Shape Of Despair - Alone In The Mist (Season of Mist)
70%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothPowerwolf_728x90 - 728|90|Powerwolf_728x90|||bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||both
20000
110

Βουτιά στο παρελθόν συνιστά το Alone In The Mist από το εξαμελές σχήμα από το Ελσίνκι της Φινλανδίας που ακούει στο όνομα Shape of Despair. Το album αυτό είχε ηχογραφηθεί το 1998 ως demo από τους Φιλανδούς, υπό το όνομα Raven, αλλά δεν είχε κυκλοφορήσει επίσημα. Πλέον, βρίσκεται στα χέρια μας.

Άκρως επιτυχημένο ατμοσφαιρικό funeral doom από το Βορρά. Ελάχιστα φωνητικά, ελάχιστες μελωδίες, ελάχιστος ρυθμός χαρακτηρίζουν τα έξι κομμάτια που συνθέτουν το Alone In The Mist, με τα πλήκτρα να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο. Τα πλήκτρα δημιουργούν μία κρύα και σκοτεινή ατμόσφαιρα, που παρασύρει τον ακροατή σε συναισθήματα βαθιά και μελαγχολικά, ότι ακριβώς οφείλει να κάνει ένα ατμοσφαιρικό funeral doom. Συνοχή τόσο εντός των κομματιών, όσο και συνολικά στο δίσκο, με τα φωνητικά που υποβόσκουν να παρασύρουν ακόμα πιο κάτω τον ακροατή. Ο ήχος από όλα τα όργανα βρίσκεται στα σωστά επίπεδα, χωρίς να υπερτερεί κάποιο, με το ίδιο ακριβώς να συμβαίνει και με τα φωνητικά. Ωστόσο, θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε πως η μεγάλη διάρκεια των κομματιών καθιστά το δίσκο λίγο μονότονο και κουραστικό. Η μελαγχολία και η απόγνωση στην οποία σε οδηγεί ο δίσκος είναι μία κάπως μονολιθική προσέγγιση. Αυτό, όμως, δε σημαίνει ότι για το είδος του παραμένει μία πολύ καλή κυκλοφορία.

Συνολικά, το Alone In The Mist θα ενθουσιάσει τους οπαδούς της μπάντας, αλλά και τους λάτρεις του είδους. Καθαρόαιμο ατμοσφαιρικό funeral doom από τη Φινλανδία, χωρίς προσμίξεις και χωρίς αποκλίσεις. Ταυτόχρονα, λίγο κουραστικό λόγω της επαναληψιμότητας των ρυθμών, αλλά και των μεγάλης διάρκειας τραγουδιών, χωρίς κάποιο από αυτά να αφήνει τεράστια εντύπωση στον ακροατή. Στο σύνολό του, είναι ένας αρκετά συνεκτικός δίσκος, παίζοντας αυτό ακριβώς που υπόσχεται.

7/10
Αλίκη Μαξούτογλου
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.