nano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothEclipse 728×90 - 728|90|Eclipse 728×90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothOM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothdeafheaven 728×90 - 728|90|deafheaven 728×90|||bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|both
20000
110

Λένε πως το να φτάσεις στην κορυφή είναι πάρα πολύ δύσκολο πράγμα, πόσο μάλλον το να διατηρηθείς εκεί. Χρειάζεται επιμονή, υπομονή, πολύ σκληρή δουλειά, να χάσεις τον ύπνο σου, να ζεις μόνο για έναν σκοπό και… και… και… Στην Ελλάδα των 80’s το να παίζεις οτιδήποτε είχε σχέση με heavy metal και να λέγεσαι Καζάκης, Λογγινίδης, Καραδήμας, Τόλης (προς αποφυγήν παρεξηγήσεως, τα ονόματα είναι καθαρά τυχαία) δεν ήταν και ότι καλύτερο σε αντίθεση με το να έφερες την επωνυμία Harris, Mustaine, DeMaio, Iommi, Hetfield κλπ. Ο Athan ‘’Lyssa’’ Kazakis (κατά κόσμο Σάκης Καζάκης) είναι μουσικός ευρέως γνωστός στα εγχώρια μεταλλικά δρώμενα, όντας ιδρυτικό μέλος των epic metallers Sarissa, μια μπάντα που στα τέλη ’80 – αρχές ‘90 απέκτησε μεγάλο status για τα Ελληνικά δεδομένα. Είχε όμως την ατυχία να πέσει σε μια εποχή όπου οι δισκογραφικές γυρνούσαν επιδεικτικά την πλάτη στις Ελληνικές μπάντες ενώ το κοινό ήταν δύσπιστο και καχύποπτο, έτσι οι περισσότερες μπάντες έβλεπαν διαρκώς έναν τεράστιο τοίχο να στέκεται εμπόδιο στα όνειρά τους (όχι ότι άλλαξαν και πολλά από τότε). Αρκετά χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα το 2003 ο Καζάκης μαζί με τον Πάνο Μπαξεβάνη σχημάτισαν μια νέα μπάντα με εντελώς διαφορετικό μουσικό ύφος από την προηγούμενη μπάντα του και το 2007 το καταπληκτικό ντεμπούτο των Redrum που έφερε τον τίτλο “No Turning Back” ήταν πλέον γεγονός. Το σχήμα (εκτός του Καζάκη φυσικά) αποτελείται πλέον από τους Michael Bormann (η φωνάρα που λατρέψαμε σε μπάντες όπως οι Jaded Heart, Bonfire, Rain, Bloodbound ανάμεσα σε αμέτρητες άλλες), Πάνο Μπαξεβάνη (κιθάρες, Konan), Θάνο Σαρκετζή (τύμπανα, ex-Deceptor), Marco Grasshoff (πλήκτρα, Heavenward) και Alex Kidd (μπάσο, Shock Absorber). Χρειάστηκε ένα διάστημα έξι περίπου ετών μέχρι να ακούσουμε το πρώτο δείγμα της νέας τους δουλειάς που φέρει τον τίτλο “Victims Of Our Circumstances”. Το “Dust In Your Eyes” με τον Purple/Whitesnake αέρα του είναι ίσως το πιο αξιόπιστο δείγμα για το πως θ’ ακούγεται το album, πρόκειται για έναν απίστευτο hard rock ύμνο και σίγουρα θα αποτελέσει πόλο έλξης πολλών βλεμμάτων (και αυτιών!). Είναι το δικό τους “Perfect Strangers” ή εναλλακτικά, το δικό τους “Still of the Night”. Όσοι όμως πιστεύετε ότι το album αρχίζει και τελειώνει εκεί πλανάστε πλάνην οικτρά! Μετά την εντυπωσιακή εισαγωγή που με ταξίδεψε σε εποχές “Hysteria” και “Firehouse”, μπαίνει το ισοπεδωτικό “Scream” και κάπου εκεί έτριψα τ’ αυτιά μου για να καταλάβω αν άκουγα καλά ή ονειρευόμουν. Την ίδια πλάκα έπαθα με τα “You Can’t Buy No Hero”, “Empty Promises” (σε πιο AOR φόρμες), το “Dirty White Boy” με τις Foreigner επιρροές και την εισαγωγή που θυμίζει (με τίποτα σε βαθμό κλοπής όμως) κάτι από το “You Don’t Remember, I’ll Never Forget” του πάλαι ποτέ τεράστιου Yngwie Malmsteen. Το “Pokerface” είναι από τα τραγούδια που άλλοι θέλουν αιώνες για να συνθέσουν όχι όμως και τούτοι εδώ οι μάστορες. Όλα τα μεγάλα hard rock albums έχουν μια κλασική και αξιομνημόνευτη μπαλάντα, έτσι εδώ τον ρόλο αυτό τον παίζει και πολύ πετυχημένα μάλιστα, το “Mother I’m Coming Home” (ειλικρινά δεν θυμάμαι ποια ήταν η τελευταία φορά που βούρκωσα με τραγούδι). Το album συνεχίζει με αμείωτο ενδιαφέρον με το “Tear Down The Walls”, όπου μετά το εντυπωσιακό power metal intro μετατρέπεται σ’ έναν hard rock δυναμίτη. Το “Have A Nice Day” που ακολουθεί εντυπωσιάζει κι αυτό με τη σειρά του όντας ένας συνδυασμός επιρροών από Tyketto, Whitesnake (ναι, πάλι!) και ω,τι έκπληξη! Bon Jovi. Το Zeppelin-ικό hard rock όργιο που λέγεται “Victims Of Our Circumstances” δικαίως έδωσε τον τίτλο στο album γιατί είναι τραγουδάρα με αρχίδια (μέχρι και ινδιάνικα φωνητικά” έχωσαν οι μπαγάσηδες). Η διασκευή στο smash-hit των 80’s “You’re The Voice” του John Farnham είναι το κερασάκι στην τούρτα και βάζει τους τίτλους τέλους σε αυτό το hard rock party.Το “Victim Of Our Circumstances” είναι album με αρχή, μέση και τέλος. Διαθέτει τεράστια ποικιλία ήχων, χρωμάτων και συναισθημάτων, φτιάχτηκε με πολύ μεράκι και αγάπη για το μελωδικό hard rock κάτι που βγαίνει σε όλες τις συνθέσεις. Λόγω και της καταγωγής της μπάντας, χαλαρά (με πέντε λάμδα) η κορυφαία hard rock κυκλοφορία που θα ακούσετε φέτος!!!

9.5/10

Παναγιώτης Παπαλεξόπουλος

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.