City At Dark – City At Dark (Snowhite)
40%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
RoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothPowerwolf_728x90 - 728|90|Powerwolf_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|both728 x90_rotting christ - 699|87|728 x90_rotting christ|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||both
20000
110

Pop duet από το Βερολίνο οι City At Dark και μας παρουσιάζουν το ντεμπούτο τους album City At Dark”. Ξεκίνησαν το 2017 και φέτος έκαναν το μεγάλο τους βήμα.

Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί στέλνεις την δουλειά σου σε ένα metal περιοδικό ενώ βρίσκεσαι σε εντελώς διαφορετικό χώρο μουσικά. Το γεγονός ότι έχεις βάλει λίγη παραπάνω ηλεκτρική στον ήχο σου δεν σε κάνει αυτόματα ούτε rock ούτε metal φίλε μου. Να ήταν έστω soft rock να δικαιολογήσω τον λόγο ύπαρξής του συγκεκριμένου στη λίστα μας. Όχι indie pop! Για κακή τους τύχη, έπεσαν στα δικά μου χέρια. Προσπαθώ να είμαι αντικειμενική και να μην το αδικήσω. Μου θυμίζουν κάτι ανάμεσα σε Arctic Monkeys, Imagine Dragons, John Newman. Σαφώς και δεν είναι κακό αυτό απλά δεν είναι των προτιμήσεών μου.

Το album, λοιπόν, αποτελείται από 10 κομμάτια. Η αλήθεια είναι πως κάποια από αυτά είναι λίγο πιο σκοτεινά. Δεν είναι, δηλαδή, το κλασικό pop-ακι. Βγάζουν λίγη θλίψη, λίγη μελαγχολία, ένα περίεργο συναίσθημα ειδικά αν το ακούς βράδυ μετά από εξίσου δύσκολη μέρα. Κατάφερα να ξεχωρίσω μετά την τρίτη επανάληψη το One By One”. Κέρδισε επάξια τον τίτλο “καλύτερο του δίσκου” και αυτό χάρης τους στίχους του που με τράβηξαν. Μίλησαν στο είναι μου, πώς να το κάνουμε;

Περισσότερα αρνητικά δεν έχω να αναφέρω πέρα από το ότι δεν υπάρχει καμία συσχέτιση του είδους του σχήματος με το είδος του περιοδικού μας. Το artwork μινιμαλιστικό, σε ασπρόμαυρες/γκρι αποχρώσεις που γενικά τις λατρεύω, η παραγωγή του ολόσωστη αλλά ως εκεί. Δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε και ότι θα το ακούσω ξανά αλλά ούτε πως ήταν άθλιο. Αδιάφορο προς μέτριο μπορεί. Κάποιος που αρέσκεται στο συγκεκριμένο είδος θα το εκτιμήσει σίγουρα περισσότερο από εμένα.

4/10
Χριστίνα Γιαννούλη
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.