Nervosa – Victim Of Yourself (Napalm)
70%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
Bob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothChania Rock Festival 2019_728x90 - 728|90|Chania Rock Festival 2019_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|both
20000
110

Βραζιλία. Η χώρα του καφέ, της σάμπα, των μεγάλων μπαλαδόρων, του καρναβαλιού του Ρίο, των καταπληκτικών παραλιών και των ποιοτικών thrash συγκροτημάτων βεβαίως. Στην μεγάλη αυτή λίστα έρχονται να προστεθούν και οι Nervosa από το Sao Paulo. Πνευματικό τέκνο της κιθαρίστριας και βασικής συνθέτριας Prika Amaral, έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση με το demo τους το 2012 και τώρα, 2 χρόνια και μερικές αλλαγές μελών αργότερα, κυκλοφορούν το ντεμπούτο τους άλμπουμ “Victim Of Yourself”. Με την τριάδα να συμπληρώνεται από τις Pitchu Ferraz στα τύμπανα και Fernanda Lira σε μπάσο/φωνή, εξαπολύουν έναν καταιγισμό παραδοσιακού λυσσασμένου thrash, το οποίο δεν περνά απαρατήρητο. Λογικό είναι ο δίσκος να ζέχνει Sepultura από κάθε πόρο του: δυσαρμονικές μελωδίες σήμα κατατεθέν του Kisser, το παίξιμο στα τύμπανα που βροντοφωνάζει Igor, γενικά τα ηχοχρώματα που χρησιμοποιούν, όλα φανερώνουν την μεγάλη αγάπη τους για τους συμπατριώτες τους. Ένα άλλο πράγμα που παρατήρησα, είναι πως καταφέρνουν να παντρέψουν την Αμερικάνικη και την Γερμανική thrash σχολή, περίπου με τον ίδιο τρόπο που το κατάφεραν εδώ και χρόνια οι δικοί μας Suicidal Angels. Στο κομμάτι “Death”  αντιγράφουν ξεδιάντροπα το “Apokathilosis”, πορωτικό το “Envious” με την εισαγωγή δανεισμένη από το “Solitude” των Candlemass, που μάλλον είναι το πιο γρήγορο τεμάχιο ενός δίσκου με ελάχιστε αργές στιγμές. Σφιχτοδεμένος και ομοιογενής, με ήχο τραχύ και καθαρό, παρουσιάζει μόνο ένα πρόβλημα: έλλειψη πρωτοτυπίας. Ναι, ούτε αυτό ξεφεύγει από την συγκεκριμένη αρρώστια, ελάχιστες είναι άλλωστε οι περιπτώσεις νέων μπαντών που ασχολούνται με genres όπως το thrash, το power και το παραδοσιακό heavy, οι οποίες καταφέρνουν να ξεφύγουν από τον κανόνα και να βάλουν περισσότερα προσωπικά στοιχεία απ’ ότι επιρροές. Πάντως πρέπει να ομολογήσω πως ο δίσκος ξεπερνά κατά πολύ τον μέσο όρο παρόμοιων κυκλοφοριών, τον ευχαριστήθηκα αρκετά και πιστεύω ότι πληρεί τις προδιαγραφές για να ικανοποιηθούν οι απανταχού thrash οπαδοί.

7/10

Νίκος Κεφαλίδης

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.