symmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothGreekrebels Banner 07052021-468×60 - 468|60|Greekrebels Banner 07052021-468×60||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothPsychotic Waltz 2023 – 468×60 - 468|60|Psychotic Waltz 2023 – 468×60|||bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||both
20000
60
Moonrise – The Dark River Of Soul (Punishment18)
40%Overall Score
RodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||both
20000
110

Οι Moonrise είναι ένα μελωδικό death metal σχήμα από την Ιταλία. Η μπάντα σχηματίστηκε το 1999 και κυκλοφορούν την δεύτερη full-length δουλειά τους “The Dark River Of Soul”. Ο δίσκος ξεκινάει με το “Hans Wind”. Ως αναγνωριστικό άκουσμα και εισαγωγή, θεωρώ πως το συγκεκριμένο κομμάτι δεν δούλεψε όπως θα έπρεπε. Αν και σαν death metal δεν είχε κάτι το οποίο θα απωθούσε τον ακροατή, η πρωτοτυπία έλλειπε αρκετά ώστε να μην μου αφήσει καλή πρώτη εντύπωση.

Έπειτα με το ομότιτλο “The Dark River Of Soul”, δυστυχώς, δεν παρατήρησα κάποια ιδιαίτερη αλλαγή και τα συναισθήματά μου για την συγκεκριμένη κυκλοφορία παρέμειναν τα ίδια. Όσο προχωρούσε ο δίσκος και άκουγα ακόμα περισσότερα κομμάτια, τόσο πιο αδιάφορος μου γινόταν ο ήχος. Με ελάχιστα σημεία ως εξαίρεση, όπου τα riffs και τα φωνητικά ήταν πιο συμπαθητικά, όλο το “The Dark River Of Soul” χαρακτηρίζεται από υπερβολική επανάληψη και έλλειψη πρωτοτυπίας όσον αφορά το ύφος του.

Ένας πολύ σημαντικός λόγος για τον οποίο περίμενα να ακούσω κάτι πολύ καλύτερο, είναι το γεγονός ότι το προηγούμενο full-length του συγκεκριμένου σχήματος χρονολογείται στο 2011, δέκα χρόνια πριν το καινούριο. Ίσως τα μόνα κομμάτια που μου τράβηξαν την προσοχή για λίγο να ήταν τα “White Nightmare” και “The Light Inside”. Πέρα από τα συγκεκριμένα, ο υπόλοιπος δίσκος μου πέρασε σχεδόν αδιάφορος.

Πιστεύω πως αν οι Moonrise επιθυμούν να αποκτήσουν έναν πιο ενδιαφέροντα ήχο και να προσελκύσουν ένα μεγαλύτερο κοινό, θα πρέπει να αποκτήσουν περισσότερες επιρροές και να εντάξουν αρκετά φρέσκα στοιχεία στον ήχο τους. Δυστυχώς, ο συγκεκριμένος ήχος είναι χιλιοακουσμένος και το είδος χιλιοπαιγμένο. Ελπίζω οι Moonrise να εδραιώσουν έναν πιο προσωπικό και δυναμικό ήχο και οι επόμενες κυκλοφορίες τους να έχουν περισσότερα στοιχεία ενταγμένα, καθώς τουλάχιστον στην συγκεκριμένη κυκλοφορία, τα κομμάτια δύσκολα θα τα ξεχώριζα ανά μεταξύ τους.

4/10
Ηρακλής Χρύσανθος
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X