The Old Dead Tree – The End [EP] (Season Of Mist)
75%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothEclipse 728×90 - 728|90|Eclipse 728×90|||bothdeafheaven 728×90 - 728|90|deafheaven 728×90|||bothOM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|both
20000
110

Η Season Of Mist είναι μια εταιρεία που μας έχει συνηθίσει σε κυκλοφορίες που αφορούν τον σκοτεινό ήχο. Από αυτό το πλαίσιο δεν ξεφεύγουν και οι Γάλλοι The Old Dead Tree οι οποίοι δημιουργήθηκαν πίσω το 1997. Με το συγκεκριμένο EP καταθέτουν φόρο τιμής στον θανόντα ντράμερ τους Frédéric Guillemot που έφυγε προ εικοσαετίας. Η μπάντα έχει διαλυθεί από το 2009 αλλά έχει επανενωθεί κάποιες φορές για επετειακές εμφανίσεις όπως και για αυτό το τελευταίο EP.

Ξεκινώντας με το Sorry, την πρώτη από τις συνολικά πέντε συνθέσεις, ντύνουν την σκοτεινή gothic ατμόσφαιρα με καθαρή pop φωνή, μελωδικά refrains, γλυκιές αλλά μελαγχολικές κιθάρες και περάσματα από growl δεύτερα φωνητικά. Οι επιρροές από Paradise Lost και Katatonia λειτουργούν μόνο ως σημεία αναφοράς κάτι που μόνο ως θετικό μπορώ να το δω, αφού η μπάντα έχει τη δική της ταυτότητα. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι το ποσό δεμένος είναι ο ήχος τους, ειδικά για μουσικούς που έχουν να γράψουν μαζί σχεδόν μια δεκαετία. Πέρα από το “Sorry” λοιπόν, που είναι και το πιο gothic απ’ όλα, θα ακούσεις το εθιστικό pop rock “Kids”, που παρ’ όλο που ξεφεύγει από τα υπόλοιπα έχει φτιαχτεί πολύ έξυπνα, εναλλάσσοντας funky ρυθμούς με ήρεμα μέρη και διακριτικά πλήκτρα. Απ’ την άλλη το “Raise” θα σου φέρει στοιχεία που αγαπήσαμε στους Cure εμποτισμένα με metal riff και λασπώδη growl φωνητικά. Το καλό με αυτή την μπάντα είναι ότι ενώ μπορώ να σκεφτώ τουλάχιστον δέκα συγκροτήματα που έχουν προσφέρει τα μέγιστα στη μουσική μας, κανένα δεν υπερτερεί ώστε να χαθεί ο χαρακτήρας των The Old Dead Tree. Κλείνοντας με το αργόσυρτο “The End Again” σφραγίζουν με τον καλύτερο τρόπο αυτή τη τελευταία δημιουργική περίοδο τους.

Το “The End” είναι μια κυκλοφορία που ενώ είναι πολύ προσωπική για την μπάντα, μιλάει εύκολα στους ακροατές του σκοτεινού ήχου. Σίγουρα οι The Old Dead Tree δεν είναι μια σημαντική απώλεια για τη μουσική μας, αλλά δεν παύουν να μας έχουν χαρίσει μερικές πολύ καλές στιγμές όπως αυτή.

7.5/10
Νίκος Δρακόπουλος
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.