Dark Legacy - The Rejects (Black Vulture)
65%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
Bob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothPowerwolf_728x90 - 728|90|Powerwolf_728x90|||both
20000
110

Το εξαμελές σχήμα των Σουηδών Dark Legacy δημιουργήθηκε το 2005 και μέχρι στιγμής έχουν κυκλοφορήσει ένα demo το “Defending The Throne” (2007), ένα full-length με τίτλο “Ad Extremum Epilogue” (2014) και ένα single το “The Rejects” (2017). Φέτος, κυκλοφορούν το full-length “The Rejects” μέσω της  Black Vulture.

Το υλικό αποτελείται από οκτώ συνθέσεις που κινούνται σε symphonic death metal μονοπάτια. Μετά το εισαγωγικό instrumental “Martii Grandiosa” σειρά έχει το “Land Of Sorrow”, το οποίο είναι γεμάτο ατμόσφαιρα, ωραία leads στα πλήκτρα και υποβλητικά γυναικεία φωνητικά. Στο επόμενο “Earthquake” οι κιθάρες διαδραματίζουν μεγαλύτερο ρόλο διαθέτοντας ωραία lead και πιασάρικα riff. Στο “The Challange” οι ταχύτητες ανεβαίνουν και εκεί διαπιστώνω ότι τα drums είναι λίγο σηκωμένα στην παραγωγή, γεγονός το οποίο δεν δημιουργεί ιδιαίτερο θέμα, αλλά θα μπορούσε να ήταν και καλύτερα.

Το “The Witch” έχει περισσότερο black διάθεση, αλλά δεν λείπει και ο ατμοσφαιρικός χαρακτήρας με τα δαιδαλώδη πλήκτρα του και τα ακουστικά σημεία. Τα εισαγωγικά πλήκτρα του  “Metal Warrior” φέρνουν λίγο σε Manowar (σ.σ.: “Crown And The Ring”), ενώ μετά ακολουθεί ένα lead αρκετά ταξιδιάρικο, νοσταλγικό και αισθησιακό. Το ομώνυμο του δίσκου “The Rejects” ξεκινάει με μια ατμοσφαιρική εισαγωγή και έπειτα ακολουθούν ωραία mid-tempo riff. Το εξώδιο “Zadkiel” έχει λίγα γυναικεία φωνητικά, mid-tempo riff και αρκετή ατμόσφαιρα.

Τα φωνητικά με πηγαίνουν πίσω σε εποχές ’90s και διαθέτουν όγκο και εκφραστικότητα. Η παραγωγή είναι αξιόλογη, καταφέρνει να υποστηρίξει τον ατμοσφαιρικό χαρακτήρα του δίσκου και το μόνο που θα ψέγαμε είναι το μιξάρισμα στα drums τα οποία ακούγονται λίγο σηκωμένα. Το “The Rejects” είναι μια ενδιαφέρουσα κυκλοφορία που διαθέτει ειλικρινή νοσταλγία και ατμόσφαιρα.  Προτείνεται για μια ακρόαση.

6.5/10
Γιώργος Ντέλιος
[email protected]  

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.