IQ – Resistance (Giant Electric Pea)
80%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
Russian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothdeafheaven 728×90 - 728|90|deafheaven 728×90|||bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothEclipse 728×90 - 728|90|Eclipse 728×90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothOM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|both
20000
110

Οι Βρετανοί IQ έχουν μια μεγάλη ιστορία στην σκηνή με 38 χρόνια ύπαρξης και βάση τον ατμοσφαιρικό ήχο και το heavy metal ενωμένα με το progressive συστατικό, που τους έχει αναδείξει. Κύριο χαρακτηριστικό τους είναι η χρήση της τεχνολογίας στα τραγούδια μέσω του synth και εφέ στην φωνή, δίνοντας ένα απαλό διαστημικό αίσθημα στο τελικό αποτέλεσμα.

Το album ξεκινά επεισοδιακά με το A Missile, απλά τα ψηλά φωνητικά δεν μου άρεσαν τόσο και μου φάνηκαν μονότονα. Ευτυχώς στα υπόλοιπα κομμάτια διατηρούν χαμηλότερο τόνο και αγκαλιάζουν ζεστά το αρμόνιο. Οι εισαγωγές χωρίς ρυθμό είναι σχετικά μεγάλες κάπου στη μέση του album, αλλά αξίζουν την αναμονή. Επίσης, υπάρχουν δυο κομμάτια των είκοσι λεπτών, το The Great Spirit Way και το Fallout, στα οποία ξεδιπλώνεται το διαστημικό prog ύφος τους και με τις αλλαγές στους ρυθμούς δεν καταλαβαίνεις καν ότι έφτασε το πρώτο δεκάλεπτο. Το The Great Spirit Way είναι δεύτερο στη λίστα και ενώ αρχικά διατηρεί τον δυναμικό ρυθμό με τον οποίο ξεκίνησε το album, χαλαρώνει στο πέμπτο λεπτό, δημιουργώντας μια λαμπρή ατμόσφαιρα και  στο όγδοο λεπτό η κινητικότητα επανέρχεται, δίνοντας χώρο σε μελωδικά σολαρίσματα του synth και σε ποικίλες αυξομειώσεις με μεγαλύτερα χαλαρά μέρη. Το Fallout είναι πιο σταθερό σε αυξομειώσεις. Υπάρχει και ένα δεκαπεντάλεπτο τραγούδι στο τελείωμα για έκπληξη. Σε όλα τα υπόλοιπα κομμάτια ακούμε το ύφος της μπάντας, με μια εξαίρεση στο χαλαρό If Anything, απλά σε μέση διάρκεια έξι λεπτών.

Εδώ θα ήθελα να σημειώσω κάτι. Ειλικρινά ποτέ δεν άκουσα τραγούδι είκοσι λεπτά. Πόσο μάλλον δύο, σχεδόν τρία δηλαδή. Μπορώ όμως να πω ότι δεν αδικώ τους IQ, που δεν τα σταμάτησαν νωρίτερα. Σίγουρα οι τύποι ξέρουν από μουσική και το αποδεικνύουν πολύ κομψά, χωρίς υπερβολές στα solos και με ωραία γυρίσματα στα drums και γλυκές αλλαγές στους ρυθμούς. Θα συνιστούσα το album ως διέξοδο μετά από τη δουλειά. Ακόμα και για χαλαρή απογευματινή η βραδινή συντροφιά δίπλα στο τζάκι τούτες τις κρύες μέρες του χειμώνα. Ακούγοντας το If Anythingθα καταλάβετε απόλυτα τι εννοώ. Απλά, μην ακούσετε το album αν δε θέλετε να διαθέσετε χρόνο, γιατί του αξίζει.

8/10

Νίκος Καρβουνόπουλος

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.