Motherkissers – Cage The Water (Memorial)
55%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
sear bliss 728×90 - 728|90|sear bliss 728×90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothChania Rock Festival 2019_728x90 - 728|90|Chania Rock Festival 2019_728x90|||both
20000
110

Η αλήθεια είναι ότι αν και δεν είμαι και μεγάλος fan του alternative metal χώρου δεν τον αντιπαθώ μιας και έχουν περάσει αρκετά διαμαντάκια από τα χέρια μου ανά διαστήματα. Οι Motherkissers είναι μια μπάντα από την Ιταλία και συγκεκριμένα από το Μιλάνο και το “Cage The Water” είναι το ντεμπούτο τους άλμπουμ. Οι Motherkissers δυστυχώς δεν μπορώ να πω ότι είναι μια μπάντα που με εντυπωσίασε με το ντεμπούτο της και σίγουρα δεν άλλαξε την γνώμη μου προς το καλύτερο για το συγκεκριμένο είδος, παρόλα τα καλά στοιχεία που την περιβάλλουν. Και ας ξεκινήσουμε από την αρχή. Το κουαρτέτο από το Μιλάνο αρέσκεται και αυτό όπως και πολλά άλλα στην χρήση σκληρών και καθαρών φωνητικών. Με τα σκληρά τα πάμε αρκετά καλά, μου θυμίζουν λίγο τους Raging Speedhorn αλλά αυτό δεν είναι καθόλου κακό. Τα καθαρά από την άλλη είναι απλά εκνευριστικά, θα μπορούσε κάποιος να τα πει και φάλτσα σε ορισμένες περιπτώσεις και σίγουρα η προφορά του τραγουδιστή δεν βοηθάει ιδιαίτερα. Όσων αφορά το μουσικό κομμάτι η μπάντα φαίνεται να αναπτύσσει κάποιες αρκετά καλές ιδέες στα κομμάτια τους συνδυάζοντας άψογα το groove με την μελωδία και ενίοτε περνώντας σε άρρυθμα περάσματα με σκοπό να εμπλουτίσουν την μουσική τους. Δεν ξέρω γιατί, όμως αυτό καταντάει κουραστικό όταν το ακούς επανειλημμένα και αυτό είναι γεγονός και στα οχτώ κομμάτια του δίσκου κάνοντας τον δίσκο να μοιάζει να είναι απλά… ίδιος παντού. Η παραγωγή είναι αρκετά καλή αλλά αυτό δεν σώζει την κατάσταση και δυστυχώς μένεις ώρες, ώρες με το πουλί στο χέρι αφού εκεί που αναπτύσσεται το κομμάτι και νιώθεις ότι θα κάνει το μπάμ και θα τα γαμήσει όλα, γαμιέται ο Δίας, αλλάζουν τέμπο και μπερδεύουν τα πράγματα με αποτέλεσμα να νιώθεις μια διαρκή ξενέρα. Για να λέμε όμως και τα σωστά, φαίνεται πως έχουν δυνατότητες και αν δουλέψουν λίγο την σύνθεση, κρατώντας ίσως, τα πράγματα λίγο πιο απλά και διορθώσουν και τα καθαρά (ή τα εξαλείψουν εντελώς) τότε πιστεύω πως θα έχουμε θεαματικά αποτελέσματα στον επόμενο δίσκο. Έως τότε…

5.5/10

Κωνσταντίνος Καραγεώργος

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.