Greek Rebels Advert Feb 2018_468x60 - 468|60|Greek Rebels Advert Feb 2018_468x60||www.facebook.c|bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||bothvinylmonster468x60 - 468|60|vinylmonster468x60||http://www.vinylmonster.gr/|bothPsychotic Waltz_Ath_468x60 - 468|60|Psychotic Waltz_Ath_468x60|||bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||both
20000
60
Ophe – Litteras Ad Tristia Maestrum Solitude (My Kingdom Music)
60%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
RodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothPsychotic Waltz_Ath_728x90 - 728|90|Psychotic Waltz_Ath_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|both
20000
110

Οι Ophe μας έρχονται από τη Γαλλία και το Litteras Ad Tristia Maestrum Solitude” αποτελεί το δισκογραφικό τους ντεμπούτο. Το γκρουπ ανήκει στο χώρο του Avant-garde Black Metal και το άλμπουμ τους μπορεί να χαρακτηρισθεί ως ένα μεγάλο EP ή ένα μικρό LP. Για την ακρίβεια ο “Όφης” είναι ένα one-man-project  του γάλλου Christophe Denhez aka Bargnatt XIX. Το “γράμμα προς την θλιβερή άνεση της μοναξιάς” (αν δεν με απατούν τα λατινικά μου) είναι ένας τίτλος που κίνησε το ενδιαφέρον και σε συνδυασμό με τον όμορφο πίνακα του Jeff Grimal που κοσμεί το εξώφυλλο του άλμπουμ ανέβασαν αρκετά τις προσδοκίες μου.

Γενικά το Litteras Ad Tristia Maestrum Solitude” περιέχει 5 μεγαλούτσικα κομμάτια που το βασικό τους χαρακτηριστικό είναι η ατμοσφαιρική τους διάθεση, και σίγουρα προσπαθούν να ξεφύγουν από τα στενά όρια του στερεότυπου του black metal. Οι συνθέσεις έχουν κάποιο ενδιαφέρον, με εισαγωγές και περάσματα που σου κρατούν το ενδιαφέρον, αλλά δυστυχώς το γενικό αποτέλεσμα χάνει αρκετά από την παραγωγή αλλά και την εκτελεστική ικανότητα του Bargnatt XIX. Σίγουρα η μέτρια παραγωγή συγχωρείται περισσότερο σε μπάντες του black, αλλά αυτό δε βοηθάει τον “Οφη” να κάνει τη διαφορά και να ξεχωρίσει. Μπορώ να πω πως τα κομμάτια που απείχαν περισσότερο από το black, όπως το προγραμματικό Decem Vicibus” ή το ακουστικό Cadent” που κλείνει το άλμπουμ μου έκαναν τράβηξαν περισσότερο το ενδιαφέρον από τις υπόλοιπες black στιγμές, τις οποίες ο Bargnatt XIX δεν μπορεί να υποστηρίξει ούτε εκτελεστικά ούτε συνθετικά. Πολύ ενδιαφέρουσα επίσης βρήκα την προσθήκη του σαξοφώνου στο αρκετά μεγάλο κομμάτι “Missive Amphibologique D’Une Adynamie A La Solitude”, το οποίο βέβαια σε σημεία γινόταν χαοτικό και έχανε τη συνοχή του.

Εν κατακλείδι, θα έλεγα πως η προσπάθεια του Ophe δεν ήταν κακή, σίγουρα θέλει πολύ δουλειά, αλλά το καλό είναι πως έχει περιθώρια βελτίωσης. Αν ο Bargnatt XIX βάλει σε μια σειρά τι συνθετικές του σκέψεις και βελτιώσει την παραγωγή και εκτέλεση της μουσικής του θα μας δώσει πολύ σημαντικά καλλιτεχνικά πράγματα.

6/10
Γιώργος Αβραμίδης
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X