Accept - The Rise Of Chaos (Nuclear Blast)
70%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
Chania Rock Festival 2019_728x90 - 728|90|Chania Rock Festival 2019_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothuts_banner728x90 - 728|90|uts_banner728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|both
20000
110

Η αλήθεια είναι ότι όταν μιλάμε πλέον για τους Accept πρέπει πραγματικά να καθαρίζουμε το στόμα μας με ροδόνερο. Μια από τις πλέον κλασσικές μπάντες στο χώρο του τευτονικού ευρωπαϊκού metal και σίγουρα μια από τις ποιο επιδραστικές στη σκηνή. Εδώ και 7 χρόνια σχεδόν και μετά την έλευση του Mark Tornillo στα φωνητικά, οι Accept έχουν καταπλήξει τους πάντες με την φρεσκάδα και την ποιότητα που έχουν προσδώσει στη μουσική τους με τους τρεις τελευταίους δίσκους τους, “Blood of the Nations”, “Stalingrad: Brothers in Death” και “Blind Rage”, ειδικά με τον τελευταίο να σπάει τα κοντέρ.

Όποιος έχει καταφέρει να δει τους Accept και ζωντανά, θα καταλάβει ότι οι Γερμανοί περνάνε τη δεύτερη νεότητά τους σαν μπάντα. Η τελευταία κυκλοφορία τους “The Rise Of Chaos” έρχεται να βάλει το στοίχημα ότι οι Accept μπορούν να συνεχίσουν με φρέσκιες και σοβαρές ιδέες και να κρατήσουν το λάβαρο τους ψηλά. Το καταφέρνουν; Εν μέρη ναι.

Η αλήθεια είναι ότι όταν το ομώνυμο κομμάτι είχε κυκλοφορήσει το Youtube, δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε, αφού ήταν αρκετά απλοϊκό και σε riff αλλά και σε μελωδικές γραμμές. Θα μου πείτε Accept ακούς ρε φίλε (πχ το “Son Of The Bitch” αποτελείται από 2 ακόρντα), αλλά όταν εννοώ απλοϊκό εννοώ ότι πλέον δεν είμαστε στη δεκαετία του ‘80 όπου τα τρία ακόρντα ήταν αρκετά.

Παρόλα αυτά, το opener του δίσκο “Die By The Sword” βάζει ένα ηλίθιο χαμόγελο στο πρόσωπο μου, ένας μελωδικός δυναμίτης ο οποίος θέτει και τις βασικές διαφορές από τις προηγούμενες κυκλοφορίες κάνοντας τον ήχο πιο μοντέρνο αλλά βρίσκει επίσης και τον απίστευτα συμπαθή Tornillo να βάζει Halfordικες κορόνες στην ερμηνεία του. Το “Die By The Sword” σίγουρα δεν είναι ένα “Stampede” ή ένα “Teutonic Terror”, αλλά πλησιάζει.

Από εκεί και πέρα όμως, πέραν της κάποιας μοντερνοποίησης στον ήχο τους, ακούστε τα riff, τον ήχο αλλά και την δόμηση του “Hole In The Head” ή του “Koolaid” για να καταλάβετε ότι τα μοντέρνα στοιχεία έχουν μπει για τα καλά στη μουσική των Accept.

Από εκεί και πέρα κομμάτια σαν τα “Analog Man” δίνουν μια ποιο rocking αίσθηση στο δίσκο, ενώ τραγούδια σαν τα “What Done Is Done” και “No Regrets” βάζουν μπροστά το metal στοιχείο.

Σε γενικές γραμμές σίγουρα οι οπαδοί του συγκροτήματος θα μείνουν ευχαριστημένοι και σίγουρα το “The Rise Of Chaos” μπορεί να σταθεί δίπλα στις προηγούμενες κυκλοφορίες των Accept. Αλλά, εκτός από τα “Die By The Sword”, το μελωδικότατο “Carry The Weight” και το  “What Done Is Done” τα οποία σου δίνουν τα μυαλά στο χέρι, δεν μπορώ να πω ότι υπάρχει κάποιο άλλο κομμάτι που θα μείνει χαραγμένο στο μυαλό του ακροατή ή θα εντυπωσιάσει με την πρώτη. Όπως είπα και ποιο πριν, τα κομμάτια είναι αρκετά απλοϊκά με όχι και τόσο ευφάνταστα ρεφρέν αλλά και riff.

Με την έλευση δυο καινούργιων μελών, των Christopher Williams (τύμπανα) και Uwe Lulis (κιθάρες), μπορεί κανείς να περίμενε κάποια ανανέωση στον ήχο των Accept, αλλά αυτό δεν έγινε. Από την πλευρά μου μάλλον βλέπω ότι πρέπει να περάσει κάποιος χρόνος για να μπορέσουν τα δυο καινούργια μέλη να βάλουν πλήρως τις ιδέες τους στη μουσική των Accept. Το στοίχημα που έχει κερδίσει πάντως πλήρως η μπάντα με το “The Rise Of Chaos” είναι αυτό του Tornillo ο οποίος φαίνεται να έχει πλήρως κατανοήσει το ρόλο του, κάνοντάς μας να ξεχάσουμε των Udo. Κραυγές, καθαρά φωνητικά, έκταση είναι τα χαρακτηριστικά του στο δίσκο – αν και είναι αρκετά μπροστά στη μίξη, στοιχεία που δίνουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον σε αυτό το δίσκο.

Με τα 46 του λεπτά, το “The Rise Of Chaos” δεν γίνεται κουραστικό και σίγουρα θα αφήσει πολύ κόσμο ικανοποιημένο. Απλά σε καμία περίπτωση μην περιμένετε ένα καινούργιο “Blind Rage” ή “Stalingrand”. Αρκετά κομμάτια δεν φτάνουν την ποιότητα των τραγουδιών που μας είχαν συνηθίσει τα τελευταία χρόνια οι Accept. Όσον αφορά τις σκέψεις μου, μάλλον ήταν κάτι που έπρεπε να περιμένουμε, τα χρόνια περνάνε οι Aceept και ο mastermind Wolf Hoffmann είναι κάτι παραπάνω από 3 δεκαετίες στο κουρμπέτι, οπότε είναι φυσιολογικό να μην μπορέσει η μπάντα να ακολουθήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα την ανοδική της πορεία. Πάντως οι οπαδοί μπορούν άφοβα να επενδύσουν.


7/10
Δημήτρης Σταύρος
[email protected]                                                                                    

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.