Evergrey, Need, False Coda

Psychotic Waltz_Ath_728x90 - 728|90|Psychotic Waltz_Ath_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|both
20000
110

Evergrey – Need – False Coda
Σάββατο 29 Νοεμβρίου 2014, Κύτταρο Live, Αθήνα

Προτελευταία μέρα του Νοέμβρη και η αναμονή ηταν μεγάλη για την συναυλία των Evergrey μιας και ο τελευταίος τους δίσκος, κατά την προσωπική μου άποψη είναι ένας απο τους καλύτερους της χρονιάς και ένας απο τους καλύτερους που έχουν κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια. Φυσικά και οι μπάντες που πλαισίωναν τους Σουηδούς, False Coda και Need, δεν είναι μπάντες που περνάνε απαρατήρητες. Μάλιστα, μην έχοντας ξαναδεί live καμία απο τις δύο μπάντες, έχοντας ακούσει όμως τα καλύτερα, η περιέργεια μου είχε αυξηθεί στο έπακρον.

Έτσι λοιπόν, η ώρα 20:00 ακριβώς και με την ψυχή στο στόμα, μπήκα στο Κύτταρο, με τους False Coda να έχουν μόλις ξεκινήσει το set τους παρουσιάζοντας μας, ως επί το πλείστον, κομμάτια απο την τελευταία δισκογραφική τους δουλειά “Closer to the Edge” η οποία μπορώ να πω οτι ήταν απολαυστικότατη. Οι progsters κατάφεραν να περάσουν, στους λιγοστούς δυστυχώς εκείνη την ώρα θεατές, με ευκολία την ενέργεια τους, με τα παιδιά να ιδρώνουν πάνω στην σκηνή και να δείχνουν πόσο καλοί παίχτες είναι, αποδεικνύοντας πόσο μεγάλης δυναμικότητας είναι τα κομμάτια τους, τα οποία μπορώ να πω οτι προσωπικά μου άρεσαν λίγο περισσότερο παιγμένα live. Το καινούργιο κομμάτι που παρουσίασαν με τίτλο “Throne of Blood” έτυχε καλής αποδοχής απο το κοινό και φάνηκε πολλά υποσχόμενο. Οι False Coda οι οποίοι γενικά μπορώ να πω οτι ικανοποίησαν, αποχαιρέτησαν τον κόσμο μετά απο κανένα μισάωρο, προμηνύοντας τον ερχομό των Need οι οποίοι δεν άργησαν να πατήσουν το πόδι τους στην σκηνή.

Για τους Need γενικά, αυτό που έχω να πω είναι οτι κυκλοφόρησαν πρόσφατα ένα απο τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς. Άλμπουμ το οποίο μπορώ να πω οτι ειλικρινά ζήλεψα που δεν το έκανα κριτική και ήμουν πολύ περίεργος να τους δω ζωντανά, μιας και δεν μου είχε δοθεί η ευκαιρία αυτή στο παρελθόν. Με γνώμονα λοιπόν το αριστούργημα που ονομάζετε “Orvam” οι Need βγήκαν στην σκηνή με περίσσιο πάθος και ενέργεια ισοπεδώνοντας το club με τον κόσμο απο κάτω να έχει αυξηθεί δραματικά δίνοντας παλμό και αυτοί με την σειρά τους στο συγκρότημα και δημιουργώντας μια back and forth progressive συνουσία την οποία πραγματικά την απήλαυσα!!! Οργανοπαίχτες άψογοι, σκηνική παρουσία επιβλητική, με τον Jon V. στην φωνή και τον Ravaya στις κιθάρες να κλέβουν την παράσταση και γενικά ένα σύνολο που παίρνει 10/10 για την βραδιά και πραγματικά δείχνει οτι θα πάει πολύ μπροστά αν συνεχίσει έτσι. Το setlist των Need έκλεισε μετά απο 45 λεπτά περίπου και με τα “Μother Madness” και το ομότιτλο κομμάτι απο την τελευταία τους κυκλοφορία να είναι πλέον για πάντα χαραγμένα στο μυαλό, η στιγμή είχε φτάσει για τους σκοτεινούς άρχοντες του power metal… Evergrey.

Τους Evergrey είχα την τιμή να τους δω πρώτη φορά 14 χρόνια πριν, μαζί με τους Kamelot και τους Crimson Glory σε μια φανταστική συναυλία τότε, με πολλά happenings και εκπλήξεις μιας και ήταν και η συναυλία που έκλεινε το tour του φανταστικού εκείνου line-up. Με είχαν εντυπωσιάσει τότε και δεν περίμενα τίποτε λιγότερο απο αυτή τους την εμφάνιση. Και δίκιο είχα. Μετά απο μια, ομολογουμένως μακρά αναμονή η οποία πλησίασε και φοβάμαι πως ξεπέρασε τα 45 λεπτά, το intro απο το τελευταίο τους άλμπουμ ακούστηκε μέσα στο Κύτταρο. “Στέψαμε έναν βασιλιά χωρίς ψυχή…” η ελληνική μεταγλώττιση του intro που ακούγονταν απο τα ηχεία μου φάνηκε ιδιαίτερα πετυχημένη και η σκέψη οτι σε λίγο θα ακουστεί το “King of Errors” έκανε το πετσί μου να σηκωθεί. Οι Σουηδοί όντως άνοιξαν το set τους με αυτό το κομμάτι, δίνοντας την καταλληλότερη έναρξη σε μια φανταστική και γεμάτη ενέργεια εμφάνιση. “As I Lie Here Bleeding”, “Obedience”, “A New Dawn”, “Wake a Change”, “The Masterplan” οπού έγινε ο πρώτος πανικός, “Rulers of the Mind”, “Mark of the Triangle”, “Solitude Within”, “Nosferatu” που έγινε ο δεύτερος χαμός κ.ο.κ. Ύμνοι παιγμένοι ο ένας μετά τον άλλον δημιούργησαν πανικό στο κοινό το οποίο είχε πια σχεδόν γεμίσει το Κύτταρο ενώ ο Tom και η παρέα του, παρά τα μικροπροβλήματα που αντιμετώπιζαν με τον ήχο, με φανερή την καλή τους διάθεση και με τα αστεία απο μεριά του Tom να μην έχουν τέλος έδωσαν στον κόσμο αυτό ακριβώς που ζητούσε.. Ένα άψογο show.. Στα highlights της βραδιάς εννοείται οτι πρέπει να βάλουμε και την απόδοση του “I’m Sorry” με τον Tom να παραδίδει το μικρόφωνο στον κόσμο ο οποίος τραγούδησε με την ψυχή του. Τα “Monday Morning Apocalypse”, “Leave It Behind Us”, “Words Mean Nothing”, “Missing You” και “The Grand Collapse” ολοκλήρωσαν την κανονική διάρκεια του set, με τους Evergrey, κλασσικά, να αποχαιρετούν το κοινό το οποίο όμως ήξερε οτι η νύχτα έχει δρόμο ακόμα. Επιστροφή για encore λοιπόν με το “When the Walls Go Down” και την εμφάνιση αρχικά μόνο του Jonas και του Rikard ενώ προς το τέλος του κομματιού εμφανίστηκαν και τα υπόλοιπα μέλη για να κλείσουν την γεμάτη αυτή βραδιά με τα “Recreation Day”, “Broken Wings” και “A Touch of Blessing”. Γενικά πρέπει να πω οτι δεν πρέπει να δυσαρεστήθηκε κανένας απο την εξέλιξη της βραδιάς εκείνης. Η σχέση κοινού και Evergrey, τουλάχιστον στην χώρα μας είναι αμφίδρομη και αυτό φάνηκε, με τους Σουηδούς να μοιράζουν αυτόγραφα και σύντομες συνομιλίες με τους λιγοστούς φίλους που είχαν πια μείνει μέσα στο Κύτταρο μετά το τέλος της συναυλίας. Κάτι τέτοιες βραδιές είναι φτιαγμένες για να μένουν χαραγμένες στην μνήμη σου. Και αυτό που είναι σίγουρο, τουλάχιστον απο την δική μου μεριά, είναι οτι σίγουρα δεν θα ξανακάνω τόσο καιρό για να τους ξαναδώ.

Setlist Evergrey
King of Errors, As I Lie Here Bleeding, Obedience, A New Dawn, Wake a Change, The Masterplan, Rulers of the Mind, Mark of the Triangle, Solitude Within, Nosferatu, Blinded, Black Undertow, I’m Sorry, Monday Morning Apocalypse, Leave It Behind Us, Words Mean Nothing, Missing You, The Grand Collapse, When the Walls Go Down, Recreation Day, Broken Wings, A Touch of Blessing

Ανταπόκριση: Κώστας Καραγεώργος
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.