haursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothPsychotic Waltz_Ath_728x90 - 728|90|Psychotic Waltz_Ath_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||both
20000
110

Οι σχιστομάτηδες Coffin εξαπέλυσαν για πρώτη φορά το σάπιο death/doom τους πριν από περίπου 13 χρόνια με το demo “Reh Demo 00”, με το ντεμπούτο τους “Mortuary In Darkness” να κυκλοφορεί το 2005. Το “The Fleshland” είναι το πρώτο δισκογραφικό πόνημα της μπάντας εδώ και πέντε χρόνια και κατά τη γνώμη μου άξιζε την αναμονή. Απ’ ότι φαίνεται οι ρυθμοί και οι διαδικασίες ηχογράφησης ενός album της μπάντας κυλούν τόσο αργά όσο και η μουσική τους. Το “Here Comes Perdition” ξεκινά τα πράγματα όμορφα και όπως πάντα αργά έως ότου έρθει ένα break που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα σε ταχύτητες και αντιπαρέρχεται με τα doom στοιχεία που κατακλύζουν τα 46 λεπτά του “The Fleshland”. Το mood είναι αντίστοιχο με εκείνο του “Evil Infection” από το “The Other Side Of Blasphemy” του 2006. Το “Hellbringer” που ακολουθεί, ξεχωρίζει για το punk-ικό του attitude. Εκεί που όμως οι Coffins πραγματικά διαπρέπουν είναι όταν βαδίζουν σε mid tempo μονοπάτια. Γι’ αυτό και το “The Vacant Pale Vessel” είναι η κορυφή σε αυτό το album του γιαπωνέζικου κουαρτέτου. Εδώ ο κιθαρίστας Uchino (επίσης Oozepus) sludge-άρει με έναν απίστευτα απλό τρόπο φτιάχνοντας μερικά από τα πιο αξιομνημόνευτα riffs που θ’ ακούσετε στο “The Fleshland”. Στο σημείο αυτό να σημειωθεί πως αυτό το album σηματοδοτεί την πρώτη κυκλοφορία της μπάντας ως τετράδα. Ο Ryo, ο μέχρι πρότινος ντράμερ, άφησε τα drum sticks του κι έπιασε το μικρόφωνο ενώ ο Uchino δεν τραβάει πλέον το διπλό κουπί του κιθαρίστα/τραγουδιστή με τα πιο βαθιά gutturals του Ryo να παίρνουν την θέση του barking style του Uchino. Η παραγωγή του album σίγουρα είναι από τις καλύτερες αν όχι η καλύτερη που είχε η μπάντα στην καριέρα της. Οι Coffins και σε αυτή την κυκλοφορία παραμένουν πιστοί στο είδος της μουσικής που υπηρετούν από το ξεκίνημά τους. Ακλόνητοι, οι τέσσερις μουσικοί κάθε φορά που μπαίνουν στο studio θέτουν ως στόχο να ξεπερνούν την προηγούμενη κυκλοφορία τους. Το ίδιο έκαναν και τώρα. Έφτιαξαν ένα από τα καλύτερα φετινά extreme metal albums χωρίς πολλές φανφάρες. Προσωπικά τους συγκαταλέγω ως ένα από τα καλύτερα συγκροτήματα ακραίου ήχου της Ιαπωνίας.Must κυκλοφορία για τους απανταχού κάφρους.

8/10

Παναγιώτης Παπαλεξόπουλος

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.