Armagedda – Echoes In Eternity [Re-Issue] (Nordvis)
40%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
RodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||both
20000
110

Ομολογώ ότι δεν ήξερα τη συγκεκριμένη μπάντα και αρχικά νόμιζα πώς ήταν κάποιο project του αρχικού drummer των Immortal, ο οποίος χρησιμοποιεί το ίδιο ψευδώνυμο. Καμία σχέση όμως, αφού οι εν λόγω black metallers είναι από τη Σουηδία και στην μικρή παρουσία που είχαν στη σκηνή (19992000 σαν Volkermord, 20002004 σαν Armagedda) πρόλαβαν να κυκλοφορήσουν αρκετά πραγματάκια τα οποία άρχισε να επανεκδίδει η Nordvis. Αρκετά λογικό, αφού ο ιδιοκτήτης της εταιρείας, Andreas Petersson, ήταν ιδρυτικό μέλος και κιθαρίστας/μπασίστας στο συγκρότημα.

Η συγκεκριμένη συλλογή είχε βγει αρχικά το 2007, δηλαδή μετά τη διάλυση της μπάντας και μάζευε διάφορα από αυτά που είχαν ηχογραφήσει και κυκλοφορήσει μέχρι το πρώτο τους full-length, δηλαδή κομμάτια από demos, splits και λοιπά. Υπάρχουν και κάποια από ζωντανές εμφανίσεις καθώς και δύο διασκευές σε Bathory (Satan My Master) και Burzum (Ea, Lord Of The Depths). Από άποψη ποσότητας λοιπόν υπάρχει μπόλικο πράγμα, αφού αισίως φτάνουν τον αριθμό των δεκαεπτά. Σαν ποιότητα όμως; Εδώ είναι το θέμα.

Αυτή η κυκλοφορία με έψησε να τους ψάξω λίγο περισσότερο και πρέπει να πω ότι οι Armagedda ήταν ένα πολύ καλό black metal συγκρότημα, το οποίο ηχητικά πήγαινε προς τη νορβηγική σχολή. Παγωμένη και μισανθρωπική ατμόσφαιρα, riffs ξυράφια και φωνητικά που στάζουν δηλητήριο. Αυτή εδώ η συλλογή όμως δεν είναι η ιδανικότερη επιλογή για να τους μάθει κάποιος, αφού η παραγωγή στα περισσότερα είναι σε τραγικά επίπεδα με αποτέλεσμα να αδικεί το συνολικό υλικό. Ειδικά οι live εκτελέσεις δεν παλεύονται όση ανεκτικότητα και να έχεις.

Κάποια κομμάτια καταφέρνουν να ξεχωρίσουν, όπως τα At The Edge Of Negative Existence και A World Full Of Lies, αλλά γενικά δεν είναι κάτι το οποίο προτείνεται σε όσους δεν έχουν κάποια πρότερη επαφή με τη μπάντα. Καθαρά για φανατικούς που θέλουν να έχουν οτιδήποτε έχουν κυκλοφορήσει. Οι υπόλοιποι, δοκιμάστε κάποιο από τα τρία full-lengths τους, όπως για παράδειγμα το Only True Believers του 2003.

4/10
Γιώργος Τερζάκης
geo.terzakis@gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.