραυγές, ψυχρότητα και μεγαλείο. Η επιρροή των Mactätus ζωγραφίζει πάνω σε έναν καμβά συμφωνικής μελωδίας με δυναμική ενορχήστρωση που ενισχύει χωρίς να υπερισχύει. Αιθέρια riffs και «σκληρά» solos, υστερικά drums με κυρίαρχα ακουστικά στοιχεία και υπόνοιες synthesizer. Ο Steien ανέμειξε το παλιό αίμα με την ώριμη ματιά του για να πλάσει ένα νέο σώμα με αρχαίο πνεύμα. Στόχος; Να αιχμαλωτίσει τους ακροατές στο σκανδιναβικό του έπος.
Σαν σύγχρονος skáld (σ.σ.: ποιητής της παλιάς Νορβηγικής εποχής), διηγείται την ιστορία μιας ψυχής που παγιδεύεται στον ατέρμονο κύκλο ζωής και θανάτου. Ένα πνεύμα που προορίζεται για το Helheim, το βασίλειο των λησμονημένων και καταφρονημένων. Μια μυθολογική αλληγορία για την ίδια τη ζωή: κάθε απώλεια είναι ένας μικρός θάνατος που πλάθει την καρδιά από την αρχή. Συνεχίζει να χτυπά αλλά ποτέ το ίδιο. Γιατί ό,τι σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό. Όπως στην ποιητική Edda, τα δέκα τραγούδια του δίσκου λειτουργούν σαν τελετουργική αλυσίδα. Μια ιστορία σε δυο πράξεις: η ψυχή πριν και κατά την άφιξη στο βασίλειο της Χέλα.
Στο πρώτο μισό του δίσκου, καθρεφτίζονται τα χρώματα ενός ψυχισμού που περιπλανιέται στο σκοτάδι. Το ορχηστρικό “What I Once Was”, ένας οδυνηρά μαγικός πρόλογος, με φωνητικά και μουσικότητα που κατασπαράζουν. Ακολουθεί το ωμά επιθετικό “Olden Perspectives”, προκαλώντας γοητευτική σύγχυση. Το “Through Veils Of Time”, η ταυτότητα του άλμπουμ, ηχεί σαν αρχαϊκή ψαλμωδία με λυρικό σπαραγμό, ενσαρκώνοντας την αιώνια μάχη της ψυχής με το χρόνο. Το παραδοσιακό “Skaldekvad” μια απόκοσμη νεκρική σιγή. Το “In The Abyss Of Existence”, σπαραχτικά φωνητικά σε μελωδικό background, η υποταγή της ψυχής στο πεπρωμένο. Ο επίλογος έρχεται τραχύς με το μεγαλόπρεπο, συμφωνικό “The Cries Within” ενώ το “Ut av Tiden” ένας instrumental αναστεναγμός εκεί που ο χρόνος παγώνει.
Η τριλογία στο δεύτερο μισό ξεγυμνώνει τη ραχοκοκαλιά του δίσκου: “Til Helheim pt.I- Reisen”, “Til Helheim pt.II – Forvandlingen”, “Til Helheim pt.III- Gjenreiselsen”. Οι τρεις φάσεις του ταξιδιού. Πρώτα η εγκατάλειψη της ύπαρξης όπως την ξέραμε με επικά φωνητικά και υστερικά drums. Ύστερα η Μεταμόρφωση: η ψυχή γίνεται άυλη με απρόσμενα λυρική τρυφερότητα. Τέλος η Αναγέννηση: η κάθαρση φέρνει έναν νέο κύκλο ύπαρξης. Κι αν δεν υπάρχει κάθαρση, έρχεται το πέπλο του χρόνου για να ξαναγράψει την ιστορία.
Το “Through Veils Of Time” δεν είναι νοσταλγική αναδρομή, ούτε αναβίωση. Είναι νεκρανάσταση -και ήρθε για να κομματιάσει και να στιγματίσει. Το γεγονός ότι ένας άνθρωπος μόνο κρύβεται πίσω από κάθε λεπτομέρεια το καθιστά αριστούργημα. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα!
9/10
Μαργαρίτα Totentanz
[email protected]
