Ανταποκρίσεις

Release Athens 2022 Day #4: Manowar, Rotting Christ, Rhapsody Of Fire, Meden Agan

haursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|both
20000
110

Release Athens 2022 Day #4: Manowar, Rotting Christ, Rhapsody Of Fire, Meden Agan
Τετάρτη 22 Ιουνίου 2022, Πλατεία Νερού, Φάληρο

Επιτέλους! Η πρώτη «μεταλλική» μέρα του Release Athens είναι γεγονός. Φυσικά εδώ και μέρες τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης είχαν «πατώσει» με αναρτήσεις που αφορούσαν τους Manowar, τους headliners της βραδιάς, οι οποίοι όπως και προ τριετίας είχαν στο πλευρό τους για ακόμα μια φορά τους Rhapsody Of Fire (σ.σ.: για τους οποίους τα είπαμε στο σχετικό αφιέρωμα) αλλά και τους «δικούς μας» Rotting Christ & Meden Agan. Για ακόμα μια φορά η διοργάνωση της Fuzz Productions ήταν σε υψηλά, ζηλευτά standards, οπότε πάμε να δούμε τι ακριβώς συνέβη.

Πιστοί στο ραντεβού τους οι Meden Agan βγήκαν στην σκηνή με σύμμαχο τον καλό καιρό και το δροσερό αεράκι που φυσούσε, καθώς επίσης και τον κόσμο που έκανε από νωρίς την εμφάνιση του με σκοπό να εμψυχώσει το opening act της βραδιάς. Οι ίδιοι πραγματικά εντυπωσίασαν με την απόδοση τους, παρά τα κάποια απειροελάχιστα τεχνικά θέματα, κερδίζοντας το κοινό. Μεγάλο «χαρτί» στην μπάντα ο κιθαρίστας Diman Κουτσογιαννόπουλος και η front woman Δήμητρα Παναρίτη, οι οποίοι είχαν τον ανάλογο «αέρα» να πάνε την μπάντα μπροστά και να κερδίσουν το κοινό. Στο παραδοσιακό μισάωρο που τους δόθηκε, παρουσίασαν υλικό μέσα από το Catharsis  και έκλεισαν με ένα νέο κομμάτι, το οποίο ήταν θετικό ως πρώτο δείγμα, μέσα από την επερχόμενη τους δουλειά. Άψογη επαγγελματική εμφάνιση από ένα σχήμα που άξιζε την συμμετοχή του την εν λόγω ημέρα του φεστιβάλ.

Σειρά λοιπόν είχαν οι «γείτονες» Rhapsody Of Fire, οι οποίοι κατά την προσωπική μου άποψη απλά «έσπειραν», ήτοι πολύ καλύτεροι από την προηγούμενη τους εμφάνιση στην χώρα μας. Το μεγάλο τους χαρτί ήταν και θα είναι ο Giacomo Voli, αυτός ο φανταστικός τραγουδιστής της μπάντας. Τι λαρύγγι! Μπορεί να είχαν και αυτοί κάποια τεχνικά ζητήματα, αλλά ήταν απτόητοι και δεν «χάρισαν κάστανα» με την εκπληκτική τους εμφάνιση. Αυτό φάνηκε και από τον κόσμο που ήταν παρών και τραγουδούσε τα κομμάτια non-stop. Το συγκρότημα στην μια ώρα που είχε στην διάθεση του απέδωσε ένα best off set list από την όλη καριέρα του, με τα “Dawn Of Victory”, “Rain Of Fury”, “Chains Of Destiny και Emerald Swordνα αποτελούν τα καλύτερα σημεία της εμφάνισης τους. Να σημειωθεί ότι και το κιθαριστικό σόλο που χάρισε ο Roberto De Micheli μετά την ολιγόλεπτη παύση για να φτιάξουν τον ήχο, ήταν εξαιρετικό. Το σημαντικότερο είναι ότι η μπάντα φάνηκε να το διασκεδάζει και αυτό φάνηκε προς τα έξω.

Setlist: I’ll Be Your Hero / Chains Of Destiny / The Legend Goes On / March Against The Tyrant / The March Of The Swordmaster / Dawn Of Victory / Rain Of Fury / Son Of Vengeance / Guitar Solo / Land Of Immortals / Emerald Sword

Οι Ιταλοί αποχωρούν, οι ηγέτες του Ελληνικού metal, οι αξιότεροι πρεσβευτές του ετοιμάζονται να λάβουν θέση και να χαρίσουν στο κοινό μια εξαιρετική εμφάνιση από όλες τις απόψεις. Οι Rotting Christ στην μοναδική για φέτος συναυλία επί ελληνικού εδάφους, έχοντας για σύμμαχο έναν από τους καλύτερους ήχους που τους έχω δει σε εξωτερικό χώρο (σ.σ.: αν όχι τον καλύτερο), διέπρεψαν για ακόμα μια φορά. Ξεκίνησαν την εμφάνιση τους με το “666” ως είθισται για να πάνε από εκεί στο κομμάτι-έκπληξη για εμένα, το Punchau KachunTuta Kachunκαι από εκεί στο κλασσικό, πλέον, Athanati Este, ένα κομμάτι που εμπεριέχει ως main lead theme στην κιθάρα ένα από τα καλύτερα που έχει συνθέσει η μπάντα. Τα κλασσικά King Of A Stellar War και Fgmenth Thy Giftδεν θα μπορούσαν να λείπουν από το setlist ενώ όπως ήταν αναμενόμενο, στο Societas Satanasυπήρξε – πέραν του πρώτου καπνογόνου – το πρώτο moshpit της βραδιάς. Τα αδέρφια Τόλη δείχνουν πόσο μάγκες είναι και συνεχίζουν εδώ και τριανταπέντε χρόνια την πορεία τους, οι οποίοι έχοντας τους «Κώστηδες» παρέα τους (σ.σ.: Χελιώτη στο μπάσο και Φουκαράκη στις κιθάρες) να δείχνουν ότι παρά το νεαρό της ηλικίας τους Ε-ΠΑ-ΞΙ-Α είναι δίπλα τους στο σανίδι, χαρίζοντας απαράμιλλη ενέργεια. Δεν χωράει κουβέντα ότι εδώ και τρία χρόνια που παίζει αυτό το line-up είναι από τα καλύτερα που είχε ποτέ η μπάντα. Φυσικά, το κλείσιμο δεν θα μπορούσε να είναι άλλο πέραν του Non Serviam”, του κομματιού ορόσημου της πορείας τους.

Setlist: 666 / P’unchau Kachun-Tuta Kachun / Athanati Este / Elthe Kyrie / Apage Satana / Dies Irae / King Of A Stellar War / Fgmenth Thy Gift / Societas Satanas (Διασκευή Thou Art Lord) / In Yumen-Xibalba / Grandis Spiritus Diavolos / Non Serviam

Τρία ολόκληρα χρόνια πέρασαν από τη τελευταία φορά που είδαμε από κοντά τους Τιτάνες Manowar και η δίψα του κόσμου από τη πολύχρονη αποχή λόγω πανδημίας ήταν εμφανέστατη. Οι Αμερικανοί μας είχαν υποσχεθεί αρκετές εκπλήξεις και τις περιμέναμε με αγωνία. Η εμφάνισή τους ήταν προγραμματισμένη για τις 23:00 και έγινε πράξη με ελάχιστα λεπτά καθυστέρησης. Πίσω από τη σκηνή υπήρχε ένα τεράστιο και επιβλητικό video wall και σε όλο το μήκος του stage, ήταν τοποθετημένα ηχεία που ανά διαστήματα με το μπάσο και την έντασή τους τράνταζαν το θώρακα, τουλάχιστον σε εμάς που ήμασταν στις πρώτες σειρές.

Τα φώτα σβήνουν, το video wall εμφανίζει τις πρώτες εικόνες, ηχεί το ‘‘March Of The Heroes Into Valhalla’’ και το πάρτι ξεκινά. Οι Manowar εμφανίζονται στη σκηνή παίζοντας το ομώνυμο τραγούδι και από κάτω το κοινό παραληρεί. Σε αυτό το σημείο θέλω να αναφέρω κάποια πράγματα. Όλοι ξέρουμε πως οι Βασιλιάδες του Metal έχουν πολλούς φανατικούς οπαδούς αλλά και εχθρούς. Όταν πας σε μία συναυλία Manowar, λίγο πολύ ξέρεις ποιους πας να παρακολουθήσεις, με τα καλά τους και τα άσχημά τους. Αν πας προκατειλημμένος, μάλλον θα βρεις αρκετούς λόγους για να γκρινιάξεις. Προσωπικά δε βρήκα τέτοιους λόγους ή αν θέλετε, δεν ήταν τόσο σημαντικοί για να σταθώ σε αυτούς. Υπάρχει όμως και κάτι που δε χωράει αμφισβήτησης. Ο ένας και μοναδικός, εξωπραγματικός, αιώνιος έφηβος, Eric Adams. Αυτός ο άνθρωπος, μας απέδειξε ακόμα μια φορά, στα 70 του χρόνια, το πόσο τεράστιος τραγουδιστής, ερμηνευτής, καλλιτέχνης είναι. Μου είναι αρκετά δύσκολο να χωνέψω πως είναι 70 χρονών πια. Η φωνή του σε τρομερή κατάσταση και ο ίδιος τόσο έμπειρος που όποια αδυναμία έχει πλέον, ξέρει να τη καλύπτει εξαιρετικά. Πραγματικά σεβασμός στον συγκλονιστικό Eric Adams. Και για να καταλήξω στο γιατί άνοιξα τη μακροσκελή αυτή παρένθεση, δε μπορώ αυτή τη κριτική συνέχεια και τη μιζέρια για τους Manowar. Είναι αυτό που λέμε καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα. Προφανώς και έχουν δώσει δικαιώματα όπως το 1992 στο Σ.Ε.Φ., αλλά τις δύο φορές, το 2019 και φέτος, ήταν πάρα πολύ καλοί. Στη τελική ρε παιδιά όσοι δε γουστάρετε μην έρχεστε, απλό! Ο κόσμος έδειξε να το ευχαριστήθηκε και με το παραπάνω και ειδικά τα κλασσικά τους τραγούδια όπως τα Kings Of Metal”, “Sign Of The Hammerκαι πολλά ακόμη.

Το πρώτο μέρος της εμφάνισης των βετεράνων του heavy metal, είχε μια «κοιλιά» η αλήθεια είναι, καθώς έπαιξαν τραγούδια αφηγηματικού χαρακτήρα όπως τα Dark Avenger,Defenderκ.α. Όμως ταυτόχρονα ξεκινούσαν και οι εκπλήξεις. Σχηματίζεται στο video wall η σημαία της Σκωτίας, οι Manowar παίζουν το Sword Of The Highlandsκαι στη σκηνή εμφανίζεται ο τεράστιος James Cosmo, για όσους δε τον γνωρίζετε είναι ο ηθοποιός που είχε παίξει μεταξύ άλλων και στη ταινία Braveheart. Ντυμένος με τη παραδοσιακή σκοτσέζικη φορεσιά και δύο πολεμιστές με σπαθιά δίπλα του, έκανε την απαραίτητη αφήγηση στο τραγούδι. Ναι, ήταν playback, αλλά τι να κάνουμε; Μπορεί να μην ήθελαν να ρισκάρουν πιθανό λάθος. Λίγο αργότερα ξεκινά «η εκδίκηση του Οδυσσέα», ένα θέμα που δημιούργησαν προς τιμή των Ελλήνων και είχαν δουλέψει για αυτό μαζί με τον Σάκη Τόλη. Ο Κωνσταντίνος Καζάκος που μαζί με τον πατέρα του συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις, κάνει την εμφάνισή του ντυμένος αρχαίος Έλληνας στρατιώτης και απαγγέλει. Από το video wall παίζουν σκηνές από την Ακρόπολη και Ελληνικά τοπία. Άλλος ένας καλεσμένος από τους πολλούς που είχαν στη βραδιά, ήταν η Chiara Tricarico όπου τραγούδησε μαζί με τον Eric Adams το Where Εagles Fly.

Αφού τελείωσαν οι εκπλήξεις, ξεκίνησε το… «ξύλο». Τραγούδια όπως τα Warriors Of The World , Holy War,Battle Hymn έφεραν κύματα ενθουσιασμού στο κοινό που άναψε μέχρι και καπνογόνα, ενώ από τη σκηνή εκτοξεύονταν κορδέλες και χαρτάκια σε μια εντελώς γιορτινή ατμόσφαιρα. Το Battle Hymnτελειώνει και οι Μanowar αποχωρούν από τη σκηνή.

Μετά από λίγα λεπτά επιστρέφει ο Joey De Maio με μία απολογητική ομιλία για το ότι οι Manowar δεν ακυρώνουν εμφανίσεις και αν το κάνουν είναι μόνο για το καλό των οπαδών και ούτω καθ’ εξής. Είναι από τα βαρετά μέρη του show τους, που ξέρεις ότι θα υποστείς. Μετά από αυτό ακούσαμε δύο ακόμη κομματάρες και η τελετή έλαβε τέλος σε ένα εορταστικό σκηνικό με πυροτεχνήματα.

Στα αρνητικά της βραδιάς ήταν οι ανέκφραστες μορφές των κομπάρσων Dave Chedrick (τύμπανα) και E.V. Martel (κιθάρα), που μα τω Θεώ, δεν έχω ξαναδεί άνθρωπο να είναι τόσο αδιάφοροι παίζοντας live όσο ήταν αυτοί οι δυο μαζί. Ειδικά με τον δεύτερο, αφού τα τεχνικά θέματα στην κιθάρα ήταν πολλά, με τον ήχο της να είναι… λίγος.

Έμεινα ευχαριστημένος, από ότι είδα και ο υπόλοιπος κόσμος που ήρθε έδειξε ότι το χάρηκε ιδιαίτερα και αν ξανάρθουν, πάλι εκεί θα είμαστε. Γιατί οι Manowar δεν είναι απλώς μια μπάντα, είναι το ίδιο το heavy metal.

Playlist: Manowar / Kings Of Metal / Dark Avenger / Defender / Gates Of Valhalla/ Sword Of The Highlands / Bass solo / Athena’s theme / Telemachus – Part I / Where Eagles Fly / Odysseus And Calypso – The Island Of Ogygia / Immortal / Warriors Of The World / Sign Of The Hammer / Hail And Kill / The Dawn Of Battle / Holy War / Fight Until We Die / Battle Hymns Encore: Joey’s speech / The Glory Of Achilles / Black Wind, Fire And Steel

Ανταπόκριση: Νίκος Σιγλίδης (Meden Agan, Rhapsody Of Fire, Rotting Christ), Ανδρέας Ζώρας (Manowar)
Φωτογραφίες: Παντελής Συμεωνίδης (Meden Agan, Rhapsody Of Fire, Rotting Christ)

Related posts

Leave a Comment

Leave a review

X