Amorphis, Leprous, Nahemah

deafheaven 728×90 - 728|90|deafheaven 728×90|||bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothOM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||bothEclipse 728×90 - 728|90|Eclipse 728×90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|both
20000
110

Amorphis, Leprous, Nahemah

13/11/2011 – Gagarin 205, Αθήνα

Το σκηνικό της επιστροφής των Φιλανδών metallers Amorphis εκείνο το κρύο βράδυ μιας Κυριακής του Νοέμβρη ίσως δεν ήταν και το καταλληλότερο. Αυτό συνέβη κυρίως λόγω της μη προσέλευσης κόσμου στο χώρο, κάτι που δεν το δικαιολογεί σε καμία περίπτωση μιας και οι φίλτατοι Φιλανδοί κυκλοφόρησαν έναν πολύ καλό δίσκο. Επίσης αυτό που με παραξένεψε ιδιαίτερα ήταν το ότι η συναυλία ξεκίνησε νωρίτερα(!!!) από ότι επρόκειτο να ξεκινήσει, με αποτέλεσμα όταν έφθασα στο χώρο γύρω στις 19:15 έπειτα από 10’ λεπτά ανέβηκαν στην σκηνή του Gagarin οι Ισπανοί prog/death metallers. Πρώτη φορά βρέθηκαν επί Ελληνικού εδάφους και παρουσίασαν υλικό από τις τρεις δισκογραφικές δουλειές της μπάντας, δίνοντας περισσότερο έμφαση στην τελευταία τους δισκογραφική δουλειά με τίτλο “A New Constellation”, η οποία κυκλοφόρησε πριν από περίπου δυο χρόνια μέσω της Lifeforce Records. Έπαιξαν για περίπου 40 λεπτά και κατά την διάρκεια της εμφάνισης τους μέσα στο club ήταν δεν ήταν 60 άτομα(!!!). Απλά τραγικό!!! Σειρά τώρα για τους Νορβηγούς Leprous να ανεβούν στο σανίδι, οι οποίοι με εφόδιο το καταπληκτικό “Bilateral”. Σύμφωνα με γνωστούς που βρίσκονταν στο χώρο (ο οποίος είχε αρχίσει σιγά σιγά να μαζεύει ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ περισσότερους οπαδούς), η εμφάνιση που πραγματοποίησαν απόψε σε σχέση με την προηγούμενη – ως opening act των Therion – ήταν πραγματικά η μέρα με την νύχτα. Προσωπικά για εμένα που τους είδα για πρώτη φορά μπορώ να πω πως με εντυπωσίασαν. Το υλικό που μας παρουσίασαν ήταν λίγο – μόλις 7 συνθέσεις -. Ξεκίνησαν την εμφάνιση τους με τα ‘Thorn’ & ‘Restless’ από την τελευταία τους δισκογραφική δουλειά για να ακολουθήσει το ‘Passing’ λίγο αργότερα. Όλα καλά μέχρι στιγμής (αν και μόνο μειονέκτημα η έλλειψη χώρου επί σκηνής). ‘MB. Indifferentia’, ‘Waste Of Air’ & ‘Dare You’ ακολούθησαν ώστε να κλείσουν έπειτα την εμφάνιση τους με το δεκάλεπτο έπος ‘Forced Entry’. Πάρα πολύ καλοί performers οι οποίοι σίγουρα αξίζουν τα εύσημα για τα περίπου 40 λεπτά που μας κράτησαν συντροφιά. Το σκηνικό με εικόνες από το τελευταίο πόνημα των Φιλανδών “The Beginning Of Times” είχε ήδη στηθεί και γύρω στους 350 – 400 ήρωες είχαν ήδη παραταχθεί και περίμεναν την εμφάνιση των Amorphis, οι οποίοι με μπροστάρη τον χαρισματικό τους frontman Tomi Jousten, πετάχτηκαν στην σκηνή με τα “My Enemy” & “Mermaid” από την τελευταία τους δουλειά. Το κοινό έδειχνε με τις αντιδράσεις του ότι υποδεχόταν ένθερμα την μπάντα από το ξεκίνημα κιόλας αλλά το πρόβλημα όμως στα lead όργανα (κιθάρα & πλήκτρα αντίστοιχα) έκανε όμως την εμφάνιση του. “The Smoke” & “Crack In A Stone” έρχονται στην συνέχεια για να αφήσουν την θέση τους στο “Greed”, το οποίο προέρχεται μέσα από το ‘Tuonela’, έναν από τους αγαπημένους μου δίσκους. ‘Sampo’ & ‘You I Need’ έρχονται να κάνουν τον κόσμο να τραγουδά μαζί με τον Joutsen και την παρέα του. Σειρά είχε να τιμηθεί το “Magic & Mayhem” άλμπουμ (περισσότερο best of με επανηχογραφήσεις είναι) μέσα από το οποίο τιμήθηκαν το ομώνυμο κομμάτι καθώς επίσης τα ‘Vulgar Necrolatry (διασκευή από Abhorrence)’& ‘Into Hiding’. Έπειτα από περίπου μια ώρα επί σκηνής, είχε έρθει η ώρα για το καθιερωμένο encore, το οποίο περιείχε 3 πολύ καλές ομολογουμένως επιλογές: ‘Silver Bride’, ‘My Kantele’ & ‘House Of Sleep’. Αυτό που εμένα προσωπικά μου άφησε η εμφάνιση των Amorphis ήταν μια βαριεστιμάρα τύπου ‘άντε να παίξουμε να φύγουμε’, βγάζοντας ένα συναίσθημα αδιαφορίας, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν θύμιζε την προ διετίας εμφάνιση τους στον ίδιο χώρο.

 

Νίκος Σιγλίδης

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.