City At Dark – City At Dark (Snowhite)
Χριστίνα Γιαννούλη40%
Νίκος Λίλλης75%
58%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
amadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothPsychotic Waltz_Ath_728x90 - 728|90|Psychotic Waltz_Ath_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|both
20000
110

[Option A:]
Pop duet από το Βερολίνο οι City At Dark και μας παρουσιάζουν το ντεμπούτο τους album City At Dark”. Ξεκίνησαν το 2017 και φέτος έκαναν το μεγάλο τους βήμα.

Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί στέλνεις την δουλειά σου σε ένα metal περιοδικό ενώ βρίσκεσαι σε εντελώς διαφορετικό χώρο μουσικά. Το γεγονός ότι έχεις βάλει λίγη παραπάνω ηλεκτρική στον ήχο σου δεν σε κάνει αυτόματα ούτε rock ούτε metal φίλε μου. Να ήταν έστω soft rock να δικαιολογήσω τον λόγο ύπαρξής του συγκεκριμένου στη λίστα μας. Όχι indie pop! Για κακή τους τύχη, έπεσαν στα δικά μου χέρια. Προσπαθώ να είμαι αντικειμενική και να μην το αδικήσω. Μου θυμίζουν κάτι ανάμεσα σε Arctic Monkeys, Imagine Dragons, John Newman. Σαφώς και δεν είναι κακό αυτό απλά δεν είναι των προτιμήσεών μου.

Το album, λοιπόν, αποτελείται από 10 κομμάτια. Η αλήθεια είναι πως κάποια από αυτά είναι λίγο πιο σκοτεινά. Δεν είναι, δηλαδή, το κλασικό pop-ακι. Βγάζουν λίγη θλίψη, λίγη μελαγχολία, ένα περίεργο συναίσθημα ειδικά αν το ακούς βράδυ μετά από εξίσου δύσκολη μέρα. Κατάφερα να ξεχωρίσω μετά την τρίτη επανάληψη το One By One”. Κέρδισε επάξια τον τίτλο “καλύτερο του δίσκου” και αυτό χάρης τους στίχους του που με τράβηξαν. Μίλησαν στο είναι μου, πώς να το κάνουμε;

Περισσότερα αρνητικά δεν έχω να αναφέρω πέρα από το ότι δεν υπάρχει καμία συσχέτιση του είδους του σχήματος με το είδος του περιοδικού μας. Το artwork μινιμαλιστικό, σε ασπρόμαυρες/γκρι αποχρώσεις που γενικά τις λατρεύω, η παραγωγή του ολόσωστη αλλά ως εκεί. Δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε και ότι θα το ακούσω ξανά αλλά ούτε πως ήταν άθλιο. Αδιάφορο προς μέτριο μπορεί. Κάποιος που αρέσκεται στο συγκεκριμένο είδος θα το εκτιμήσει σίγουρα περισσότερο από εμένα.

4/10
Χριστίνα Γιαννούλη
[email protected]

[Option B:]

Το ντουέτο City At Dark αποτελείται από τη καλλιτέχνιδα Laura Landergott (Ja, Panik, Peaches-Ensemble) από την Αυστρία και τον συνθέτη/κιθαρίστα Yair Karelic (Mystical Communication Service) από το Ισραήλ. Το συγκρότημα δημιουργήθηκε το 2017 ως RÁN, εδρεύει στο Βερολίνο και παίζει ψυχεδελικό indie rock.

Μετά το θυελλώδες EP “Hunt Like Lions” που κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2017, οι City At Dark είχαν ήδη προκαλέσει μια αίσθηση ως Ràn στο festival Reeperbahn και τη πορεία τους τα τελευταία δύο χρόνια. Καθώς όλα τα υπόλοιπα παραμένουν τα ίδια κυκλοφορούν τώρα το ντεμπούτο album τους μέσω της νέας δισκογραφικής τους εταιρείας Snowhite (Zoot Woman, The Sounds, Oum Shatt). Το δίδυμο με έδρα το Βερολίνο συνεχίζει το καλλιτεχνικό και επί του παρόντος μοναδικό σχεδιασμό pop συνδυάζοντας στοιχεία από indie pop, psychedelic rock και electro punk για να δημιουργήσουν το δικό τους κοκτέιλ. Η παραγωγή των δέκα νέων τραγουδιών έγινε από τον Dirk Feistel στο Studio X του Βερολίνου.

Μέσα στον δίσκο κυριαρχεί όλη αυτή η αστραφτερή, ασπρόμαυρη αισθητική συνεχώς μαγεύοντας τον ακροατή. Η μοναδική μουσική τους έχει πολυάριθμα ατμοσφαιρικά ηχητικά στρώματα, καθώς και την υπερχειλιστική δεξιοτεχνία κιθάρας. Εδώ η αστική pop συναντά το σύγχρονο post-punk και το darkwave συναντά το ψυχεδελικό rock.

Μέσα στο δίσκο θα ακούσουμε το φανταστικό “One By One”, το οποίο αποτέλεσε το δεύτερο single του δίσκου, ένα ιδιαίτερο κομμάτι με το αισθησιακό pop noir να σχηματίζει το λεγόμενο ηχητικό χαλί με τα beats, τα παλλόμενα μπάσα και τις κιθάρες στις οποίες απλώνονται τα φωνητικά της Laura Landergott. Στο “Trash” χαμηλώνουν την ένταση και υπερισχύουν ατμοσφαιρικά ηχητικά μοτίβα πάνω στα νοσταλγικά φωνητικά δημιουργώντας μια μελαγχολική διάθεση. Ακολουθούν τα “Goddess” με τις υπέροχες ψυχεδελικές κιθάρες, τα “Freeway” και “So Far” τα οποία θεωρώ ότι είναι τα πιο έντονα και πιασάρικα σε ρυθμό κομμάτια του δίσκου, ενώ σε σκοτεινούς blues ρυθμούς κινούνται τα “Disastrous Mistress” και “That’s What You Are”.

Το “City At Dark” είναι διαφορετικό, απροσδόκητο και συναρπαστικό συνδυάζοντας post-punk, dark industrial pop και ψυχεδελικό blues rock το οποίο δείχνει πόσο φανταστικά είναι όλα αυτά τα στυλ αλλά και πόσο σαν ιδέες ταιριάζουν μαζί. Βάλτε το δίσκο να παίζει και απολαύστε το ποτό σας καθώς θα σας βυθίσει στην μελαγχολία.

7.5/10
Νίκος Λίλλης
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.