AlbumsΚριτικές

Fit for an Autopsy – Oh What The Future Holds (Nuclear Blast)

nano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothPsychotic Waltz 2023 – 728×90 - 728|90|Psychotic Waltz 2023 – 728×90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||both
20000
110

Οι Fit for an Autopsy μας έρχονται από το New Jersey των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου σχηματίστηκαν το 2008, ώστε να παίξουν υπό το λάβαρο του deathcore. Στα δεκατέσσερα χρόνια ζωής οι Αμερικάνοι μας έχουν παρουσιάσει πέντε ολοκληρωμένους δίσκους και δύο EP, το ένα μαζί με τους The Acacia Strain και Thy Art is Murder. Φέτος, τρία χρόνια μετά την κυκλοφορία του The Sea of Tragic Beasts, οι Fit for an Autopsy κυκλοφορούν τον έκτο τους δίσκο, με τίτλο Oh What the Future Holds.

Η αλήθεια είναι πως όταν έπρεπε να ξεκινήσω την ακρόαση του δίσκου δεν πέταγα τη σκούφια μου. Όσο και αν μου αρέσει το death, το deathcore το αποφεύγω, όπως και όλα τα –core είδη, με τη μοντέρνα τους προσέγγιση και τα μελωδικά φωνητικά που τα ακούω και θέλω να κάνω εμετό από τα αυτιά. Αλλά λέω, άντε, ας κάνουμε μια προσπάθεια. Μην είσαι τόσο κολλημένος. Και νομίζω ότι για πρώτη φορά, αυτή η προσπάθεια απέδωσε.

Θα μου πείτε, τι; Δεν ήταν μοντέρνα η μουσική και δεν είχε γλυκανάλατες μελωδίες; Ήταν και είχε, αλλά όχι τόσο που να καταστρέψει, για μένα, το δίσκο. Υπάρχουν μελωδικά ρεφραίν σε κάποια τραγούδια, αλλά και κάποια μελωδικά περάσματα, χωρίς καθόλου ένταση στη μουσική, που θα μπορούσαν να είναι και ωραία, αν δεν έμπαιναν τα ξενέρωτα γλυκανάλατα φωνητικά.

Ευτυχώς αυτό αποτελεί ένα 10% της όλης μουσικής του δίσκου. Στο άλλο 90% γίνεται ο κακός χαμός. Και όταν λέω κακός χαμός, στην πραγματικότητα εννοώ κόλαση! Είμαι σίγουρος πως οι Αμερικανοί ήθελαν με το Oh What the Future Holds να δουν πόσο βαριά μουσική μπορούσαν να γράψουν, με το αποτέλεσμα να είναι ένας πραγματικός οδοστρωτήρας.

Ξεκινάμε από τα τύμπανα, όπου ο Josean Orta έχει κάνει εξαιρετική δουλειά, αφού το παίξιμό του είναι κυριολεκτικά καταιγιστικό, με ένα μεγάλο μέρος της όλης βαρύτητας του δίσκου να οφείλεται σε αυτόν. Και δεν αναφέρομαι μόνο στα γρήγορα σημεία, όπου εκεί ξέρεις ότι ο ντράμερ τα δίνει όλα, όχι. Μιλάω για το παίξιμό του σε όλη τη διάρκεια του δίσκου, αφού το δυνατό παίξιμό του και η βαριά δίκαση κάνουν τον ακροατή να χτυπάει ανελέητα το σβέρκο του, ακόμα και στα πιο αργά περάσματα.

Οι κιθάρες, από την άλλη, έχουν πιο διευρυμένο ρόλο, αφού και συνοδεύουν τα δυναμικά τύμπανα με βαριά riffs, ειδικά στις πολύ δυνατές breakdown στιγμές, αλλά και είναι υπεύθυνες για το μελωδικό κομμάτι του δίσκου, όπου και αυτές κάνουν φοβερή δουλειά. Και αυτό γιατί εκτός από τα ωραίες μελωδίες που βγάζουν στα πιο αργά μελωδικά περάσματα και εκτός από τα μελωδικά και τεχνικά σόλο, οι κιθάρες καταφέρνουν να δημιουργήσουν σε πολλά σημεία μια πολύ όμορφη ατμόσφαιρα που έρχεται σε ωραία αντίθεση με τη γενικότερη βαρύτητα της μουσικής.

Επίσης (κάτι που αποτέλεσε αναπάντεχα ωραία έκπληξη), σε αρκετά σημεία ακουγόντουσαν όμορφες μελωδίες στο βάθος, πίσω από το καταιγιστικό παίξιμο όλων των οργάνων, που ήταν κάπως μελαγχολικές και με ξεκάθαρη post-rock νοοτροπία. Είναι από εκείνες τις στιγμές που χτυπιέσαι, αλλά ταυτόχρονα κλείνεις τα μάτια και αφήνεις τις μελωδίες να σε ταξιδέψουν.

Τέλος, έχουμε τη φωνή του Joe Badolato. Νομίζω πως δεν θα μπορούσαν να υπάρχουν πιο ταιριαστά φωνητικά στην ισοπεδωτική αυτή μουσική που παίζουν οι Fit for an Autopsy. Απίστευτα δυνατά φωνητικά, βαθιά και φωναχτά, που είναι λες και σε παροτρύνουν συνεχώς να σηκωθείς και να τα διαλύσεις όλα. Μιλώντας, βέβαια, για deathcore δίσκο, η φωνή του έχει συχνά μελωδική χροιά, αλλά ευτυχώς στις περισσότερες περιπτώσεις που συμβαίνει αυτό, τα φωνητικά παραμένουν βαθιά και φωναχτά κι έτσι δεν σπάει καθόλου η δύναμη και η ένταση της μουσικής.

Νομίζω ότι όσο και να προσπαθήσω να περιγράψω το τι συμβαίνει σε αυτό το δίσκο, δεν θα είναι ποτέ αρκετό. Το Oh What the Future Holds πρέπει να είναι από τους πιο βαρείς δίσκους πού έχω ακούσει, καθώς η μουσική σφυροκοπά διαρκώς και δίχως οίκτο τον ακροατή. Και για αυτό ευθύνεται και το δαιμονισμένο παίξιμο όλων των μελών και τη φοβερή φωνή του Badolato, αλλά και η εξαιρετική στιβαρή παραγωγή, που έχει κάνει τα πάντα ώστε τα τραγούδια να ακούγονται καταιγιστικά.

Ταυτόχρονα, έχει γίνει ωραία δουλειά και στο μελωδικό κομμάτι του δίσκου που έχει παντρευτεί υπέροχα με την όλη ένταση που αναδύεται (εξαιρουμένων των σημείων που ανέφερα στην αρχή). Νομίζω πως είναι ασφαλές να πω πως οι Fit for an Autopsy δημιούργησαν ένα μεγαθήριο. Δεν ξέρω που μπορούν να πάνε μετά από εδώ, αλλά σίγουρα θα μιλάμε για αυτό το δίσκο για πολλά χρόνια.

8,5/10
Μίνως Ντοκόπουλος
[email protected]

Related posts

Leave a Comment

Leave a review

X