Η Βαγκνερική όπερα μεταμορφώνεται στα χέρια των outsiders της Βρετανικής metal σκηνής. Το “The Screaming Of The Valkyries” κυκλοφόρησε στις 21 Μαρτίου και είναι το δέκατο τέταρτο στούντιο άλμπουμ των εμβληματικών εξτρεμιστών και το πρώτο υπό την κιθαριστική ικανότητα του Donny Burbage και την Zoe Marie Federoff σε φωνητικά και πλήκτρα. Με παραγωγή του Scott Atkins και στίχους a la Dani Filth, οι… Βαλκυρίες είναι μια δυστοπική αλληγορία για την απόδραση από το τέλος του κόσμου. Ως απάντηση στις μελαγχολικές νότες του εσωτερικά υπαρξιακού “Existence Is Futile” (2021), το “The Screaming….” δεν είναι δάκρυα ματαιότητας αλλά μια κραυγή ελπίδας ενάντια στο πεπρωμένο. Σαν soundtrack ιστορίας τρόμου, συνδυάζει τη βικτωριανή ποίηση με τη κλασσική θεατρικότητα και την death ατμόσφαιρα. Μελωδικές κιθάρες, απόκοσμα τύμπανα και φωνητικά που στοιχειώνουν. Στο έρεβος της ψυχής, ο Σκανδιναβικός θρύλος αναζητά φως.
Οι πειραματισμοί καθορίζουν τα νοσηρά πνεύματα από το Suffolk. Στη τριακονταετή τους πορεία έχουν καταφέρει να εδραιώσουν την υβριδική τους ταυτότητα ενώνοντας τη νορβηγική black φιλοσοφία με τη death μελωδία και τη γοτθική αισθητική. Στο νέο μακάβριο σύμπαν χαράζεται μια ιστορία πάθους και θανάτου με πρωταγωνίστριες τις θεραπαινίδες του Odin. Το φαντασμαγορικό εξώφυλλο, φιλοτεχνημένο από τον ανατριχιαστικό Roberto Diaz, προκαλεί δέος: μια Βαλκυρία που αναλώνεται σε όλες τις πτυχές του εαυτού της, κομμάτια προορισμένα να την κατασπαράζουν. Άγγελος και δαίμονας μαζί. Γυναίκα που παλεύει με τη θεότητα. Πλασμένη να πολεμά, να σαγηνεύει και να καταστρέφει. Αιωρείται αγκαλιά με τα άνθη, τους καρπούς και το σκοτάδι του Κάτω Κόσμου χωρίς διέξοδο. Το ουρλιαχτό έρχεται πριν το τέλος… και μετά εκκωφαντική σιωπή.
Εννέα ανεξάρτητα κομμάτια φαντασμαγορικής μουσικότητας. Η κιθάρα κυριαρχεί αλλάζοντας υπόσταση. Αναλλοίωτη black metal επιρροή και συνδυασμός συμφωνικών στοιχείων με πινελιές κλασσικού βρετανικού heavy ήχου. Τα singles “Malignant Perfection”, “To Live Deliciously” και “White Hellebore” σήκωσαν την αυλαία με άρωμα μυστικισμού, ξετυλίγοντας το γυναικείο αρχέτυπο ως αφέντρα, δεσποσύνη και ερωμένη. Το πρώτο, ένα ορχηστρικό έπος με μελιστάλαχτα solos και αδυσώπητα drums. Το δεύτερο, μια εκκλησιαστική ψαλμωδία με μεθυστικά riffs και σκληρά γυρίσματα· η διαστροφή που κρύβει η φαύλη αγνότητα και η ανάγκη της ψυχής για ελευθερία. Το τρίτο, μια ωδή στον δηλητηριώδη έρωτα, με μοτίβα κιθαριστικών αρμονιών και επικά γρυλίσματα .
Ακόμη, ξεχωρίζουν τα λατινογενή “Non Omnis Moriar” και “Ex Sanguine Draculae”: η εξομολόγηση μιας ραγισμένης καρδιάς έναντι της βαμπιρικής κατάρας των δεσμών αίματος. Στο “Demagoguery” το ψέμα εξουσιάζει το νου με μελωδικές κιθάρες, επιθετικά drums και πολυφωνικά φωνητικά ενώ στο “The Trinity Of Shadows” οι μάγισσες κάνουν headbanging κάτω από τη πανσέληνο. Το αρμονικό “You Are My Nautilus” μια περιπλάνηση στα ασφυκτικά κύματα της μονόπλευρης αγάπης. Το καθηλωτικό “When Misery Was A Stranger”, κλείνει υπενθυμίζοντας ότι το τέλος είναι μόνο η αρχή.
Το “The Screaming Of The Valkyries” είναι βελούδινο πέπλο σε τραχιά επιφάνεια. Ένα κύμα μοντέρνας ποίησης για την αναγέννηση μέσα από το θάνατο και τη γυναικεία παρουσία ως φωνή της μοίρας που ευλογεί κι αναθεματίζει. Οι Βαλκυρίες είναι η ανεξάρτητη, αγέρωχη παρουσία που μέσα στο πόνο και την απελπισία μεταμορφώνεται σε πηγή δύναμης κι καταστροφής για να επιβιώσει. Ξανά οι Cradle Of Filth μαγεύουν διδάσκοντας πως για να πετάξει ελεύθερη η ψυχή πρέπει να μάθει να μάχεται. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα!
9/10
Μαργαρίτα Totentanz
[email protected]
