Wolcensmen – Fire In The White Stone (Indie Recordings)
80%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
728x90_Suicidal Angels - 728|91|728x90_Suicidal Angels|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothOM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothEclipse 728×90 - 728|90|Eclipse 728×90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|both
20000
110

Για αρχή θα πω πως αυτός ο δίσκος μου φέρνει την εξής ανάμνηση: εγώ, ετών 17 να μπαίνω σε δισκάδικο και να αγοράζω κάτι από το οποίο δεν έχω ακούσει νότα αλλά μου τράβηξε την προσοχή αισθητικά. Το δεύτερο πόνημα του κιθαρίστα των Winterfylleth, Dan Capp, είναι ένα album που σε μαγνητίζει από τις πρώτες νότες. Θα το “οπτικοποιήσω” γλαφυρά: κάθεσαι γύρω από φωτιά σε camping μια φθινοπωρινή βραδιά, με κουβέρτα στα πόδια και ιστορίες τρόμου.

Επίσης, βρέθηκα προ εκπλήξεως όταν διαπίστωσα πως αυτή η δουλειά συνοδεύεται από ένα διήγημα των 12.000 λέξεων που έρχεται μαζί με την special έκδοση βινυλίου. Το “πήγε αλλού”. Ακούγοντας κάποιες φορές το album βέβαια, δεν πιστεύω πως η ανάγνωση του διηγήματος είναι αναγκαιότητα, αλλά σίγουρα θα βοηθήσει όποιον θέλει να εμβαθύνει ακόμη περισσότερο στην μουσική και του στίχους αυτού του μυαλού. Το θετικό εδώ είναι ότι ενώ πρόκειται για έναν conceptδίσκο, τα κομμάτια διατηρούν την ανεξαρτησία τους.

Μουσικά μιλώντας, κυριαρχούν οι ακουστικές κιθάρες και τα χαμηλά φωνητικά του Dan όπως και το τσέλο του συνεργάτη του Jo Quail. Ωστόσο, στα σωστά σημεία, τη σωστή στιγμή συμμετέχουν πλήκτρα, αιθέρια γυναικεία φωνητικά, κρουστά και πιάνο, χωρίς όμως να γίνει υπερβολικά συμφωνικό, η απλότητα στη σύνθεση είναι τα πάντα σε αυτή την κυκλοφορία.

Το άλλο που μου τράβηξε το ενδιαφέρον σε αυτή την κυκλοφορία είναι η έντονη παρουσία instrumental κομματιών, πράγμα που προσδίδει έντονα την αίσθηση του soundtrack. Συνδυάζεται με την “πίστη” του Dan Capp στη συνθετική του ικανότητα.

Κάνοντας μια σύντομη στάση για να ακούσω τον προκάτοχο του διαπίστωσα πως υπάρχει μια πολύ έξυπνη σύνδεση με το Fire In The White Stone γιατί μεν δίνει την αίσθηση του προηγούμενου υλικού αλλά με μικρές πινελιές νεοτερισμού που λειτουργεί στην ανοδική πορεία του project.

8/10
Αγγελική Καπίρη
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.