Necrytis – Dread En Ruin (Pure Steel)
80%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
haursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothEvergrey 728×90 - 728|90|Evergrey 728×90|||bothChania Rock Festival 2019_728x90 - 728|90|Chania Rock Festival 2019_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothsleep 728×90 - 728|90|sleep 728×90|||both
20000
110

Ο βιρτουόζος κιθαρίστας Toby Knapp ξαναχτυπά! Γνωστός για το γρήγορο παίξιμό του, αναμεμιγμένος σε διάφορα project και μάλλον γνωστότερος σε όλους για τους Onward με τους οποίους κυκλοφόρησε, επίσημα, δύο δίσκους πριν τον άδικο χαμό του τραγουδιστή τους Michael Grant (φωνάρα). Οι Necrytis είναι ότι πιο κοντινό στο στυλ των Onward έχει επιχειρήσει να παίξει ο Toby. Το “Dread En Ruin” είναι ο δεύτερος δίσκος τους και περιλαμβάνει στο line-up επίσης τον drummer/τραγουδιστή/συνθέτη Shane Wacaster.

Όπως ανέφερα πιο πάνω υπάρχουν αρκετές ομοιότητες με τον ήχο των Onward, μιας και εδώ η βάση των συνθέσεων ακροβατεί ανάμεσα στο NWOBHM με αρκετές αναφορές στις αρμονίες σχημάτων όπως οι Iron Maiden αλλά και στον Αμερικάνικο ήχο όπως αυτός διαμορφώθηκε στα 90s από σχήματα όπως οι Queensryche. Οι Necrytis έχουν μια πιο “progressive” προσέγγιση μπορώ να πω μιας και τα κομμάτια τους είναι πιο μακροσκελή και σύνθετα, όλες οι συνθέσεις είναι άνω των 6 λεπτών με το “Heresiarch Profane” να ξεπερνά τα 13, και αρκετά σκοτεινά μπορώ να πω! Επίσης σε κάποια σημεία υπάρχουν και ψήγματα κλασσικού ροκ (κάτι που είχε γίνει και στον τρίτο, ανεπίσημο, δίσκο των Onward).

Φυσικά ο πυρήνας είναι οι κιθάρες όμως ο Knapp δεν είναι από αυτούς τους επιδειξίες κιθαρίστες. Το αντίθετο μάλιστα, δίνει μεγάλη βάση στην δομή και στα άρτια riff. Με λίγα λόγια τα τραγούδια δεν είναι το όχημα για φαφλατάδικα solo! Τα solo είναι μετρημένα και σωστά τοποθετημένα. Η φωνή του Wacaster πιστεύω ότι δένει κατάλληλα με το υλικό μιας και ακούγεται αρκετά “κλασσικός”, χωρίς να είναι κάποιος εντυπωσιακός τραγουδιστής πιστεύω ότι καλύπτει απόλυτα τις ανάγκες των συνθέσεων.

Η διάρκεια των κομματιών μπορεί να είναι ένα θέμα αν και αυτά δεν μπορώ να πω ότι είναι βασισμένα στην επανάληψη, είναι αρκετά αναπτυγμένα. Ίσως να λείπει το ένα κομμάτι που να έχει την πιο εμπορική προσέγγιση αλλά αυτό πιστεύω ότι είναι θέμα επιλογής. Συνοψίζοντας: βρίσκω το “Dread En Ruin” μια πολύ καλή κυκλοφορία για τους μερακλήδες τις κιθάρας και όχι μόνο!

8/10
Μιχάλης Νταλάκος
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.