RODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothvinylmonster468x60 - 468|60|vinylmonster468x60||http://www.vinylmonster.gr/|bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_468x60 - 468|60|Greek Rebels Advert Feb 2018_468x60||www.facebook.c|bothRussian Circles 2021 468×60 - 468|60|Russian Circles 2021 468×60|||bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|both
20000
60
Invernoir – The Void And The Unbearable Loss (BadMoon Man Music)
65%Overall Score
nano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRussian Circles 2021 728×90 - 728|90|Russian Circles 2021 728×90|||bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||both
20000
110

Η συγκεκριμένη δισκοκριτική αφορά μια ιταλική melodic death doom metal μπάντα, η οποία μας παρουσιάζει την πρώτη της ολοκληρωμένη δουλειά, μετά το εξαιρετικό EP τους. Ο λόγος για τους Invernoir. Μια τετραμελής μπάντα η οποία φέρει στο δυναμικό της μέλη και από άλλες ιταλικές μπάντες, όπως Ars Onirica, Black Therapy και Lykaion.

Πιο συγκεκριμένα, μέλη της αποτελούν οι Valerio Lippera (Ghost On Mars) στο μπάσο, Alessandro Sforza (Ars Onirica, Lykaion) στις κιθάρες και στα φωνητικά, Lorenzo Carlini (Black Therapy) στις συμπληρωματικές κιθάρες και στα φωνητικά, ενώ στα τύμπανα βρίσκεται ο Flavio Catagnoli (Ars Onirica)

Όπως σας ανέφερα και στην εισαγωγή θα ασχοληθούμε με το πρώτο τους full-length album το The Void And The Unbearable Loss. Ειλικρινά από άποψη περιεχομένου, τίτλων αλλά και το όλο σκηνικό είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο. Πράγματι είναι μια κυκλοφορία που περιέχει και τα δυο είδη μουσικής που ισχυρίζονται πως παίζουν. Μελωδικό, ατμοσφαιρικό, αργό doom και death metal φωνητικά.

Για να σας το δώσω να το καταλάβετε διαφορετικά, οι τυπάδες έχουν καταφέρει να συνδυάσουν στοιχεία που άνετα σε παραπέμπουν σε κάποια μπαλάντα, με στοιχεία death metal μπαντών. Είναι σαν να αλλάζετε συνεχώς τις συχνότητες στο ραδιόφωνο με το που εμφανίζεται μπροστά η μητέρα σας. Από το πρώτο τραγούδι, βασικά, φαίνεται ήδη η πορεία του album. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το γεγονός ότι κάνουν ένα τέτοιο ξεκίνημα με ένα τόσο καλό album. Όπως έχω πει και σε άλλες κριτικές, είναι σχεδόν απίθανο σε τέτοια είδη να παίξεις και κάτι διαφορετικό και πράγματι στις ρυθμικές δεν υπάρχουν ιδιαίτερες διαφορές.

Εκεί που πραγματικά έχει πέσει η βαρύτητα είναι στις συμπληρωματικές κιθάρες και ανά καιρούς κάποια έγχορδα, όπως βιολί που κάνουν την μουσικοσυνθετική μετάβαση πιο ομαλή. Ρυθμικά μοτίβα αργά σε πιο doom metal μονοπάτια. Φυσικά δεν θα μπορούσαμε να μην αναφερθούμε και στα φωνητικά. Ακολουθούν το ίδιο μοτίβο παράλληλα και ταυτόχρονα με τις δομές των κομματιών. Την στιγμή που νομίζεις πως έχεις δεθεί με το κομμάτι και έχεις πιάσει το συναίσθημα, εκείνη την στιγμή μπαίνει η παραμορφωμένη κιθάρα να αλλάξει τα δεδομένα.

Σίγουρα ένας συνδυασμός που για αρκετό καιρό είχα στο μυαλό μου, κάτι που επίσης δεν ακούμε και τόσο συχνά. Προσωπικό μου αγαπημένο σημείο είναι προς το τέλος του album, όπου με καθαρά φωνητικά σαν να ψέλνει ιταλικά. Μια κυκλοφορία που, οπωσδήποτε, αξίζει να της δώσετε μια ευκαιρία.

6,5/10
Γιώργος Χατζηϊωαννίδης
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X