AlbumsΚριτικές

Lord Mortum – Diabolical Omen Of Hell (Helter Skelter/Regain)

Καινούρια οne-man band από τη Νορβηγία. Πώς είπατε; Ξέχασα το black; Όχι φίλοι μου, δεν το ξέχασα, ο τύπος είναι από τις πολύ σπάνιες περιπτώσεις που δεν είναι one-man black metal band. Αυτό που παίζει ο τύπος είναι πολύ περίεργο. Έχει πάρει τη σκληρότερη και γρεντζότερη εκδοχή του stoner, παίζει σε χαμηλές ταχύτητες στα όρια του κλασικού doom και χρησιμοποιεί κάποια black στοιχεία, κάποια hard rock στοιχεία, λίγη ψυχεδέλεια και occult θεματολογία (θα βρείτε sample από ομιλία του Anton Lavey στο Omega XIII”). Και σας ακούω να αναρωτιέστε, καλά, και ταιριάζουν αυτοί οι αλλοπρόσαλλοι συνδυασμοί μεταξύ τους;

Η απάντηση είναι ότι ο τύπος ξέρει ότι θεωρητικά αυτή η ανάμειξη είναι χειρότερη και από coca cola με mentos και νιτρογλυκερίνη, και τα χρησιμοποιεί με έξυπνο τρόπο ούτως ώστε απλά να πρόκειται για βοηθητικά και δευτερεύοντα στοιχεία. Το stoner αποτελεί τη βάση και το πρωταγωνιστικό στοιχείο της μουσικής, με αποτέλεσμα όλες οι υπόλοιπες μίξεις να μην ενοχλούνε, να μην ακούγονται παράταιρες, και μάλιστα να είναι μαεστρικά μπολιασμένες στις συνθέσεις με αποτέλεσμα αντί να ακούγονται τσίρκο να αναδεικνύονται κι από πάνω.

Όμως, σε αυτόν το δίσκο δεν είναι όλα τέλεια και ρόδινα. Για την ακρίβεια, υπάρχει ένα γεγονός που εμποδίζει την απόλαυση του δίσκου. Η συνθετική βάση είναι κάπως κοινότυπη και τετριμμένη. Δε μιλάω για τους συνθετικούς μπολιασμούς γιατί αυτοί είναι εξαιρετικοί. Μιλάω για τη stoner βάση, η οποία είναι μία από τα ίδια θα έλεγα και οι ιδέες που υπάρχουν στο δίσκο υπολείπονται σχεδόν όλων των ελληνικών stoner σχημάτων. Για να το κάνω λιανά, είναι σα να λέμε ότι έχουμε ένα πιτόγυρο όπου το ζυμάρι και ο γύρος είναι από μέτρια έως κακά και όλα τα υπόλοιπα υλικά είναι εξαιρετικής ποιότητας και νοστιμιάς (δε βρήκα αταίριαστα υλικά για το παράδειγμά μου αλλά ελπίζω να πιάσατε το νόημα).

Όπως και να ‘χει, ο δίσκος ακούγεται σχετικά ευχάριστα λόγω των πολύ καλής ποιότητας ιδεών στις προσμίξεις αλλά χάνει στην ποιότητα ιδεών της πρώτης ύλης. Και επειδή η πρώτη ύλη, ειδικά στη μουσική, παίζει πολύ σημαντικό ρόλο, ο δίσκος θα καταλήξει κυρίως στους φανατικούς του είδους. Πιστεύω όμως ακράδαντα πως κάποια άτομα μπορούν να παραδειγματιστούν από εδώ και να δουν ότι το να ανακατεύεις μουσικά υλικά φαινομενικά αταίριαστα δε θέλει κόπο, θέλει τρόπο. Μπορεί σα σύνολο ο δίσκος να ξεχαστεί σχετικά γρήγορα, οι ιδέες του όμως μπορεί να δώσουν έναυσμα σε κάποιους άλλους συνθέτες να πάρουν ιδέες.

6/10
Σταύρος Πισσάνος
[email protected]

nano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothTatto Clinic Athens 728×90 - 728|90|Tatto Clinic Athens 728×90||https://www.facebook.com/tattooclinicathens|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||both
20000
110

Related posts

Leave a Comment

Leave a review

X