symmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothGreekrebels Banner 07052021-468×60 - 468|60|Greekrebels Banner 07052021-468×60||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||both
20000
60
Wingless – Nonconform (Selfmadegod)
50%Overall Score
Russian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothPsychotic Waltz 2023 – 728×90 - 728|90|Psychotic Waltz 2023 – 728×90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|both
20000
110

Όταν ένα συγκρότημα αποφασίζει να αλλάξει μουσική κατεύθυνση, κατά τη γνώμη μου τουλάχιστον, οφείλει να κρατάει και ένα μέρος του βασικού του χαρακτήρα, για να αναγνωρίζουν οι οπαδοί του ότι πρόκειται όντως για το ίδιο συγκρότημα. Αυτό δεν το ανέφερα τυχαία, μιας και οι Πολωνοί Wingless αλλιώς ξεκίνησαν και αλλιώς καταλήγουν στο νέο τους album. Δεν ήμουν ποτέ πιστός και φανατικός οπαδός τους, κάτι Δελτία Τύπου που μιλούσαν για αλλαγή όμως μου κίνησαν την περιέργεια και ήθελα να τσεκάρω την πορεία της εξέλιξης και της μετάβασής τους και το πόσο ομαλή έγινε (ή όχι στην περιπτωσή μας).

Ενώ λοιπόν μέχρι τώρα οι Wingless έπαιζαν μουσική πιο κοντά στους Machine Head και στους Chimaira, ξαφνικά στο νέο album η μουσική τους πήρε μια στροφή 180 μοιρών προς το old-school death metal και συγκροτήματα όπως οι Morbid Angel, Entombed, Immolation και Death. Ακούγοντας τα παλιά albums κοντινά με το καινούριο, νόμιζα ότι ακούω ένα συγκρότημα τελείως διαφορετικό, σχεδόν δεν υπάρχει απολύτως τίποτα κοινό και χαρακτηριστικό, κάτι που να σε κάνει να νιώθεις ότι πρόκειται για τα ίδια άτομα.

Εστιάζοντας τώρα στο καθαρά μουσικό κομμάτι, το death metal τους ακροβατεί μεταξύ γρήγορων (αλλά όχι φρενηρών) ταχυτήτων, mid-tempo και death/doom. Δε ξεφεύγουν όμως από τα κλισέ του ήχου, θυμίζουν τα σχήματα που προανέφερα (συν τους Swallow The Sun, Hooded Menace και τους παλιούς Paradise Lost στα πιο μελωδικά και αργά τους σημεία), χωρίς όμως να αγγίζουν το μεγαλείο τους. Βέβαια, κάπως έτσι ήταν και ο χαρακτήρας των προηγούμενων albums τους, καθώς θύμιζαν πολύ τις τότε επιρροές τους.

Το λόγο αυτής της αλλαγής δεν τον γνωρίζω αλλά σε ποιοτικό επίπεδο δεν έχει αλλάξει και τίποτα. Για ‘μένα πρόκειται για ένα συγκρότημα που δεν είχε ποτέ δική του προσωπικότητα και όπως το κόβω, δεν πρόκειται να αποκτήσει κιόλας. Για τους πιστούς τους οπαδούς μέχρι τώρα προβλέπω μεγάλη ξενέρα, ενώ όσοι είστε οπαδοί του old-school death metal ήχου και δε σας ενοχλεί να ακούτε αντιγραφές Β’ Εθνικής, δε χάνετε τίποτα να το δοκιμάσετε.

5/10
Σταύρος Πισσάνος
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X