Level Fields – 1104 (Pure Steel)
75%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothuts_banner728x90 - 728|90|uts_banner728x90|||bothChania Rock Festival 2019_728x90 - 728|90|Chania Rock Festival 2019_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||both
20000
110

Το πρόβλημα με τα supergroups είναι ότι σπάνια το hype που δημιουργούν είναι εφάμιλλο του αποτελέσματος. Όπου λαλούν λέει πολλοί κοκόροι αργεί να ξημερώσει. Τι γίνεται όμως σε περιπτώσεις που έχουμε να κάνουμε με συνεργασία γνωστών μεν μουσικών, ούτε κατά διάνοια δε superstars; Σε αυτές λοιπόν τις περιπτώσεις συναντάμε συχνά πυκνά όμορφα διαμαντάκια. Ένα από αυτά είναι και το ντεμπούτο των Level Fields.

Ποιοι είναι λοιπόν οι Level Fields; Ξεκινάμε από τον τραγουδιστή τους τον Allan Tecchio ο οποίος είναι γνωστός για την δουλειά του με τους τιτάνιους Watchtower αλλά και άλλα συγκροτήματα όπως οι Autumn Hour, Seven Witches και άλλους. Από τους Autumn Hour έχουμε και τον μπασίστα, τον Clint Arent. Τέλος στα τύμπανα και κιθάρα έχουμε τους Andreas Tegeler και Marco Ahrens από τους πολύ αγαπημένους, σε μένα, Povertys No Crime. Ένα ιδεατό line-up λοιπόν για καλό progressive σωστά;

Λάθος. Ελάχιστη σχέση έχει η μουσική των Level Fields με το progressive. Κατά βάση κάποιος μπορεί να κατατάξει των σχήμα σαν ένα αμιγώς κλασσικό doom συγκρότημα! Ω, ναι! Οι συνθέσεις στην πλειοψηφία τους είναι αργές με έναν τοίχο από κιθάρες και τον απαραίτητο όγκο στην παραγωγή. Ο Tecchio κάνει ότι περνάει από το χέρι του να τιθασεύσει την φωνή του και για άλλη μια φορά δίνει μια ερμηνεία για σεμινάριο. Στις λίγες φορές που οι Level Fields ανεβάζουν το γκάζι, σε κομμάτια όπως το Re Marquezable και Extra 1104” τα οποία βρίσκονται και τα δύο στο τέλος, τότε αυτοί κινούνται οριακά στα νερά του thrash. Ειδικά το Extra 1104” ακούγεται σαν ένα πηγάδι όπου όλες τους οι επιρροές σε καλούν να πέσεις μέσα και ό,τι γίνει έγινε – αυτή είναι μάλλον και η πιο “prog” σύνθεση του δίσκου.

Ιδιαίτερο σαν άκουσμα λοιπόν από μουσικούς που δεδομένα άλλα πράγματα περίμενες να παίξουν και αυτή ίσως να είναι και η ομορφιά του. Δεν ξέρω κατά πόσο οι Level Fields είναι ένα κανονικό συγκρότημα ή ένα one-off project όμως σίγουρα ο μοναδικός τους, αυτή την στιγμή, είναι σίγουρα ένα ενδιαφέρον άκουσμα σε μια εποχή που οι μετριάτζες δίνουν και παίρνουν.

7,5/10
Μιχάλης Νταλάκος
mdalakosreports@gmail.

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.