RODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothGreekrebels Banner 07052021-468×60 - 468|60|Greekrebels Banner 07052021-468×60||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothPsychotic Waltz 2023 – 468×60 - 468|60|Psychotic Waltz 2023 – 468×60|||bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||both
20000
60
Ravenia- Beyond The Walls Of Death (Inner Wounds)
30%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
RodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothPsychotic Waltz 2023 – 728×90 - 728|90|Psychotic Waltz 2023 – 728×90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||both
20000
110

Ναι, τα έχουμε πει πολλές φορές. Από όταν οι Nightwish γνώρισαν τόσο μεγάλη επιτυχία, τα symphonic female-fronted συγκροτήματα άρχισαν να ξεπηδούν από το πουθενά και με ρυθμό εκθετικής προόδου. Οι Φιλανδοί Ravenia είναι μια τέτοια μπάντα, η οποία σχηματίστηκε το 2013 και έχει μέχρι την κυκλοφορία του “Beyond The Walls Of Death”, είχε στην φαρέτρα της μόλις ένα EP. Η πρώτη μου επαφή με τους Ravenia, είναι αυτός εδώ ο δίσκος, ο οποίος μπορώ με ευκολία να πω ότι είναι απογοητευτικός.

Η Ravenia ισχυρίζονται ότι παίζουν ένα είδος συμφωνικού metal με επιρροές από τους (φυσικά) Nightwish και Epica αλλά και τους συμφωνικούς soundtrack συνθέτες όπως ο Hans Zimmer. Λοιπόν, τα παιδιά από την Φινλανδία, ας με συγχωρέσουν, αλλά αυτό απλά δεν ισχύει. Ναι οκ, ο ήχος τους είναι αρκετά κοντά στους Epica – χωρίς τα growls και τα γρήγορα ξεσπάσματα, αλλά το να έχεις πολύ μπροστά τα συμφωνικά μέρη στη παραγωγή, δεν σε κάνουν να έχεις επιρροές από τον μεγάλο Hans Zimmer.

Μπορώ να πω ότι η παραγωγή είναι πολύ κακή, αν και το mastering έχει επιμεληθεί ο Forsbäck Svante (Volbeat, Sonata Arctica, Apocalyptica) ενώ τη μίξη ο Nino Laurenne (Wintersun, Battle Beast, Ensiferum) στα Sonic Pump Studios. Τα συμφωνικά μέρη υπερκαλύπτουν τα υπόλοιπα στοιχεία στη μουσική της μπάντας, ενώ η φωνή της Armi Päivinen, είναι επίσης πολύ μπροστά, χωρίς η ίδια να μπορεί με τις ικανότητες της να πάρει αυτό το ρόλο. Αρκετά υποτονική, όχι αρκετά δουλεμένη και με μια γλυκιά χροιά, που απλά δεν κολλάει στο όλο εγχείρημα.

Οι συνθέσεις, είναι αρκετά πολύπλοκες χωρίς κανένα νόημα σε αρκετές περιπτώσεις, με αποτέλεσμα να μην μένει κανένα riff ή μελωδία στο μυαλό του ακροατή. Από ένα σημείο και μετά, νομίζεις ότι ακούς το ίδιο τραγούδι επί 56 λεπτά που διαρκεί ο δίσκος. Επιπροσθέτως, όλα τα orchestrations ακούγονται αρκετά ψεύτικα, πράγμα που είναι φάουλ, από τη στιγμή που θέλουν να είναι το μπροστινό στοιχείο της μουσικής τους.

Όχι, δυστυχώς δεν έχουν κάτι να προσφέρουν οι Ravenia. Όλες οι ακροάσεις που έκανα, απλά μου δημιούργησαν αρκετά χασμουρητά και τίποτε άλλο. Αν η συμπαθής Armi θέλει να παίξει το ρόλο του μπροστάρη στην μπάντα, έχει πολύ δουλειά ακόμη ενώ τα ορχηστρικά μέρη, σίγουρα στο μέλλον θέλουν πολύ καλύτερη επιμέλεια. Προσωπικά, δεν νομίζω ότι θα ακούσω ξανά το “Beyond The Walls Of Death”. Μόνο και ίσως για τους φανατικούς τους είδους.

3 / 10
[email protected]
Δημήτρης Σταύρος

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X