Unreqvited – Mosaic II (Prophecy)
75%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
OM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothdeafheaven 728×90 - 728|90|deafheaven 728×90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||both
20000
110

Ο Καναδός κυκλοφορεί το νέο του album Mosaic II, με ένα έτος διαφορά από το Mosaic I. Το ύφος του είναι ατμοσφαιρικό, σκοτεινό post-metal με black δυναμικές. Το υλικό είναι χωρίς λόγια, παρά μόνο μερικές συνοδευτικές κραυγές. Το νέο album ακούγεται πιο φυσικό από τα περσινά “Stars Wept To The Sea” και Mosaic I, χωρίς να αποχωρίζεται τα τεχνολογικά στοιχεία, αλλά να χρησιμοποιούνται με μέτρο και σε σημεία που κολλάνε. Επίσης, δεν έχει πολλά απότομα ξεσπάσματα και έντονες συνθέσεις στο πιάνο, αποδίδοντας ισορροπία και αναβάθμιση στο τελικό αποτέλεσμα.

Τα τέσσερα πρώτα τραγούδια είναι μεγαλύτερα από επτά λεπτά, μα έχουν ροή που όχι μόνο κυλάνε σαν νερό, αλλά δε θες και να σταματήσουν. Σε αυτό συμβάλλει η κλιμάκωση της έντασης και οι αλλαγές στο ρυθμό. Εξαίρεση αποτελεί το δεύτερο κομμάτι Wasteland με black metal εκρήξεις, που είναι οι μόνες απότομες στο album, δίνοντας του και μια σκληρότερη ταυτότητα. Στο ίδιο τραγούδι θα συναντήσουμε και σύγχρονα μουσικά στοιχεία όπως trap ρυθμό στο τέλος του.

Άξιο αναφοράς επίσης είναι ότι τα τραγούδια φαίνεται να συνδέονται στο παίξιμο, νομίζοντας πως όλα είναι ένα. Επίσης, στη μέση του album, το πιάνο σαν απρόσμενα να αφήνει ένα αίσθημα χαρούμενης νοσταλγίας με το τέλος του Pale. Το ίδιο μοτίβο παραμένει και στην έναρξη του Disorder, το οποίο αποκτά ένα πιο σκοτεινό ύφος, χωρίς όμως μετέπειτα να χάνεται η αρχική ιδέα. Στα τρία τελευταία κομμάτια, που αποτελούν τριλογία, κυριαρχεί η αφηρημένη διάθεση, χωρίς συνοδεία τυμπάνων, επενδυμένη με παράσιτα ραδιοφώνου, προσδίδοντας μια ολοκληρωμένη αίσθηση στοιχειωμένου κονσέρτου στο όλο εγχείρημα.

Έμεινα ικανοποιημένος από την ακρόαση του album, αν και θα μπορούσε να παραληφθεί μέρος της τριλογίας. Δεν άκουσα σπουδαίες τεχνικές στα όργανα, αλλά σίγουρα ήταν πολύ μελωδικά, και χωρίς υπερβολές, με το πιάνο να δίνει το βασικό χρώμα στην σύνθεση και την κιθάρα την αγριάδα όπου χρειάζεται. Τέλος, η αλλαγή στα συναισθήματα που προκαλεί το συνολικό υλικό είναι εμφανής, αλλά δεν με επηρέασε αρνητικά.

7,5/10

Νίκος Καρβουνόπουλος

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.