White Widdow – Victory (AOR Heaven)
80%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothPowerwolf_728x90 - 728|90|Powerwolf_728x90|||bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||both728x90_Suicidal Angels - 728|91|728x90_Suicidal Angels|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|both728 x90_rotting christ - 699|87|728 x90_rotting christ|||both
20000
110

Τους παραδέχομαι τους White Widdow. Κι αυτό γιατί πολύ απλά έχουν καταφέρει να κάνουν τόσο μεγάλη αίσθηση χωρίς ιδιαίτερη δημοσιότητα ή διαφήμιση. Θέλει πολλή μαγκιά για κάτι τέτοιο στις μέρες μας. Φέτος κυκλοφορούν τον πέμπτο δίσκο της καριέρας τους, διατηρώντας την ποιότητά τους σταθερή και αναλλοίωτη.

Ο λόγος που το Victoryπετυχαίνει όπως και οι υπόλοιπες δουλειές είναι πάνω-κάτω ο ίδιος. Αιχμαλωτίζει με ακρίβεια το παλιομοδίτικο γηπεδικό AOR, χωρίς να χρειάζεται να πρωτοτυπήσει. Μελωδικές κιθάρες δίχως σταματημό και εμπορικότατα refrains που σε ξανακάνουν νέο. Απλή η συνταγή, μεγάλη απόλαυση. Άλλωστε πάνω σε αυτά τα συστατικά βασίστηκε τότε και το συγκεκριμένο είδος ώστε να κάνει το μεγάλο άνοιγμα στη mainstream αγορά. Για άλλη μία φορά η προτίμηση synthesizers αντί απλών keyboards είναι κίνηση «ρουά ματ» για τη μπάντα, η οποία δείχνει πλέον να ξέρει τι απαιτεί ένας retro ακροατής. Και δε μιλάω για το ομότιτλο κομμάτι που απλά υπάρχει για το προβλεπόμενο άνοιγμα, αλλά για άλλες στιγμές που μοιάζουν να ξεπηδάνε κατευθείαν από τη Sunset Blvd των 80s. Ό,τι και να επιλέξεις, δε θα καταλάβεις πως έχεις να κάνεις με κυκλοφορία του 2018. Ίσως να έχω μία ένσταση στην μάλλον μέτρια παραγωγή που περιορίζει (ή μάλλον αδικεί) κάποιες συνθέσεις.

Και το συγκεκριμένο ψεγάδι έχει το κακό συνήθειο να εμφανίζεται σχεδόν σε κάθε White Widdow δίσκο. Αν και θεωρώ πως η track-by-track ανάλυση είναι λίγο αχρείαστη σε τέτοιου είδους δουλειές, μιας και όλα έχουν την ίδια μουσική νοοτροπία, ωστόσο οφείλω να σταθώ σε μερικές εξαιρετικές περιπτώσεις κομματιών. Συγκεκριμένα ξεχώρισα αμέσως τα “Second Hand Heart”, “Late Night Liason”, “Danced In The Moonlight” και “America”. Όχι τόσο επειδή είναι καλύτερα από τα υπόλοιπα. Έτσι κι αλλιώς στο Victory κανένα κομμάτι δεν υπερτερεί του άλλου. Κυρίως επειδή αυτά μου έβγαλαν λίγο παραπάνω το αίσθημα της νοσταλγίας που σίγουρα θα νοιώσεις και συ αν το εξερευνήσεις.

Με λίγα λόγια έχουμε να κάνουμε με ένα πλήρως ισορροπημένο δίσκο. Το Victoryπεριέχει όλα εκείνα τα στοιχεία που θέλεις και περιμένεις να ακούσεις από ένα AOR/melodic rock album που σέβεται τον εαυτό του. Για οπαδούς του είδους, λοιπόν, πρόκειται για άχαστη επιλογή.

 

Χάρης Μπελαδάκης

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.