AlbumsΚριτικές

Earthless – Night Parade Of One Hundred Demons (Nuclear Blast)

haursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothPsychotic Waltz 2023 – 728×90 - 728|90|Psychotic Waltz 2023 – 728×90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||both
20000
110

Στις παρουσιάσεις μου προσπαθώ να είμαι όσο γίνεται πιο αντικειμενικός. Από την άλλη πλευρά η γνώμη μου πατά στα προσωπικά ακούσματα, προτιμήσεις και γνώσεις. Κατά συνέπεια κάπου στη διαδρομή καταλήγω με το ότι «αυτή είναι η προσωπική μου γνώμη και τίποτα παραπάνω». Γιατί τέτοιος πρόλογος για τους Earthless θα μου πείτε;

Λίγα λόγια για το σχήμα που γνώριζα σαν όνομα αλλά ελάχιστα είχα ασχοληθεί με την μουσική του. Ξεκίνησαν την πορεία τους το 2001 σαν τρίο και παραμένουν σταθεροί όλα αυτά τα χρόνια με την ίδια σύνθεση, δηλαδή τους Isaiah Mitchell (κιθάρα, φωνή), Mike Eginton (μπάσο) και Mario Rubalcaba (τύμπανα). Παρότι κάποιες συνθέσεις τους περιέχουν φωνητικά κατά βάση μιλάμε για ένα instrumental σχήμα με βάση την ψυχεδέλεια. Η τελευταία και μόνο πρόταση για μένα είναι αρκετή για να πω «ευχαριστώ αλλά όχι» όσον αφορά την ακρόαση ενός δίσκου. Παρόλα αυτά το Night έπεσε στα χέρια μου.

Το άλμπουμ λοιπόν βρίσκει το σχήμα να επιστρέφει σε πιο γνώριμα μονοπάτια μιας και το προηγούμενο άλμπουμ τους με τίτλο Black Heaven είχε μικρότερα κομμάτια σε διάρκεια με φωνητικά κάτι που δίχασε το κοινό τους. Το Night από την άλλη περιλαμβάνει τρεις μόλις συνθέσεις με διάρκεια όμως που αγγίζει την μια ώρα! Άλλο ένα όχι για μένα δηλαδή. Επηρεασμένοι από έναν μύθο της Ιαπωνίας που θέλει μια φορά τον χρόνο μια στρατιά από δαίμονες και φαντάσματα να επισκέπτονται τα χωριά της χώρας, το σχήμα παρουσιάζει την ορχηστρική εκδοχή του.

Το εναρκτήριο Part 1”, που είναι και το πιο σκληρό του άλμπουμ, μπορώ να πω ότι μου άρεσε. Δεν έκανε κάπου κοιλιά και με κράτησε στην άκρη της θέσης μου καθ’ όλη την διάρκεια του. Αντίθετα το Part 2”, που είναι πιο αργό και εσωστρεφές, κάπου από την μέση με έχασε. Μπορεί προς το τέλος να ανεβάζει ρυθμούς αλλά μάλλον ήταν αργά για μένα. Κλείνοντας το άλμπουμ με το Death To The Red Sun ήταν και η σύνθεση που προσωπικά δεν μου είπε κάτι και απλά περίμενα να τελειώσει.

Δεν αντιλέγω ότι οι Earthless είναι μάστορες σε αυτό που κάνουν. Από την άλλη η μουσική τους κάνει «τικ» σε όλα αυτά τα κουτάκια που για μένα είναι αρκετά για να μην επενδύσω χρονικά και οικονομικά. Προφανώς πολύς κόσμος βρίσκει το ιδίωμα αυτό πολύ ενδιαφέρον και καλά κάνει. Στο τέλος όμως της μέρας μπορώ να πω ότι δύσκολα θα επιστρέψω σε ένα τέτοιο άλμπουμ.

6,5/10
Μιχάλης Νταλάκος
mdalakosreports@gmail.com

Related posts

Leave a Comment

Leave a review

X