Bob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||both
20000
110

Lucky Funeral, Sadhus, Allochiria

Παρασκευή 17 Μαΐου 2013, An Club, Αθήνα

Αυτήν την μέρα την περιμέναμε καιρό. Μετά από 3 χρόνια δισκογραφικής απουσίας, αλλά έντονης και γεμάτης συναυλιακής παρουσίας, οι Lucky Funeral κυκλοφορούν ολοκαίνουριο δίσκο με τίτλο σιδηρόδρομο “Find Your Soul in Beautiful Lunatics”. Και τι καλύτερο από ένα release party στο γνωστό κλαμπ των Εξαρχείων μια μέρα Μαγιού;

Αριβάρω λοιπόν στο Αν κάπου στις 9.30 και ήδη είχαν αρχίσει οι νεαροί Allochiria. Τους είχα δει στο παρελθόν με άλλη σύνθεση και εντελώς διαφορετικό στυλ και η αλήθεια είναι ότι είχα ακούσει πολύ καλά λόγια και ανυπομονούσα να τους δω. Η μουσική τους είναι κάτι ανάμεσα σε Amenra και Maybeshewill με πολλές postιές (προσοχή πως θα το διαβάσετε), αλλά και μαυρίλα με την Ειρήνη στο μικρόφωνο να δίνει πόνο. Πως γίνεται μια κοπελίτσα να βγάζει τέτοιο «βόθρο» από τα εντός της; Πολύ καλές συνθέσεις, αν και ο ήχος τους αδίκησε λίγο στην αρχή, έπειτα φάνηκαν πραγματικά τι μπορούν να κάνουν. Θέλουν να το δέσουν λίγο ακόμα το γλυκό και θα είναι έτοιμοι για πολλά.

Επόμενοι ήταν οι Sadhus (The Smokin Community), οι οποίοι ήταν επιλογή των Lucky και στο προηγούμενο release, αν ενθυμούμαι ορθώς. Τότε να πω την πικρή μου αλήθεια μου είχαν φανεί πολύ flat και δεν περίμενα και πολλά. Αλλά μόλις άρχισαν τα πρώτα riffs, μου τράβηξαν αμέσως την προσοχή με τον όγκο που βγάζανε. Εκπληκτικές, αργόσυρτες κυρίως συνθέσεις με το κοινό από κάτω να κοπανιέται σε κάθε ευκαιρία. Και μιας και θίξαμε το θέμα κοινό. Οι Lucky Funeral είναι μια από τις πρωτοπόρες (ναι, το είπα!) μπάντες στην χώρα μας, αν ήταν παραδείγματος χάρη στον Λονδίνο θα γέμιζαν clubs. Την Παρασκευή το βράδυ το Αν ήταν μισογεμάτο(ή μισοάδειο πάρτε το όπως θέλετε). Η είσοδος ήταν σε λογικά πλαίσια (5 ευρώπουλα εισιτήριο για 3 μπάντες και 4 ώρες live ε, δεν το λες και πολλά), και ούτε είχε μπάλα ή κάποιο άλλο γεγονός που θα κρατούσε κόσμο στο σπίτι. Πως διάολο (να με συγχωράτε) γίνεται να μην γεμίσει το Αν, την στιγμή που έρχονται για χιλιοστή φορά μπάντες του εξωτερικού με πενταπλάσιο τουλάχιστον εισιτήριο και οι οπαδοί σαν γίδια τρέχουν να τους ματαξαναδούν. Πονεμένη ιστορία. Προχωράμε.

Κάπου στις 11 και κάτι κάνουν που λες την εμφάνιση τους στην γεμάτη ενισχυτές σκηνή τα τέσσερα παλικάρια. Τους βλέπεις όμως και εκτός από τα (μουσικά) όργανα τους κουβαλάνε και κάτι pads, μια extra κιθάρα και κάτι άλλα περίεργα πεταλάκια. Και αυτό δικαιολογείται από το πρώτο κιόλας κομμάτι. Οι Lucky Funeral, το πήγαν ένα επίπεδο παραπέρα και αφήνοντας λίγο στην άκρη τις sludge καταβολές τους να ξεκουραστούν, το γύρισαν σε πιο progressive μονοπάτια, με περίεργα μετρήματα, διαφορετικό ήχο (καμία σχέση με την βρωμιά των δύο προηγούμενων δίσκων), το οποίο έχει προβληματίσει πολύ κόσμο συμπεριλαμβανομένης και μένα. Πιστεύω πολύ στα παιδιά και καλά έκαναν γιατί αυτό λέγεται ΕΞΕΛΙΞΗ, μια λέξη που πολλές μπάντες δεν γνωρίζουν. Άρχισαν με τα καινούρια κομμάτια και όσος κόσμος είχε μείνει από κάτω δεν συμμετείχε και πολύ, ίσως γιατί μπορεί να χαρακτηριστούν ως «δύσκολα» κομμάτια που δεν είναι τόσο για lives και κοπάνημα που μας έχουν συνηθίσει οι Lucky. Η τεχνική τους είναι άψογη και η ζωντανή εκτέλεση των κομματιών αρτιότατη, με το drum solo του Pepper να ρίχνει πολλά σαγόνια. Ηχητικά ήταν πολύ καλά, αφού είχαν κουβαλήσει όλο το studio τους στο Αν. O Mike πιο καλός από ποτέ με τα περίεργα εφέ που χρησιμοποιούσε στα κομμάτια να τον κάνουν ακόμα καλύτερο, και όποτε έβρισκε ευκαιρία μας έδειχνε και τις χορευτικές μπαλετικές ικανότητες του! Στο δεύτερο πρόγραμμα (ή ελαφρό – λαϊκό όπως είπε και ο Mike)έπαιξαν κομμάτια από το πρώτο και δεύτερο δίσκο και εκεί είναι που έγινε χαμός! Ξένισε λίγο το ότι τα είχαν χωρίσει έτσι, καταλάβαινες τη διαφορά δηλαδή. Ειδικά στο “Stay Away” κάλεσαν πάνω τους δύο πρώην κιθαρίστες του συγκροτήματος, τον Rocka και τον Γκαγκανιάν, και το κλαμπ κατεδαφίστηκε.

Ήταν μια ιστορική στιγμή. Η εμφάνιση όλων των μπαντών ήταν εκπληκτική, ο ήχος καταπληκτικός(εκτός από την αρχή, αλλά αυτό είναι λογικό), ο κόσμος λίγος αλλά καλός, η είσοδος ήταν γελοία και ντροπή στους so – called οπαδούς που δεν ήρθαν. Τελειώνοντας, να θυμίσω πως οι Lucky Funeral έχουν βγάλει οι ίδιοι βινύλιο και δίσκο μαζί στην προνομιακή τιμή των 10 ευρώ! Τρέξτε! Και εις άλλα με υγεία..

Τένια Λάρδα

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.