Grayscale – Nella Vita (Spinefarm)
5%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
Russian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothEclipse 728×90 - 728|90|Eclipse 728×90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothOM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||both728x90_Suicidal Angels - 728|91|728x90_Suicidal Angels|||both
20000
110

Την Spinefarm την ξέρουμε; Την ξέρουμε. Πολύ γνωστή εταιρεία στον σκληρό ήχο, με σπουδαία συγκροτήματα στον κατάλογό της και φυσικά καλή παράδοση και στον ακραίο ήχο. Ε, απορώ πραγματικά τι βύσματα του ελέους είναι αυτοί εδώ οι κακομοίρηδες και κατάφεραν και υπέγραψαν συμβόλαιο μαζί τους. Σπάνια θα μου τύχει να μισήσω θανάσιμα ένα album κυριολεκτικά από τα πρώτα δευτερόλεπτα και όμως, έγινε με αυτή εδώ την τραγωδία που κάποιος αποφάσισε να την αποκαλέσει μουσική.

Για να γίνουν όμως και οι απαραίτητες συστάσεις, οι Grayscale είναι από την Φιλαδέλφεια. Όχι το τυρί, ούτε την δική μας εδώ στα βόρεια προάστια της πρωτεύουσας. Αν και το τυρί χαρακτηρίζει ιδανικά τη “μουσική” τους πρόταση. Ιδρύθηκαν δυστυχώς για την ανθρωπότητα το 2011 και αυτό που τους αναγνωρίζω είναι ότι πέραν του μπασίστα που άλλαξε το 2016, οι υπόλοιποι (σ.σ.: drummer, τραγουδιστής, δύο κιθαρίστες) είναι μαζί από τότε. Πέραν αυτού του κακουργήματος που μου ήρθε για παρουσίαση, έχουν βγάλει άλλο ένα fulllength και τρία EPs.

Το στυλ τους είναι νερόβραστο, άγευστο, άχρωμο, βαρετό, κουραστικό και αδιάφορο pop/punk. Κιθάρες της πλάκας, τύμπανα για κλάματα, γελοία φωνητικά, άθλια δεύτερα φωνητικά, τραγούδια που είναι πιο χαζά και από τον Άδωνη και σαν να μην έφτανε αυτό, υπάρχουν από πίσω πάρα πολλά “μπλιμπλίκια” και samples τα οποία κάνουν το συνολικό αποτέλεσμα ακόμα πιο ανυπόφορο. Πέραν αυτού, βγάζουν και μία μελαγχολική αύρα σε κάποια από τα κομμάτια τους, γιατί πώς αλλιώς θα ρίξεις κοριτσάκια αν δεν το παίξεις ευαίσθητη ψυχή; Ρε ουστ από εδώ πέρα.

Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω πως μια εταιρεία σαν την συγκεκριμένη, έχει στο δυναμικό της αυτό το ανεκδιήγητο σκουπίδι. Αμερικάνικες σειρές και ταινίες έχετε δει; Έχετε. Έχετε παρατηρήσει, κυρίως στις πιο νεανικές, αυτά τα χαζό-pop/punk συγκροτήματα που παίζουν δεξιά κι αριστερά; Λογικά έχετε. Ε, αυτοί εδώ οι άμουσοι δεν είναι σαν αυτά. Είναι κλάσεις χειρότεροι. Δώδεκα “τραγούδια” και σαράντα λεπτά μετά, δεν υπάρχει ούτε μισή νότα που να αξίζει. Το CDτους δεν θα το χρησιμοποιούσα ούτε για σουβέρ. Αν μπορούσα να βάλω βαθμολογία κάτω από το μηδέν, θα το έκανα.

0.5/10
Γιώργος Τερζάκης
geo.terzakis@gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.