nano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||both728x90_Suicidal Angels - 728|91|728x90_Suicidal Angels|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothPowerwolf_728x90 - 728|90|Powerwolf_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|both728 x90_rotting christ - 699|87|728 x90_rotting christ|||bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||both
20000
110

Η σκύλα μπορεί να επέστρεψε, αλλά είναι πιο ήρεμη κι από αρνάκι. Όσοι είχαμε την τύχη να απολαύσουμε τη Lita Ford το 2009 στο Rockwave Festival, ξέρουμε πως το οπτικό μέρος μοιραία θα επισκίαζε το ηχητικό. Αν και το “The Bitch Is Back…Live” δεν προσφέρει κάποιο οπτικό ντοκουμέντο, ωστόσο σαν live κυκλοφορία είναι αρκετά αδύναμη. Ηχογραφημένο στο παρακμιακό (απ’ ότι φαίνεται) Canyon Club της California, προσφέρει ένα σχετικά ικανοποιητικό setlist, όχι όμως την ανάλογη ποιότητα και απόδοση. Ακολουθώντας την περιοδεία του πολύ καλού comeback album της “Living Like A Runaway”, η παιδική μας ονείρωξη δείχνει πως πλέον βγαίνει “on the road” για τα προς το ζην. Και δεν είναι μόνο η άστοχη έναρξη με την Elton John διασκευή στο “The Bitch Is Back” (bonus track του τελευταίου δίσκου). Είναι το όλο χλιαρό κλίμα που επικρατεί εδώ μέσα. Αν και τα κλασικά hits είναι όλα παρόντα (εκτός του “Shot Of Poison”), το live δεν παύει να ηχεί ως μία απλά μέτρια εμφάνιση με μέτρια παραγωγή. Παραδόξως, μερικά από τα καινούργια κομμάτια όπως τα “Relentless” και “Devil In My Head” (άνετα το καλύτερο των τελευταίων χρόνων) ακούγονται πιο ενδιαφέροντα από τις άνοστες εκτελέσεις π.χ. των “Back To The Cave” ή “Out For Blood”. Όσο για την κλασικότερη μπαλάντα της (δε χρειάζεται να πω όνομα), ενώ κάπως βελτιώνεται η κατάσταση. Προβλέψιμο συναισθηματικά και με τη “2-σε-1” ερμηνεία της Lita, το κομμάτι εξακολουθεί να σπέρνει δάκρυα ακόμα και σε άψυχα live shows όπως αυτό. Τέλος, το αναμενόμενο φινάλε με το “Kiss Me Deadly” μπορεί να μην παίχτηκε με την ίδια “υγρή” αισθητική όπως κάποτε, έριξε όμως μία ανέλπιστα δυναμική αυλαία. Περνάς καλά σε ορισμένα σημεία, αλλά εφόσον υπάρχει το “Greatest Hits Live!” του 2000 δε νομίζω πως χρειάζεται περαιτέρω κουβέντα.

5/10

Χάρης Μπελαδάκης

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.