The Radio Sun - Beautiful Strange (Pride & Joy Music)
55%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
haursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothdeafheaven 728×90 - 728|90|deafheaven 728×90|||bothOM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothEclipse 728×90 - 728|90|Eclipse 728×90|||bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|both
20000
110

Όταν μέσα σε πέντε χρόνια έχεις βγάλει πέντε albums και ακόμα δε σε ξέρει κανείς, τότε μάλλον κάτι δεν κάνεις καλά. Και είναι παράξενο, καθώς οι Αυστραλοί The Radio Sun δεν είναι κακοί. Από την άλλη βέβαια, θα πω αυτό που είχα σκεφτεί αμέσως όταν είχα τελειώσει την ακρόαση του τελευταίου ομώνυμου album των Def Leppard πίσω στο 2015: ό,τι είναι αγγαρεία για τους Def Leppard, είναι διαμάντια για κάποιους άλλους. Και ίσως κάτι τέτοιο να συμβαίνει και με αυτούς εδώ.

Μπορεί σαν κυκλοφορία το Beautiful Strangeνα ακολουθεί το μοτίβο «θέλω-να-ηχώ 80′s-αλλά-δε-μου-βγαίνει» που ακολουθούν οι περισσότερες μικρομεσαίες melodic rock μπάντες του σήμερα, αλλά τουλάχιστον έχει κάποιες καλές στιγμές. Οι πιο πολλές εντοπίζονται σε μοντέρνα μεν, σωστά δε, riff-άκια επηρεασμένα κλασικά από αμερικάνικες συνταγές και δομημένα με χορωδιακά refrains και τη Bon Joviίλα των 00′s να είναι πανταχού παρούσα όταν φτάνουμε σε μπαλάντα. Αν ψάξεις να βρεις τώρα radio friendly σύνθεση ή καραμπινάτο hit, ξέχνα το. Ο δίσκος είναι υπερβολικά chill out για να περιέχει συνθέσεις αρένας. Σίγουρα κομματάκια όπως Miss Wonderful, Have You Got What It Takesκαι Five Years After(ίσως το μόνο που πετυχαίνει το 80′s πισωγύρισμα) μπορούν άνετα να ξανακουστούν και μετά το τέλος, αλλά η ουσία είναι πως τους λείπει αρκετή δυναμική στο σύνολο. Ίσως αν στη συνέχεια αποβάλλουν αυτή τη συνήθεια να ερμηνεύουν σχεδόν όλα τα κομμάτια με νοοτροπία καψουροτράγουδου, ακόμα και τα πιο «ανεβαστικά»,  ίσως και να εκτιμηθούν παραπάνω.

Μονολογίς, πρόκειται για έναν άνισο δίσκο. Ακούγοντάς τον καταλαβαίνεις πως έχουμε να κάνουμε με ταλεντάκια που απλά κάνουν λάθος επιλογές. Στην τελική αφού θες να παίζεις melodic rock πέτα μέσα μπόλικα keyboards, περιόρισε τις μπαλάντες σε αναλογία 1 προς 4 και τότε δείξε ποιος πραγματικά είσαι.

5.5/10
Χάρης Μπελαδάκης
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.