nano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothGreekrebels Banner 07052021-468×60 - 468|60|Greekrebels Banner 07052021-468×60||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothPsychotic Waltz 2023 – 468×60 - 468|60|Psychotic Waltz 2023 – 468×60|||bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||both
20000
60
Tristan Harder’s Twilight Theater – Drifting Into Insanity (Pride & Joy Music)
70%Overall Score
whale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothPsychotic Waltz 2023 – 728×90 - 728|90|Psychotic Waltz 2023 – 728×90|||both
20000
110

Ίσως το σημαντικότερο σημείο αναφοράς σε αυτή εδώ την παρουσίαση είναι ότι είναι η τελευταία που έγραψα για το περιοδικό στο έτος 2021! Και του χρόνου με υγεία και λιγότερες παντόφλες στο γραμματοκιβώτιό μου. Στα του άλμπουμ. Ποιος είναι ο Tristan Harder; Είναι ο κιθαρίστας και τραγουδιστής των Γερμανών Terra Atlantica. Ποιοι είναι αυτοί; Καλή απορία. Την ίδια απορία είχα και εγώ. Πάντως στο περιοδικό μας θα βρείτε την παρουσίαση του άλμπουμ που κυκλοφόρησαν το 2020 με τίτλο Age Of Steam. Εδώ ο Tristan τα κάνει όλα, δεν ξέρω αν συμφέρει, παίζοντας τα πάντα και έχοντας αναλάβει και τα πάντα γύρω από την παραγωγή του άλμπουμ.

Σύμφωνα με το Δελτίο Τύπου, μουσικά δεν υπάρχουν και μεγάλες διαφορές από το κανονικό του σχήμα, κάτι που δεν μπορώ να επιβεβαιώσω. Ο μουσικός όμως είχε πολύ υλικό στα χέρια του και τίποτα να κάνει οπότε κατέληξε με το Drifting…”. Ως εδώ καλά. Ο ήχος θα φέρει στον νου στις πιο γρήγορες στιγμές του σχήματα όπως οι Rhapsody, σε όλες τις εκδόσεις του, ενώ στις πιο αργές μπορεί να θυμίσει Edguy. Με άλλα λόγια, κλασικό power metal όπως αυτό προσδιοριζόταν γύρω στα 00s.

Υπάρχουν κάποιες καλές στιγμές όπως τα Open The Gates και Halls Of Glory. Από την άλλη βέβαια δεν μπορώ να αγνοήσω ότι η γέφυρα του Open The Gates είναι ολόιδια με αυτή του Castaway των Theocracy αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα. Γενικά τους προτίμησα στις πιο αργές τους στιγμές σε σχέση με τα πιο γρήγορα κομμάτια. Η μουσική είναι σχετικά ανάλαφρη και εύπεπτη. Μπορώ να πω ότι άκουσα το άλμπουμ στην ολότητά του δυο-τρεις φορές χωρίς να κουραστώ.

Το πρόβλημα με το ότι ο Tristan τα κάνει όλα, σκάει σε δύο σημεία. Πρώτα στην φωνή. Καλός μουσικός είναι αλλά σαν τραγουδιστής στα αυτιά μου είναι απλά ΟΚ. Το υλικό σίγουρα θα ήταν κάποια κλικ πιο πάνω αν το είχε αναλάβει κάποιος άλλος. Επίσης, στα της παραγωγής, κάπου το όλο άλμπουμ βουρκώνει στις μεγάλες ταχύτητες. Αυτό δεν ξέρω αν ήταν θέμα προϋπολογισμού  ή κάτι άλλο. Όπως και να έχει, το Drifting…” είναι μια ενδιαφέρουσα δουλειά για κάποιον που αρέσκεται σε υλικό τέτοιου είδους. Γιατί κυκλοφόρησε σαν solo δουλειά, λίγη σημασία έχει.

7/10
Μιχάλης Νταλάκος
mdalakosreports@gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X