Powerwolf, GloryHammer

Eclipse 728×90 - 728|90|Eclipse 728×90|||bothOM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||both728x90_Suicidal Angels - 728|91|728x90_Suicidal Angels|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|both
20000
110

Powerwolf, GloryHammer
Παρασκευή 29 Νοεμβρίου 2019, Piraeus 117 Academy, Αθήνα

Είναι από τις λίγες φορές που περίμενα μια συναυλία εδώ και πολλούς μήνες πριν. Ο λόγος για τους Powerwolf οι οποίοι επισκέφτηκαν τη χώρα μας για πρώτη φορά, παρόλο που έχουν  κλείσει πάνω από 15 χρόνια πορείας στον heavy/power metal χώρο. Αυτή η ευκαιρία να τους δούμε live θεωρώ πως ήταν μοναδική αφού πλέον μεγαλώνουν σαν όνομα κάθε χρόνο και περισσότερο, αν κρίνουμε από τη θέση τους στο billing των φεστιβάλ του εξωτερικού, συν το stage show τους που από ότι φαίνεται στοχεύει να φτάσει τα επίπεδα μπαντών όπως οι Rammstein.

To support της βραδιάς και συνοδοιπόροι τους σε όλο το tour ήταν οι GloryHammer ένα συγκρότημα που έχει τον δικό του ιδιαίτερο χαρακτήρα και έχει συμβάλει στην αναγέννηση του power metal με τρεις πολύ καλές κυκλοφορίες. Το κοινό όχι μόνο τους γνώριζε αλλά σίγουρα μια μερίδα του είχε έρθει συγκεκριμένα για αυτούς. Εξαιρετικά αγαπημένο το ρεφρέν του Angus McFire, το τραγουδήσαμε μαζί με τον Thomas Winkler που πέρα από την πολύ καλή φωνή του είναι και ένας frontman γεμάτος ενέργεια. Το μόνο αρνητικό ήταν ότι λόγο του  περιορισμένου τους χώρου, τα τύμπανα ήταν τοποθετημένα αρκετά μπροστά με αποτέλεσμα οι πέντε πρώτες σειρές με το ζόρι να ακούν κιθάρες, πλήκτρα και φωνητικά. Από τη μέση του Academy και πίσω ο ήχος ήταν πολύ καλός. Highlight της εμφάνισής τους η ‘μάχη’ του frontman με τον πληκτρά Christopher Bowes ο οποίος παίζει και στους πειρατές Alestorm. Έμφαση δόθηκε κυρίως στον τελευταίο τους δίσκο “Legends from Beyond the Galactic Terrorvortex” που κυκλοφόρησε μέσα στη χρονιά με  αποκορύφωμα το Masters of the Galaxy. Για κλείσιμο δεν  θα μπορούσαν να αφήσουν άλλο από  το The Unicorn Invasion of Dundeeτο οποίο μιλάει για ζόμπι μονόκερους, με τον Thomas να μας χαιρετάει ανεμίζοντας το σφυρί του μέχρι την επόμενη φορά.

Setlist: The Siege of Dunkeld (In Hoots We Trust) / Gloryhammer / Angus McFife / The Land of Unicorns / Questlords of Inverness, Ride to the Galactic Fortress! / The Hollywood Hootsman / Goblin King of the Darkstorm Galaxy / Hootsforce / Masters of the Galaxy / Universe on Fire / The Unicorn Invasion of Dundee

Το πρόγραμμα τηρήθηκε ρολόι, οι τεχνικοί προετοίμασαν τη σκηνή με ένα μεγάλο πανό με το σήμα των Powerwolf να κρύβει τη σκηνή και το κοινό φώναζε το όνομα τους ρυθμικά μέχρι να μας αποκαλυφθεί η μπάντα. Πέφτοντας το πανό το θέαμα ήταν αποστομωτικό. Η σκηνή είχε μετατραπεί σε ένα μεσαιωνικό κάστρο-ναός τα πλήκτρα του Falk Maria Schlegel βρίσκονταν πάνω σε κορμούς δέντρων και τα μέλη ήταν ντυμένα με τις στοιχειωμένες στολές τους. Fire and Forgive για πρώτο κομμάτι με τον κόσμο από κάτω να συμμετέχει από το πρώτο λεπτό και τον Attila Dorn να έχει δικαίως όλα τα βλέμματα στραμμένα δικαίως επάνω του. Οι δύο κιθαρίστες έδιναν και αυτοί τη δική τους παράσταση, εναλλάσσοντας τις θέσεις τους δεξιά και  αριστερά από τον ‘ιερό’ frontman. Το ίδιο και ο Roel van Helden πίσω από τα τεράστια τύμπανά του ο οποίος έδινε όλο τον ρυθμό στην μπάντα. Το βάρος έπεσε κυρίως στο “The Sacrament Of Sin”, πολύ πιθανόν δίσκο της χρονιάς για μένα, αλλά καλύπτοντας όλο το εύρος της δισκογραφίας τους σε ένα ασταμάτητο 2ωρο set. Ο Attila όντας ομιλιτικότατος και κάνοντας χαβαλέ με το κοινό προλόγισε το Demons Are a Girls Best Friendπροκαλώντας τα κορίτσια του κοινού να ουρλιάξουν. Στο Armata Strigoiαπ’ την άλλη, μας έβαλε να τραγουδήσουμε με ‘οο οο ο’ τη μελωδία του και πραγματικά μετά από ένα σημείο δε μπορούσαμε όχι να τον φτάσουμε στις ψηλές του, αλλά ούτε να πάρουμε καλά καλά ανάσα. Σε αυτό το σημείο οι καπουτσίνοι που βοηθούσαν την μπάντα άναψαν τη σκηνή με φωτιές και ο Attila μπήκε με το mid-tempo αλλά καυτό σαν την  κόλαση Stossgebetμε την εθιστική μελωδία στα πλήκτρα. Επόμενη στάση η μεταλλική μπαλάντα Where the Wild Wolves Have Goneόπου ο Falk, ο οποίος να προσθέσω ότι δεν έχει απλά ρόλο πληκτρά αλλά είναι σαν ένας δεύτερος frontman, κάθισε στο φλεγόμενο, φορητό, μεσαιωνικό πιάνο του και μαζί με τον Attila μας χάρισαν μια από τις καλύτερες στιγμές της συναυλίας. Δε χρειάζεται να πω τι χαμός έγινε στα We Drink Your Blood και Sanctified With Dynamiteαπό το Blood of the Saints, έναν δίσκο που έφερε τους Powerwolf στο προσκηνιο και ουσιαστικά όρισε τον ήχο τους. Μας αποχαιρέτησαν θεαματικά, προκαλόντας μας να ανοίξουμε ένα τεράστιο wall of death και παίζοντας το Werewolves of Armeniaόπου έγινε ο κακός χαμός από κάτω.

Δεν έχω κάτι άλλο να πω από αυτή την εξαιρετική εμφάνιση των Λύκων. Από τον ήχο μέχρι την  όλη ατμόσφαιρα και το φανταστικό stage show, οι Powerwolf ήταν αψεγάδιαστοι. Ελπίζω να τους δούμε στο μέλλον και σε κάποιο καλοκαιρινό φεστιβάλ όπου σε αυτά φέρνουν μαζί ακόμα περισσότερες φωτιές.

Setlist: Fire and Forgive / Army of the Night / Incense & Iron / Amen & Attack / Killers With the Cross / Demons Are a Girl’s Best Friend / Armata Strigoi / Stossgebet / Resurrection by Erection / Where the Wild Wolves Have Gone / Blessed & Possessed / Kiss of the Cobra King / We Drink Your Blood / Lupus Dei Encore: Sanctified With Dynamite / Coleus Sanctus / Werewolves of Armenia

Κείμεο, φωτογραφίες: Νίκος Δρακόπουλος

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.