RodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||both728 x90_rotting christ - 699|87|728 x90_rotting christ|||bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|both728x90_Suicidal Angels - 728|91|728x90_Suicidal Angels|||bothPowerwolf_728x90 - 728|90|Powerwolf_728x90|||both
20000
110

God Is An Astronaut, Ink

Παρασκευή 7 Νοεμβρίου 2014, Principal Club Theatre, Θεσσαλονίκη

Πρωινό Παρασκευής και εγώ έχω ήδη πάρει το μήνυμα από το πολυχρονεμένο μας ότι το βράδυ έχω να καλύψω την πρώτη εν Ελλάδι φετινή εμφάνιση των Ιρλανδών God Is An Astronaut στο Principal Club Theatre στη Θεσσαλονίκη. Άλλο που δεν ήθελα βέβαια καθώς η συγκεκριμένη μπάντα είναι από αυτές – τις λίγες είναι η αλήθεια – που ξεχωρίζω στη συγκεκριμένη σκηνή, άσε αγαπητέ μου αναγνώστη που το “Age Of The Fifth Sun” του 2011 είναι κατά τη γνώμη μου (και όχι μόνο όπως θα καταλάβεις και παρακάτω) το καλύτερο άλμπουμ εκείνης της χρονιάς και, προφανώς μια από τις διαχρονικές κορυφές του είδους.

Αν και καθαρά instrumental η μουσική των God Is An Astronaut φαίνεται πως έχει αποκτήσει πολλούς οπαδούς με το καιρό στη χώρα μας, πόσο μάλλον σε μια πόλη όπως η συμπρωτεύουσα η οποία δεν θα λέγαμε ότι φημίζεται και για την μεγάλη μερίδα οπαδών του γενικότερου σκληρού ήχου. Σε αυτό το σημείο θα επιτρέψετε να δώσω τα συγχαρητήρια μου στη διοργανώτρια εταιρεία για την επιλογή του συγκεκριμένου χώρου. Πολύ απλά μιλάμε για το κλασικό Principal Club Theatre, το οποίο μεταφέρθηκε από το Νέο Ρύσιο όπου βρισκόταν (στο δρόμο προς Χαλκιδική) στη σαφώς πιο προσβάσιμη περιοχή της Βίλκας (εντελώς αντιδιαμετρικά δηλαδή), στον ανακαινισμένο χώρο του Μύλος Live Stage.

Μπαίνοντας στο χώρο και πριν ανεβούμε τα σκαλιά για να φτάσουμε στο live stage υπήρχε εκτενέστατο merchandise τόσο των Ιρλανδών όσο και των δικών μας Ink που είχαν το δύσκολο ρόλο του support act σε αυτή τη συναυλία. Γύρω στις 21.30 λοιπόν κάνουν την εμφάνιση τους στην ήδη γεμάτη αίθουσα οι Ink. Η αλήθεια είναι πως ο κόσμος από κάτω φάνηκε να αρέσκεται στους ήχους που έβγαιναν από τον άρτιο ηχητικό εξοπλισμό του συγκεκριμένου χώρου. Οι Αλεξανδρουπολίτες που βρίσκονται ήδη στη πιάτσα εδώ και περίπου μια δεκαπενταετία έπαιξαν σίγουρα πολύ καλά και χωρίς λάθη εκτελεστικά, κάτι το οποίο σίγουρα οφείλεται και στην πολυετή παρουσία τους. Ομολογώ πως είχα καθίσει να ακούσω προσεκτικά το υλικό τους παλιότερα, ένα υλικό το οποίο σαφώς και χρωστάει πολλά στην σκηνή του Seattle και γενικότερα στον αμερικάνικο ήχο αναφορικά με το μουσικό κομμάτι (Alice In Chains, Nirvana, Soundgarden, Kyuss) ενώ η φωνή του τραγουδιστή του βρίσκεται κάπου ανάμεσα σε Layne Stanley, James Hetfield, Nick Holmes και John Garcia. Αποτέλεσμα των παραπάνω η διασκευή σε Kyuss να είναι μια χαρά, να υπάρχουν στιγμές όπου προσέγγισαν τόσο τους Alice In Chains όσο και τις φωνητικές γραμμές του Nick Holmes με αρκετά καλά αποτελέσματα σε φάσεις, αλλά αν τελικά δει κανείς όλη την εικόνα σίγουρα αυτό σε καμία περίπτωση δεν δείχνει συνοχή και συγκεκριμένη ηχητική ταυτότητα.

Η ώρα κόντευε 23.00, το μαγαζί είχε σχεδόν γεμίσει με το πολυσυλλεκτικό σε τέτοιες περιπτώσεις κοινό, και εδώ και περίπου ένα τέταρτο η τετραμελής μπάντα των God Is An Astronaut πηγαινοέρχονταν στη σκηνή με σκοπό να φτιάξουν τις τελευταίες ηχητικές λεπτομέρειες και εκεί λίγο μετά τις 23.00 γίνεται το μεγάλο μπαμ και το μουσικό ταξίδι ξεκινάει. Για τις επόμενες σχεδόν δύο ώρες βρεθήκαμε μέσα στο όνειρο. Με το φωτισμό να ταιριάζει πραγματικά γάντι με τη μουσική έτσι όπως χρειάζεται για να βιώσουμε μια ολοκληρωμένη συναυλιακή εμπειρία που λέει και η μπάντα. Η τετράδα τα δίνει όλα και παίζει με πραγματικό πάθος και παρασέρνει το κοινό οι αντιδράσεις του οποίου βέβαια είναι άκρως ενθουσιώδεις αλλά όχι υπερβολικές. Μέσα στο όνειρο μου είναι αδύνατο να θυμηθώ/ξεχωρίσω ιδιαίτερες στιγμές, εκτός ίσως από το “Worlds In Collision” από το “Age Of The Fifth Sun”, το οποίο και το κοινό φάνηκε να το υποδέχεται με μεγάλο ενθουσιασμό.

Ύστερα από κάτι παραπάνω από δύο ώρες όπου η μπάντα τα έδωσε όλα εξηγώντας μας παράλληλα ότι όλη αυτή η ενέργεια πηγάζει από την  αλληλεπίδρασή της με το κοινό καθώς οι δυνάμεις τους έχουν φτάσει στο ναδίρ εξαιτίας και των λίγων ωρών ξεκούρασης/ύπνου που είχαν στη διάθεσή τους, μας αποχαιρέτισαν με την ευχή να τα ξαναπούμε σύντομα.

Ήταν από εκείνες τις φορές που η μουσική σε έχει φέρει σε μια κατάσταση ευφορίας και το χαμόγελο βγαίνει αβίαστα από μόνο του. Το γεγονός της άρτιας διοργάνωσης, του εξαιρετικού χώρου και από ακουστικής απόψεως σίγουρα συνέβαλε και αυτό.

Τάσος Δεληγιάννης
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.