ΟΜ 2022_468x60 - 468|60|ΟΜ 2022_468x60|||bothGreekrebels Banner 07052021-468×60 - 468|60|Greekrebels Banner 07052021-468×60||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothRussian Circles 2022_7468x60 - 468|60|Russian Circles 2022_7468x60|||both
20000
60
Heathen – Empire Of The Blind (Nuclear Blast)
75%Overall Score
ΟΜ 2022_728x90 - 728|90|ΟΜ 2022_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||both
20000
110

Αμερικάνικο Bay Area thrash. Ιστορικότατο, για την ωμή προσέγγιση στο χώρο του metal. Ειδικά εκείνη την εποχή, στα τέλη των 80s. Στα «σπλάχνα» της έκρυβε αυτή τη μπάντα, που αφού μας ξετίναξε με αυτό το σκέτο διαμάντι, δεύτερο LP της Victims Of Deception του 1991, δυστυχώς διαλύθηκε. Βασικός παίχτης και κορμός της, ο κιθαρίστας Lee Altus.

Όταν μετά από σχεδόν δύο δεκαετίες, έβγαλαν το πολυαναμενόμενο τρίτο LP, που ακούει στο όνομα The Evolution Of Chaos, δεν μας άφησαν ανικανοποίητους μεν αλλά κάτι έμοιαζε να λείπει, αμυδρά. Παρ’ όλα αυτά, ήταν ένα πάρα πολύ καλό επακόλουθο album.

Στο νέο LP, οι αμερικάνικες ρίζες είναι ακόμα πιο εμφανείς. Οι σολιστικές γραμμές δυστυχώς λιγότερες. Με το που ξεκίνησα το άκουσμα της νέας τους κυκλοφορίας, Empire Of The Blind,  η εισαγωγή The Rotting Sphere και το πρώτο τραγούδι The Blight απλά με ξαπόστειλαν αδιάβαστο. Δυστυχώς η συνέχεια που ακολούθησε ήταν απλά ευχάριστη, περιμένοντας τις στιγμές σολιστικής μαγείας, σαν σε έρημο, με οάσεις που και που. Κάποια τραγούδια του album είναι πιο αργού ρυθμού (όσο μπορείς να πείς κάτι τέτοιο για thrash κομμάτια). Τα υπόλοιπα φαντάζουν λίγο ακατέργαστα.

Αν θέλετε να ακούσετε μια μίξη Exodus των 00s στα riffs, θα βρείτε πολλά τέτοια σημεία. Στα τύμπανα ο Jim Demaria, δείχνει να κρύβει ικανότητες πολύ παραπάνω από ότι φαίνεται. Στα φωνητικά πλέουμε σε πιο ήρεμα νερά, συγκρίνοντας με το προηγούμενο album. Ο David White είναι σίγουρο ότι με την χροιά της φωνής του, θα σας πλεύσει σε πελάγη Anthrax. Το Bay Area thrash βρίσκεται στην καρδιά των φωνητικών. Είναι βέβαιο ότι στους παλιούς, θα φέρει πολλές αναμνήσεις παιδικών χρόνων.

Οι οάσεις των solos αυτού του album είναι απαράμιλλης ομορφιάς. Αν εμπλούτιζαν και τον κορμό των τραγουδιών λίγο παραπάνω, αντί για τόνους κοφτών και συμπαγών riffs θα είχαμε ένα άψογο LP. Πιθανόν οι πολλές συναυλίες με Exodus να επηρέασαν το αποτέλεσμα των επιλογών στις προτάσεις της ρυθμικής κιθάρας.

Για την παραγωγή θα αναφερθώ σε δύο λέξεις. Nuclear Blast. Πολύ καλή. Αυτό το album θα μπορούσε ακόμα πιο ψηλά σε τεχνικό επίπεδο. Για το αν είναι thrash; Τα πολλά λόγια είναι φτώχια. Δοκιμάστε headbanging κατά τη διάρκεια της ακρόασης και κρίνετε.

7,5/10
Σπύρος Γρηγορίου
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X