whale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothGreekrebels Banner 07052021-468×60 - 468|60|Greekrebels Banner 07052021-468×60||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothΟΜ 2022_468x60 - 468|60|ΟΜ 2022_468x60|||bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|both
20000
60
Kent Hilli – The Rumble (Frontiers)
60%Overall Score
whale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothΟΜ 2022_728x90 - 728|90|ΟΜ 2022_728x90|||bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||both
20000
110

Μπορώ να φανταστώ το πώς ακριβώς βγάζουν το πρόγραμμα κυκλοφοριών στην Frontiers. Κάποια στιγμή ξεμένουν από δουλειές και βγάζουν ό,τι βρουν μπροστά τους. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μας spam-άρουν σκληρά σχεδόν κάθε μήνα και με δουλειές Β’ Εθνικής, για να μην πω τίποτα χειρότερο. Κάπως έτσι ένοιωσα χαζεύοντας το The Rumble που όμως ευτυχώς ως έναν βαθμό με διέψευσε.

Ποιος είναι λοιπόν ο Kent Hilli Και γιατί πρέπει να βγάλει solo άλμπουμ; Ο Kent λοιπόν δεν ήθελε πάντα να γίνει τραγουδιστής. Για την ακρίβεια, στην αρχή ακολούθησε πορεία ποδοσφαιριστή. Κάπου όμως στην διαδρομή τον κέρδισε η μουσική. Αυτό έγινε το 2014 και έπρεπε να φτάσει το 2017 για να δημιουργήσει τους Perfect Plan. Παράλληλα έχει τραγουδήσει και στους Restless Spirit, ένα project του Tony Hernando.

Για την solo του δουλειά δούλεψε με τον συμπατριώτη του Mike Palace που έπαιξε τα πάντα ενώ έκανε και την παραγωγή. Το αποτέλεσμα είναι έντεκα κομμάτια μελωδικού rock. Και μπορεί το άλμπουμ να ανοίγει με το πολύ δυνατό (και βγαλμένο μέσα από ένα υγρό όνειρο βιντεοκασέτας) The Rumbe (Never Say Die)”, σύντομα όμως τα πράγματα αρχίζουν να παίρνουν έναν γνωστό και ολίγον τι τετριμμένο δρόμο.

Και εδώ να πω ότι η φωνή του Kent είναι πολύ ενδιαφέρουσα, δυνατή και πεντακάθαρη. Οι συνθέσεις έχουν εξαιρετική παραγωγή όμως σύντομα το σχεδόν ίδιο tempo με κούρασε. Ξεχώρισα το εξίσου καλό Dont Say Its Forever και Never Be Mine (όλα στο ίδιο tempo) όμως τα άλλα πέρασαν κάπως αδιάφορα.

Για εμένα το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η επανάληψη που ενώ δεν είναι κάτι το κατηγορηματικά κακό αλλά με κούρασε. Θα ήθελα να ακούσω την φωνή του Kent σε λίγο πιο σκληρό ή και γρήγορο υλικό στο οποίο πιστεύω πως μια χαρά θα τα πήγαινε. Αυτό όμως δεν συμβαίνει. Για ντεμπούτο δεν το θεωρώ κακό αλλά όχι και κάτι το τρομερό.

6/10
Μιχάλης Νταλάκος
mdalakosreports@gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X