Coroner, Acid Death, Released Anger, Rex Mundi

Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothChania Rock Festival 2019_728x90 - 728|90|Chania Rock Festival 2019_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|both
20000
110

Coroner, Acid Death, Released Anger, Rex Mundi

17 – 12 – 2011, Gagarin 205, Αθήνα

Η αλήθεια είναι ότι ο ερχομός των Ελβετών ήταν ένα πολύ χαρμόσυνο νέο για όλους εμάς τους «νέους» μεταλάδες που δεν προλάβαμε να τους δούμε πριν πολλά χρόνια πριν ακόμα διαλύσουν μιας και είναι μια από της μπάντες ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥΣ οι οποίες δυστυχώς αναγνωρίζονται μετά τον «θάνατο» τους και μάλλον η πρώτη Extreme Metal μπάντα που πειραματίστηκε με τον progressive ήχο! Τέλος πάντων πήγα από νωρίς στο Gagarin και η αλήθεια είναι ότι όσο πλησίαζε η ώρα της εμφάνισης της πρώτης μπάντας (7 και μισή) απογοητευόμουν άλλη μια φορά από το ελληνικό κοινό το οποίο όχι μόνο δεν είχε (τουλάχιστον) μισό-γεμίσει έστω το μαγαζί αλλά δεν ήταν ούτε από έξω..

 

7 και μισή λοιπόν βγαίνουν οι Rex Mundi οι οποίοι ήρθαν από Θεσσαλονίκη για το Live ( προς τιμήν τους αυτό) να ανοίξουν την συναυλία με το Nevermor-ίστικο metal τους γεμάτο progressive στοιχειά. Ο ήχος αρχικά ήταν (μαντέψτε) χαλιά αλλά μέχρι το τέλος του set list τους δεν σταμάτησε να βελτιώνετε. To μόνο που τελικά θα ήθελα ήταν να ήταν πιο δυνατά οι κιθάρες μιας και τα ντραμς τις κάλυπταν. Σχετικά με την απόδοση της μπάντας τα παλικάρια παίξανε 5 κομμάτια τους (και μια διασκευή) στο ύφος που προανέφερα με επαγγελματισμό και καλή παρουσία λαμβάνοντας υπόψιν βεβαία πως το λιγοστό κοινό δεν τους ενέπνεε ιδιαίτερα μιας και δεν συμμετείχε ακόμα και στην διασκευή που έκαναν στο Beyond Within από Nevermore. Οι επιρροές από Warrel Dane φαίνονταν στα φωνητικά και οι μουσικοί ήταν όλοι πολύ καλοί στα όργανα τους μόνο που ο lead κιθαρίστας παίρνει όλα τα ένσημα διότι είχε και τρομερές ικανότητες και τρομερή έμπνευση – Feeling αλλά και παρουσία…Πολύ καλό ζέσταμα!

Στην συνεχεία ακλούθησαν οι Released Anger γνωστή Thrash Metal μπάντα στο ελληνικό Underground και όχι μόνο. Εκεί ήταν που γυρνώ το κεφάλι μου και παρατηρώ πως το μαγαζί έχει αρχίσει να γεμίζει.. Η μπάντα ξεκίνησε δυναμικά και ξεσήκωσε το κοινό από τις πρώτες νότες του πρώτου τραγουδιού. Έγινε Ο ΧΑΜΟΣ κάτω από την σκηνή από οπαδούς αλλά και πάνω στην σκηνή από την μπάντα η οποία ήταν τρομερά δεμένη άψογα προβαρισμένη και κατάφεραν να γεμίσουν μια τόσο μεγάλη σκηνή με την ασταμάτητη κίνηση τους και όχι μονό φαινόταν ότι το γουστάρουν αυτό που κάνουν αλλά το πέρναγαν και στο κοινό το οποίο τους καταχειροκρόταγε ! Όταν τέλειωσαν είχα μείνει με την εντύπωση ότι είδα Headlining μπάντα και σκεπτικά: Ωχ! Έχει και άλλο? ΤΕΛΕΙΑ!!

Στην συνεχεία ανέβηκαν οι Acid Death.Αυτή η Prog/Death/Thrash/ μπάντα είναι από τις παλιές καραβάνες του είδους και μετά την πρόσφατη επαναδραστηριοποίηση τους έχει κάνει εμφανίσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό αλλά ετοιμάζετε και να κυκλοφορήσει καινούργιο δίσκο. Στο λαιβ ακούσαμε παλιά και καινούργια ακυκλοφόρητα κομμάτια τους εκτελεσμένα ΤΕΛΕΙΑ με άψογη τεχνική απόδοση από όλους(παρά το γεγονός ότι ήταν πολύ απαιτητικά τα τραγούδια τους) και επικοινωνία με το κοινό! Ο ντράμερ νομίζω τράβηξε ιδιαίτερα σαν μορφή την εντύπωση παίζοντας τρομερούς ρυθμούς σε περίεργα μετρά και έχοντας μια δικάσει που ευχαριστήθηκα όσες λίγες σε Live shows! Προτελευταίο κομμάτι έπαιξαν μια διασκευή στο Flattering Of Emotions των Death κάνοντας αναφορά στην μνήμη του Chuck και καταχειροκροτηθήκαν από το κοινό…

Έφτασε η στιγμή που όλοι περιμέναμε. Στην σκηνή ανέβηκε η θεϊκή τριάδα των Coroner (δεν υπολογίζω τον πληκτρσ-Samplera κτλπ) και αμέσως το κοινό πήρε τα πάνω του φωνάζοντας το όνομα της μπάντας και τα πρώτα «σπροξίδια» ξεκίνησαν μέχρι που ακούγετε το «Masked Jackal» και ανοίγει ο κλασικός κύκλος των thrash metal συναυλιών και το Mosh και το crowdsurfing απλά δεν σταματάει μέχρι να παιχτεί και η τελευταία νότα του τραγουδιού! Τρομερή απόδοση της μπάντας αλλά και κοινού και μου φάνηκε πως γούσταραν ιδιαίτερα το ελληνικό κοινό. Κομματάρες ύμνοι όπως ‘The Lethargic Age’, ‘Serpent Moves’, ‘Semtex Revolution’, ‘No Need To Be Human’, ‘Grin’ και άλλα πολλά ακουστήκαν παιγμένα τέλεια και πολλές φόρές σκεύτικα πως είναι σαν να ακούω cd(Ακόμα και η φωνή δηλαδή δεν ξέφευγε καθόλου). Όταν «τελείωσαν» και το κοινό συνέχισε να φωνάζει το όνομα της μπάντας! Τότε η μπάντα βγήκε για το κλασικό encore παίζοντας μια διασκευή «στον πρώτο Thrasher ever» (όπως είπε η μπάντα) τον Jimi Hendrix και έτσι λοιπόν η κλασική διασκευή στο ‘Purple Haze’ ακούστηκε. Επίσης έπαιξα’ν το ‘Reborn Thorugh Hate’ το μονό κομμάτι που έπαιξαν από τον δίσκο τους ‘R.I.P. (και αυτό είναι το μόνο παράπονο μου από την συναυλία) και με αυτό έκλεισαν το Live και φύγανε από την σκηνή με το κοινό να τους χειροκροτεί και να φωνάζει (ακόμα) το όνομα τους!

Χρήστος Πούλος

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.